Marco Polo Strikes Back

KLEINE INSCHATTINGSFOUT DUS. Uit de 'kop' van de vorige bijdrage mag blijken dat aanvoelen en voorspellen van weersituaties niet aan mij besteed moeten worden. Hoe ver kon ik er in al mijn naïef optimisme weeral naast zitten? Na drie zomerse dagen is het blijkbaar meteen terug naar af. We gaan serieus wat geduld moeten oefenen vrees ik voor we opnieuw aan 'van die mooie dagen' zullen toe zijn. Gelukkig was er deze week Grof Geschud in 'het middagjournaal' van Nieuwe feiten op radio1. Vijf keer 3 minuten virtuoos taalgebruik om m'n week van kleur en opgewekt gevoel te voorzien. #1 12 punten  voor genocide, het songfestival moet stoppen  #2 De 'keutel' van Viknård de viking, te bewonderen in het Jorvik Viking Centre   #3 Stop met het vertellen van je dromen  #4 Een waanzinnig mooi stukje over co-ouderschap. Pietertje en Merel... #5 Het miertje en de granaatappelpit. Stuk voor stuk juweeltjes van al dan niet cynisch absurdisme vermengd met oprech...

KEUZE TE OVER om het 'over' iets te hebben vandaag. Ga stilaan mijn selectieprocedure moeten bijschaven: het is een pak eenvoudiger om het in een aflevering iets uitgebreider over één ding te hebben dan bij een fotocollage ook nog een gecombineerde tekstbijdrage uit de mouw te schudden. Maar dan wordt het dus kiezen met het daaraan onvermijdelijk verbonden 'verliezen'. Toch zal het ervan moeten komen/moeten van komen... kiezen! Deze keer kon het bijna niet anders: zoveel te doen, zoveel omhanden, niks willen missen, alles willen vertellen. Ga ik daarmee in de fout? Meer dan waarschijnlijk, en toch doe ik het (nog minstens één keer). Mijn excuses daarvoor met de achterliggende verzachtende omstandigheid van een post-Covid19 periode en daarmee gerelateerde cardiale turbulenties waardoor ik hopelijk op enig mededogen van mijn lezers en volgers mag rekenen. En dan nu in min of meer chronologische volgorde... Aangezien het herstel zijn tijd krijgt, een aantal tuinklussen vo...

ER MOET ME iets van het hart. Misschien een g ek idee, maar na de Covid-passage alhier leek me dat een op meerdere vlakken toepasbaar en passend gezegde. Figuurlijk, maar zeker ook letterlijk deze keer. In de vorige bijdrage had ik het, in een wat achteraf als euforische bui mag betiteld worden, nog over een snel herstel. Het 'tuin'-wandelen liep goed, de nieuwe warmte-opstoot waarvan sprake was bijna voorbij... maar net niet helemaal. 'Niet helemaal' sloeg ook op mijn Corona-herstel. Dit in combinatie met twee onderschatte tuinwandelingen en daaropvolgende klusjes in die vochtige warmte deden mij de das om. Het was lang geleden, maar daar waren de VKF's nog een keer. Hartritme overhoop. Als een donderslag bij wat toen op heldere hemel leek. Contact  met de  cardioloog, nog eens naar het extra pilleke gegrepen, bloeddruk opvolgen en dan toch spontaan herstel. Dat viel mee. Kalm aan nu, paar dagen rust. Wandelen on hold. Toch heel even de fiets op: de broodautomaat ...

HET EINDE VAN het EK Atletiek en de start van La Vuelta sluiten dit jaar perfect bij elkaar aan, en dan zeker de televisie-uitzendingen ervan. In de periode dat tante Corona en nonkel Covid ons met hun bezoek ambeteren, in quarantaine dwingen en periodisch aan het bed kluisteren kan ik mij geen betere ontspanning dromen dan af en toe een 'loos' momentje voor het scherm. Op die manier valt een en ander dan toch nog op het goede moment in de juiste plooi. Het had veel erger gekund. Covid-19 is niet zomaar een griepje, maar gelijkenissen zijn er wel. En dan al zeker over een grote tijdspanne heen. "Griep, zei 'ons Moeke' vroeger, dan moet ge veel rusten, hete thee drinken, op tijd nen aspro tegen de koorts en de pijn pakken en... veel rusten" Ben, haar wijze woorden indachtig, trouw gebleven aan die goede raad en heb veel van m'n hersteltijd in horizontale positie en dan vooral nog in bed doorgebracht. Wat vroeger goed voor me was heeft blijkbaar ook nu ge...