Marco Polo Strikes Back

Afgelopen periode zat vol afspraken, bezigheden en ontdekkingen. Van heel gewone dingen tot min of meer speciale. Dat denk ik tenminste. Probeer er daar enkele uit te plukken en te serveren bij aanvang van het nieuwe jaar. Bij feesten als deze komen wensen van alle kanten, waarvoor dank, maar sta er blijkbaar voor het eerst wat losser tegenover. Eerder kleine dingen trekken m'n aandacht, nog meer dan vroeger. Ook dat, denk ik nu, hoort wellicht bij het oud(er) worden. Klein, gewoon, nietig, alledaags. Fiets op oudejaarsochtend even langs de apotheek, want keelpijn en snot en wie weet wat nog. Paar huizen verder komt een moeder met kindjes uit de bakkerij, broodzak gaat open, eerste verse korstjes delen en knabbelen. Blije tevreden gezichtjes. Ga daar thuis ook werk van maken. Eerst siroop voor de keel, de rest zien we volgend jaar wel. Zie en voel dat ik toch ziek word. Breng deze keer op en rond de jaarwisseling veel tijd in bed door.  Veel meer dan verwacht maar het helpt, en sa...

ZONDER HET GOED te beseffen ligt de eerste week van dit nieuwe jaar weer achter me. Het overkomt me wel meer dat de tijd lijkt te vliegen maar deze keer is het echt in een razendsnelle 1-2-3 gegaan. Kan dat aan het vuurwerk liggen, waarmee het jaar in de gietende regen op gang geschoten werd? Weg eerste week die zo keurig begon met een 'eerste' op maandag: eerste van de week altijd, van de maand regelmatig en van het jaar soms. Dat hebben we dus nu gehad. Het jaar is proper begonnen en we krijgen er nog een extra 366ste dag gratis bij. 2024: schrikkeljaar, schrikkelijk jaar... Hopelijk wordt het ondanks de penibele vooruitzichten geen ver-schrikkelijk jaar. Tenzij het 'verschrikkelijk goed' wordt, daar zou ik me dan weer heel goed in kunnen vinden. Om te beginnen houd ik het bij tradities en gewoontes: na de nieuwjaarswensen die we al op enkele familiefeestjes hebben uitgewisseld komen hier in een tweede bijdrage na de jaarwende meestal de drie koningen aan bod. Et vo...

STOND EIND 2022  nostalgischer wijze in het muzikale teken van Leonard Cohen dan draaien hier sinds enkele dagen de cd's van heer  Mark Knopfler op volle toeren. Dire Straits, solo-albums, live-concerten, soundtrack's... het kan niet op. Een ouderwetse compact disc uit het plastiek doosje halen en het verdere afspeelprotocol doorlopen voelt heerlijk gedateerd aan. Dus na mijn verzameling 'Cohen' komt nu een ruim handvol 'Knopfler' aan de beurt. Moet eerlijkheidshalve toegeven dat er ook heel wat opgevuld wordt via Spotify, fantastisch wat daar allemaal nog naar boven komt. Deze week blijft helemaal voorbehouden aan de fenomenale gitaarstijl en bijhorende composities van The Long Road over Sultans of Swing tot Romeo & Juliette en vele anderen. Het is puur genieten, smikkelen en smullen, en wat daarna komt... Ondertussen heb ik het leesritme opnieuw wat kunnen opkrikken, en Kruispunt heeft er uiteindelijk in behoorlijk vlot tempo aan moeten geloven. De s...

WIE DRIEKONINGEN ZEGT weet dat daar in 't Antwerps(e) een eerste maandag op volgt die naar aloude gewoonte als verloren mag worden beschouwd. Havenarbeiders die hun laatste cent verbrasten en geen geld meer overhielden voor 'die van ons' om brood te kopen voor de kinderen... enz, enz, enz. Wij 'vieren' dat nog steeds met worstenbrood en appelbollen. Aangezien we matigheid ondertussen hoog in het vaandel voeren gaat het bij ons om 'een' worstenbrood en/of 'een' appelbol. Daarmee zijn onze respectieve buikjes tegenwoordig al goed gevuld. Dat deze dag evenzo traditioneel het einde van de feestperiode betekent en het signaal om 'de lichtjes' en andere versieringen op te bergen mag meteen ook duidelijk zijn. Tradities worden gerespecteerd, zolang ze de na te streven economische meerwaarde van het randgebeuren maar niet in de weg staan. Dus toch nog een beetje rekken om de soldenperiode wat extra kleur te geven?  Over meerwaarde gesproken. Als ik ...

FRIS EN FRUITIG het nieuwe jaar in. Dat was het strakke plan, en daar zouden Wollie en Aapje ons wel bij helpen. De brug van oud naar nieuw, met kleindochter KiKi en haar mama in de gelederen. Het is gelukt, ondanks de  massa's knallen en vuurwerkhinder in overload boven de Polder. Want zo bekijk ik het tegenwoordig. Niks leuks meer aan, eerder het verknallen van wat feestvreugde voor iedereen zou kunnen zijn. We houden het bij een smakelijke visgourmet om 2021 uit te hobbelen en jawel: pannenkoeken om in 2022 een vliegende start te nemen. Het heeft ons gesmaakt en het gezelschap was niet te versmaden. Zodoende zijn we er na de overstap net als al die andere keren weer min of meer klaar voor. Klaar voor wat? We hopen, maar weten bij god niet wat ons te wachten staat. We hopen dat we het samen met de grote meerderheid zolang als nodig blijven volhouden: afstand bewaren, contacten beperken, niet te zot doen en liefst ons gezond verstand gebruiken. Het zal nodig zijn, want de overhed...

DE DRIE WIJZEN hadden gisteren deze blogpagina moeten sieren. Mijn prioriteit lag toen echter heel terecht bij het In Memoriam voor Tyrone . Dus moesten de drie koning(inn)en even in de wacht. Vandaag komen ze dan wel aan bod. De voorlopig laatste festiviteit in het rijtje: Sint Maarten, Sinterklaas, Kerstmis, Nieuwjaar dus nu de Driekoningen . Met rugaanzicht voor hun privacy  en gerecycleerde Corona-kronen die het nu ook wel zullen doen. 't Gedacht is alles. Bij de opname leek me een kijk op deze Ikeaanse New York-poster nog een leuk idee. Ook "de sterre" die voor een keer boven Times Square bleef "stille staan". Vanochtend is dat met een heel zurige smaak in De Mondt. Maar goed, gemaakt is gemaakt en dan krijgen ze hier gewoon hun plaats. Ik zag de knipoog van Mr. Peanut nog als een frivole kanttekening. Kon hem daar ooit wel in volgen. Nu besef ik echter dat zoiets doorheen het algoritmenbos van de sociale media een heel andere dimensie krijgt. Terug naar de...