Marco Polo Strikes Back

LENTE ENZOVOORTS ENZOVERDER... want dit jaar klopt de timing helemaal. Of we de traditioneel en vanouds vertrouwde 21ste als startdag voor 'la Primavera' nemen, of we volgen de wetenschappelijke trend om alles tot op het uur nauwkeurig te laten fluctueren van 20 tot en met 23 maart: het maakt niet uit, het was en is en blijft nog even heel mooi lenteweer. Perfect om er vol goeie moed in te vliegen. Zweefvliegen in mijn geval. Geen heftige buitenactiviteiten, hou het met enkele meer dan geslaagde boekaankopen tot mijn grote tevredenheid in hoofdzaak bij lezen. En dan nog in de schaduw ook, want een van mijn 'nieuwe pillekes' is niet gemaakt om er lang en onbeschermd mee in volle zon te toeven. Smeren helpt, maar 'zonnen' zoals vroeger kan en hoeft niet meer. Gelukkig is er nu die jongen met zijn vrienden. Met de mol, de vos en het paard. Wat een zalig boek is dat! 'Lief en troostend' vindt vertaler Arthur Japin. Ik kan niet anders dan hem gelijk geven. E...

TOT DRIE KEER toe mag de titel van deze bijdrage aan het hoofd van een alinea staan. En drie keer zal het zijn.  'Eindelijk' is de stap naar het bloggen opnieuw gezet. Er was veel twijfel over wat en hoe, over waarom en wanneer, over misschien of gewoon helemaal niet (meer?). En kijk, hier is ie dan toch. Met een bang klein hartje begon ik aan de voorselectie. Er is momenteel zo weinig in het wereldnieuws waar ik me goed bij voel, laat staan dat ik erover zou schrijven. Het is niet meer zoals vroeger, ook niet bij mij. Toen vloog ik erin met veel kritische bedenkingen en nog meer harde standpunten. Die tijd lijkt voorbij. De oude krijger wil meer aandacht voor het gewone, het alledaagse en het menselijke in m'n eigen kleine leven... en als er zich dan een paar van die 'gewonigheden' aanbieden kan dat zomaar genoeg zijn om nog eens aan de slag te gaan.  'Eindelijk' is er na een korte hapering opnieuw de goesting om af en toe weer wat te schilderen, te teken...

LIVETIME ACHIEVEMENT AWARD. Drie woorden die absoluut recht hebben op de 'hoofdletters' * van MPSB's blogaanhef. 't Is een gewoonte geworden, en nu ook zeker en vast verdiend. Afgelopen week won Kommil Foo het 'Gouden Jefke' oftewel de 'Oscar van de Vlaamse Comedy' voor hun gehele carrière en/of oeuvre tot nu toe. Raf en Mich hebben daar zonder enige twijfel recht op. Mich en Raf ook. En eigenlijk nog veel meer, want wat zij brengen is niet alleen comedy. Maar daarover ga ik het misschien bij een andere gelegenheid wel eens hebben. Het gaat dus nu over hun carrière, loopbaan, oeuvre, jarenlange bezigheid op de scène die zij geen werken noemen maar 'mogen spelen'. Dat er veel zoeken en proberen alsmede flink boterhammen eten voorafgaat aan de première van een nieuwe voorstelling nemen ze er graag bij. Dat moet wel, anders kan je dit niet zo lang en zo succesvol blijven doen. Als we er hun eerste 'plank-act' op het podium van Jeugdhuis De...