Marco Polo Strikes Back

EEN BIJZONDER VERHAAL ,  een verrassende gebeurtenis, een hartverwarmende ontmoeting. Zo goed als uit het niets, dat valt niet uit te leggen. Of toch wel? Er waren onlangs enkele sporadische contacten geweest. Berichtjes, appjes en als ik me goed herinner zelfs een kort telefoongesprek. Hij in het 'verre' Italia, ik aan den oever van onze Poldervijver. Voor wie nog niet mee is: 'híj' is een ex-collega waarmee ik ruim dertig jaren het lerarenschap deelde op 'dé PITO' in Stabroek maar die ik sinds mijn op ruststelling niet meer in levende lijve heb ontmoet. Hoe het ermee gaat? Dat het zo lang geleden is. Dat zij nu toch de plek van hun dromen hebben gevonden en definitief zullen verhuizen. En dat het heel binnenkort gaat gebeuren. Dat zij dan voor een week de Belgische weersomstandigheden komen trotseren en... dat we dan eventueel uiteindelijk en indien mogelijk misschien toch eens een moment zouden trachten te vinden om elkaar nog een keer in de armen te sluiten....

OUD EN NIEUW of tussenin, plaats voor van alles wat. Dat schilder dirrek zoals hijzelf schrijft 'leerde schilderen zoals hij ooit lezen had geleerd. En dat hij dan ook van vooraf aan begint. Vooral om het ons, zijn publiek, niet al te moeilijk te maken veronderstel ik. Mooie karakters dirrek , en ook 'noot' komt heel sterk uit de verf. Voor mij een aanleiding om nog eens terug te duiken in de tijd. Of dat ik deze plaatjes zelf ooit in de les heb leren herkennen, benoemen, beletteren en de naam tussen de lijntjes uit mijn scherpste pennetje kon  te voorschijn toveren... of dat allemaal ooit is gebeurd kan ik me niet herinneren. De prentjes zelf herken ik wel van later in een spellendoos en op een bewaarbus voor beschuiten. Vanaf nu gaan 'aap' 'noot' en 'mies', laat ons daar al mee beginnen, op een aangepaste wijze in het ouwemannengeheugen gestockeerd worden. Waarvoor dank heer dirrek ! En laat ons hopen dat de rest mag volgen.  Tot zover 'oud e...

ER ZIJN ZO van die ogenblikken en omstandigheden dat om een of andere reden de heimwee naar vervlogen levensperiodes de kop opsteekt. Dat kan vanalles zijn (zeggen 'ze') en bij mij gaat het dan vooral om ouwe foto's en muziek uit de jaren stillekes. Weet dat ik daar zeker niet alleen in sta, en dat het me enorme deugd kan doen om zo'n keer teruggeworpen te worden in de tijd. Omdat schrijven ook lukt met een muziekje op de achtergrond wil ik wel eens beroep doen op S potify. In die onuitputtelijke voorraad aan alle mogelijke muziekvarianten is altijd wel iets te vinden wat me ligt. Soms beland ik op eerder zelf-gefabriceerde afspeellijsten, soms nestel ik me in een door de app voorgestelde playlist maar af en toe wil ik ook wel eens de moeite doen om zelf een zoekopdracht in te geven. Dat gebeurt vooral wanneer Nostalgie Plus , en Michel Follet in het bijzonder, weer eens met een 'specialleke' is komen aandragen. Deze zender klinkt de laatste tijd meer dan regel...

ZOU DIT LUKKEN? De  blogstilte heeft lang genoeg geduurd. Nog maar eens. Vanalles en nog wat heeft me de afgelopen tijd beziggehouden maar bleek niet meteen blogwaardig. Proberen, even dubben, toch nog een beetje wachten en opnieuw wat bedenktijd ingelast. En dan nu...?  Om te beginnen lijkt het 'uitvullen' van de tekst in de blogger-draft  niet meer te lukken. Proberen, zoeken, nog een poging. Te lang geleden? Er zal wel ergens een verborgen foutje zitten in mijn ondertussen haperende werkwijze zeker? Wil me er niet drukker in maken dan tot nu al gebeurt. Rustig aan, jongen.  Gaan we dan met het verhaal voor vandaag. Misschien wordt het wel morgen voor er iets deftig uit het klavier komt. Geen paniek echter, als dit niet goed komt is het nog maar zo. Er zijn erger dingen om je druk over te maken. Tot morgen... Vandaag is 'morgen'... en dus smijt ik me nog een keer. Wat bij welke foto past mag u zelf uitzoeken. Het zou zomaar eens tot spitse combinaties kunnen leide...

WARM EN DROOG.   Dat is het geweest sinds ik dat logement in Edegem heb verlaten en sindsdien alweer een kleine twee weken op ons eigen stekje nabij de Hobokense Polder verblijf. Eerste geruststelling: het gaat goed met 'den deze'. Mijnen tikker loopt (voorlopig) weer netjes in de maat. Er zijn wel plannen gesmeed om in de min of meer nabije toekomst aan de 'cardialen ellentriek' te sleutelen. Hoe en wanneer moet nog even besproken en geregeld worden. Ik kijk ernaar uit en zal u op de hoogte houden. Middelerwijl zit ik weeral veel te lang stil en trappel bloggewijs ter plaatse. Terwijl er hier en daar wel wat te rapen en dientengevolge te melden valt. Beelden brengen herinneringen aan de oppervlakte en nodigen uit om er wat duiding bij te geven. Zo is er de fleurige 'bompa'-prent die mijn kamerhoek sierde in Edegem. Gemaakt en ingekleurd door en gekregen van Anke en KiKi, om mij een hart onder de riem te steken tijdens die rommelige dagen aldaar. Daarnaast (lett...

KWESTIE VAN VOLHOUDEN en zeker niet opgeven, dat is de raad die ik mezelf blijf inpompen. Doen er zich misschien drama's voor op de gepensioneerde werkvloer? Neen. Wel behoorlijk wat aanpassingsproblemen bij de overschakeling naar een nieuw computermatig communicatie- en werktoestel. De 'ouwe' iMac was aan vervanging toe, en dat op zich is niet zo moeilijk dacht ik. Gewoon een 'nieuwe' kopen en we gaan verder. Om puur nostalgieke redenen en omdat mijn hoofd al zovele jaren ingesteld is op de kuren en de fratsen van 'den ouwe' bleef 'de nieuwe' na aankoop nog een hele poos in de verpakking en deed ik nog 'efkes' verder zoals ik dat gewoon was. Na een tijd, behoorlijk lang volgens mijn IT-coach/zoon Bram, mocht ie dan toch uit de doos. En naast 'den ouwe' op de bureautafel staan, dat werkt makkelijker. Maar als een mens ondertussen gaat beseffen dat er best wat opkuis en reorganisatie aan te pas mag komen, dan werd dat wél een probleem....

DE LOKALE VERKIEZINGEN zijn achter de rug. De teerlingen zijn andermaal geworpen en de toekomst gaat uitwijzen of we het deze keer wél bij het juiste eind hebben. Voor het eerst sinds héél lang was er geen opkomstplicht en dat leverde lager dan verwachte cijfers op. Een mooi excuus voor iedereen die op 'zwakke' resultaten uitkwam, hoewel... (bijna) alle partijen vanmorgen nog klonken als overwinnaars. Er is overal wel iets om tevreden over te zijn, bij de ene al meer dan bij de ander. Toch diende ik dit weekend niet alleen een politieke keuze te maken, er werd ook uitgekeken naar een beslissing betreffende de aanschaf van een nieuwe computer. Of dat er een andere werkvorm zou gehanteerd worden: iMac 'tout court' of een MacBook met of zonder extra monitor? Er blijken nogal wat opties mogelijk. Gelukkig kan ik voor ondersteuning daarbij beroep doen op de rustigheid zelve van zoon Bram. Als het over die dingen (en ook andere) gaat voel ik me goed wanneer hij mee een oogje...

SNELLER DAN VERWACHT en veel eerder dan gedacht is hier dus de gisteren aangekondigde triviale update. Blijkbaar is m'n body-battery na de middagdut én een deugddoende nachtrust voldoende heropgeladen om opnieuw een klein stukje van m'n bloggerstong te laten zien. Zeker niet het achterste, maar toch dit. Op de foto hierboven twee heuptasjes. Het zwarte verfromfaaide model links heeft vele jaren dienst op de teller. Een massa airmiles en een beduidende hoeveelheid kilometers, in de auto en op de fiets. Een handig tasje waar oorspronkelijk een portefeuille en een leesbril hun plaats in vonden. Bleek ook handig om huis-, auto- en/of fietssleutels in op te bergen. En niet te vergeten telkens een mobiele telefoon, wat ging van de Nokia-Gsm tot de huidige iPhone. Toen er op reis nog met baar geld betaald werd was het de plek om 'portemonnee-gewijs' Amerikaanse dollars, Franse francs, Spaanse peseta's, Griekse drachmen, Braziliaanse real, Mexicaanse peso's, Senegalese ...

IK VOEL HET, het komt stilaan terug. Maar nog niet helemaal. De drang om te bloggen is er nog niet echt, de goesting om wat in mekaar te flansen daarentegen... en dus ga ik op de ingeslagen inhaalstrook verder en probeer mijn belofte na te komen. Vandaag wil ik het ongerichte zoeken en proberen van de twee vorige dagen achter me laten, en ik denk... Ik denk dat ik een onderwerp heb dat deze aflevering op zijn eentje kan vullen. Een en ander komt toevallig samen, en dan van 't een én 't ander... en we zijn vertrokken. Ik had heimwee naar mijn uit de aandacht verdwenen fotografie-hobby, en nu er zich wat rustiger dagen aankondigden heb ik m'n Sony uit de kast gehaald. Nog net niet onder het stof, maar de laatste jaren toch veel te sporadisch ter hand genomen én gebruikt. Excuses zat, maar die zijn er "pour s'en servir".  Deze keer de gelegenheid te baat en de Sony bij de horens genomen. Gelegenheid? Voor de zoveelste keer deze winter had een of ander virus mij ...

INDERDAAD, ZO KAN het ook. De temperaturen zijn (voorlopig?) weer (even?) boven het vriespunt uitgestegen en dus 'Weg!' ijs op de Velux'en. De foto-achtergrond wordt bij deze en met onmiddellijke ingang vervangen door slagregen op noordwest-gerichte ramen. Het is weer eens iets anders, toch? En terwijl ik me stap voor stap een weg baan doorheen de Oud-Griekse taalgeschiedenis, me bij tussenpozen opnieuw op de Essense "jaren '60" collegebanken waan, de nominativus-genitivus-(dativus!)-accusativus en vocativus weer iets van hun naamvalgeheimen beginnen prijs te geven, het drie geslachten & drie getallen verhaal zich voor mij ontrolt en nog zoveel meer grammaticale herinneringen aan de oppervlakte komen... voel ik het intern contentement gestaag stijgen tijdens het herlezen van De Geniale taal.  Merci Andrea voor het verhaal, merci broer Guy voor dit cadeau-boek, merci leraren Grieks op het college en in het bijzonder de heer Jaap van den IJssel die ons na ...

ZONDER HET GOED te beseffen ligt de eerste week van dit nieuwe jaar weer achter me. Het overkomt me wel meer dat de tijd lijkt te vliegen maar deze keer is het echt in een razendsnelle 1-2-3 gegaan. Kan dat aan het vuurwerk liggen, waarmee het jaar in de gietende regen op gang geschoten werd? Weg eerste week die zo keurig begon met een 'eerste' op maandag: eerste van de week altijd, van de maand regelmatig en van het jaar soms. Dat hebben we dus nu gehad. Het jaar is proper begonnen en we krijgen er nog een extra 366ste dag gratis bij. 2024: schrikkeljaar, schrikkelijk jaar... Hopelijk wordt het ondanks de penibele vooruitzichten geen ver-schrikkelijk jaar. Tenzij het 'verschrikkelijk goed' wordt, daar zou ik me dan weer heel goed in kunnen vinden. Om te beginnen houd ik het bij tradities en gewoontes: na de nieuwjaarswensen die we al op enkele familiefeestjes hebben uitgewisseld komen hier in een tweede bijdrage na de jaarwende meestal de drie koningen aan bod. Et vo...

WAT 'BOER WORTEL' (Felix Timmermans) of eerder nog 'Pallieter' (van dezelfde Fee) en 'De Witte van Zichem' (Stijn Streuvels) voor de Vlaamse streekliteratuur betekenen is onder andere  'Bartje & Bartje zoekt het geluk' van Anne de Vries voor het Nederlands equivalent daarvan. Dit gezegd zijnde geef ik vrij wat mij de laatste weken op leesgebied is overkomen en aansluitend heeft beziggehouden. Bartje dus! Om te beginnen even terug naar de Westhoek, Bachten de Kupe. De kuip die bij de huidige pluviale overdaad tot over de rand gevuld is en waar Stavele het erg te verduren heeft. Het dorp naast Beveren-aan-de-IJzer, waar begin oktober ons natuurhuisje stond, en allebei deelgemeenten van Alveringem. Alles, of toch bijna, staat er nu blank. Sterkte daar, we duimen. Maar dus naar Stavele, in het Dorpspunt en de namiddag dat ik daar stapels tweedehandse boeken achter het raam zag liggen. Mijn oog valt op een vintage kaft met een klein manneke op de voor...

DE LODEN HITTE van de voorbije week heeft ook zwaar op mij gewogen. Gelukkig geen fysiek-medische complicaties en ook op fundamenteel mentaal vlak zijn er geen extra onvolkomenheden te melden. Dat zou er nog aan ontbreken: zij die mij reeds langer kennen weten wat een puinhoop het daar al is en veel erger moet dat echt niet worden. Waar slaat uw klaaglijke aanhef dan op, gij snoodaard? Ziet en hoort gij dan niet wat er elders op deze aardkloot aan noodweer en meteorologische mistoestanden te rapen valt? Dat de wereld partieel in brand staat en tegelijk op andere plekken overspoeld wordt door de hemelwateren terwijl met horten en zware stoten heelder landen door elkaar geschud worden? Dat de gezongen woorden van Urbain Joseph Servranckx, alias Urbanus , na 50 jaren nog steeds staan als een huis: "De wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij..." en dat de noodkreet van Louis Neefs die nog langer klinkt: "Laat ons een bloem en wat gras dat nog groen is, laat o...

OP DE VALREEP  nog snel even naar de Kalmthoutse heide . Een tussenstop op weg naar Essen waar m'n zus de zeventig kaarsjes mag uitblazen en wij haar gaan verrassen op de dag zelve. HBD Rita!!! De heide, het was lang geleden. Te lang vind ik nu zelf. Als tijdens mijn jeugdjaren dit prachtige natuurgebied zomaar binnen handbereik lag, het doel was van de eerste gezinsuitstapjes op de fiets met vader en moeder, om met de scouts een trektocht doorheen te maken of met de jeugdvrienden te gaan zwemmen in 't Muggepiske... Het was zo simpel a'maal . (deze link kan ik zeer warm aanbevelen!) Veel later de plaats om met Maurice voor onze eerste marathon te trainen en tijdens enkele 11 stedentocht-winters met collega Pjottr de schaatsen onder te binden om rondjes te rijden op de Putse Moer. Nostalgie alom! En dus doet het dubbel deugd als er nog eens doorheen die heidevlaktes wordt gewandeld. Dubbel, omdat het nog net op die 'purperen hei' is. Niet het hoogtepunt van de bloeip...

JA HET KAN  verkeren of met andere woorden: een gewoonte maar ook een oordeel of overtuiging kan en mag herbekeken en/of aangepast worden. Een voorbeeld. Was het nù (na heel lange tijd weliswaar!) de zevende of toch de achtste keer dat ik afgelopen week  Het Parfum ter hand heb genomen en nog maar eens in no-time helemaal heb uitgelezen? Vermoed dat begin deze maand in de aangekondigde 'herlezingen' deze klassieker van  Patrick Süskind  al eens ter sprake kwam. Uit 1985 alweer. Toen liep ik de plaatselijke bib nog regelmatig in en uit, mét boeken. Veel later ben ik om een of andere hebberige reden beginnen kopen. Heb deze toen bij de 'nieuwe'  gevonden, gelezen en meer dan goedgekeurd. Kort daarna moet ik die dan, toen nog ten uitzonderlijken titel, zelf gekocht en dus direct bij m'n favorieten geklasseerd hebben. Weet dat ik het boek binnen het jaar al een eerste keer herlezen had én... hem direct ook maar meenam op zomervakantie. Naar het zonnige zuiden van F...

GISTEREN WAS MIJN  derde internetvrije dag van 2023. De nieuwe challenge - remember MPSB #145 - verloopt vlot. Elke week 'één etmaal zonder' zint mij wel, om te beginnen en voorlopig geen problemen. Voelt nog wel wat geforceerd aan maar geeft ook adem en ruimte. Juist: ademruimte. En in die ruimte aandacht schenken aan de kleine dingen, de goeie momenten, het leven ín dat moment. Dat lukt allemaal vrij aardig. En zo hou ik ook nog even vast aan mijn cd-revival. Deze week is Van 'The Man' Morrisson aan de beurt. Weer een stapeltje cd's uit de kast gehaald en draaien maar. Daarbij hoort ook een verzamelbox(ke) van Them 1964-1967 ... met daarin de volledige collectie van slechts vier lp's die de band waarvan hij toen  lead-zanger was geproduceerd heeft. Het verhaal van het hoe en wanneer deze muziek de mijne werd kwam al eens eerder aan bod in een vroeger blog: hier   dus klikken. Nostalgie troef! Daarnaast zijn er afgelopen week ook twee hometrainer-ritten gered...

STOND EIND 2022  nostalgischer wijze in het muzikale teken van Leonard Cohen dan draaien hier sinds enkele dagen de cd's van heer  Mark Knopfler op volle toeren. Dire Straits, solo-albums, live-concerten, soundtrack's... het kan niet op. Een ouderwetse compact disc uit het plastiek doosje halen en het verdere afspeelprotocol doorlopen voelt heerlijk gedateerd aan. Dus na mijn verzameling 'Cohen' komt nu een ruim handvol 'Knopfler' aan de beurt. Moet eerlijkheidshalve toegeven dat er ook heel wat opgevuld wordt via Spotify, fantastisch wat daar allemaal nog naar boven komt. Deze week blijft helemaal voorbehouden aan de fenomenale gitaarstijl en bijhorende composities van The Long Road over Sultans of Swing tot Romeo & Juliette en vele anderen. Het is puur genieten, smikkelen en smullen, en wat daarna komt... Ondertussen heb ik het leesritme opnieuw wat kunnen opkrikken, en Kruispunt heeft er uiteindelijk in behoorlijk vlot tempo aan moeten geloven. De s...

DIT WORDT 'EM  dan, de laatste MPSB-blog van het jaar. Als alles verloopt volgens plan dan hebben jullie na deze en vanaf morgen alleen nog de dag-voor-dag " FOTO TOP12 2022 " tegoed en dat zal het dan geweest zijn. Om deze laatste aflevering in te vullen staan er een serie bijzondere items geprogrammeerd die voor mij van de voorbije week een van de fijnste van het jaar hebben gemaakt. De strijd tegen mijn prostaatkanker wordt onverminderd en gelukkig ook mét suXXes voortgezet. Zit sinds ruim een jaar aan de hormoontherapie, en die werkt momenteel perfect. Het was weer tijd voor de driemaandelijkse controle én het VIIIste Zoladex-shot. De resultaten zijn prima, dus da's goed nieuws. Oncoloog content en ikke natuurlijk ook. W e zullen doorgaan!  Tussen test en evaluatiegesprek reed ik naar Amsterdam , had daar met Bram een afspraak om te helpen klussen. Het bleek weer een van de meest gezellige en hartverwarmende bezigheden te zijn die een ouwe pa met z'n volwassen...

IN PLAATS VAN "Drijven" werd het zinken. Hoe groot de ogen waren waarmee naar deze boekpresentatie werd uitgekeken valt met geen woorden te beschrijven. Niet te doen, zoveel goesting. Mijn jonge helden. De gratis tickets waren geboekt en wij er helemaal klaar voor. Tot er zich enkele problemen voordeden en... we eraan waren voor de moeite. Geen Grof Geschud op donderdag. Vanalles geprobeerd maar de timing noch de weergoden bleken me gunstig gezind. Dan maar terug naar de wijsheden van mijn moeder: "Ge kunt niet alles hebben, jongen. En al zeker niet alles tegelijk!" Punt, gedaan. Niet klagen, aanvaarden. Het boek koop ik zeker en hun voorstelling "Broeden" ga ik ook nog een keer bekijken en beleven. En dan maar hopen dat die derde voorstelling er komt. En nog meer. Toch maar blijven drijven, Myrthe en Lander. Please! Met wat tuin-werken de zinnen verzet en de acceptatie aangepord. Dat lukte wonderwel en het feit dat er ons zaterdagavond ene "Herma...

DE JAREN TACHTIG.  Die onvergelijkbare "eighties" van de vorige eeuw, of wat dacht u anders? En hoe ik er de voorbije dagen op terugkeek. Het triviale "waarom" van dit terugkijken verdient enige aandacht middels bijkomende commentaar. Het begon met een praktische overweging: met dit weer zou het geen probleem mogen zijn om het tuinhuis eens helemaal leeg te halen. Niet zomaar, wel om 'eindelijk' serieuze orde op zaken te stellen in de verzameling jarenlang bijgehouden en veilig opgeborgen spullen. Wie weet, ooit komt dit nog eens van pas... Er staan, hangen of liggen onmisbare, iets minder noodzakelijke, alledaagse, weinig gebruikte tot en met de obligate totaal nutteloze 'dingen' in dat tuinpaviljoen. Daar moest nu maar de al dan niet grove borstel doorgehaald worden. Het plan was gemaakt, de uitvoering liet op zich wachten: D-day zat vol buien, aanhoudende regen en wind. Uitstel dan maar. Ondertussen mezelf wat in bescherming genomen en een 've...