Marco Polo Strikes Back

NA DE VORIGE bijdrage leek het erop dat de blogboog weer op de juiste spanning zat en dat er opnieuw snel een volgend stukje zou komen. Maar niets bleek minder waar, dat hebt u de voorbije 10 dagen zelf kunnen vaststellen. Geen publicatie en hier aan de keukentafel zelfs geen poging tot. Had ook geen idee hoe het er ooit nog eens van zou komen. De zomerse warmte, de hitte, de droogte... ja, dat was het dus: de droogte tast niet alleen de natuur aan maar ook mijn schrijversdrive. Toch niet te snel panikeren, er kan meer geschreven worden dan enkel maar een blog. Zo ben ik terug aan de slag gegaan om voor kleindochter Joke een vierde deel aan een uitdagende poging tot autobiografie te breien. Voor mezelf betekent dat een heel andere aanpak en stijl. Of toch weer niet? Enfin, het heeft er wel voor gezorgd  dat ik na enkele dagen levensverhaal ook goesting kreeg om hier een volgend stapje te zetten.  Over 'een stapje zetten' gesproken: er is terug regelmaat in de ochtendwandeling...

DE DRAAD WEER oppikken, daar draait het nu om.  Dat zoiets ook nog moet gebeuren tijdens het zoveelste hittegolfje van dit jaar? Je hoort me niet klagen, maar ik ga wel voorzichtig zijn. Geen zotte dingen, genoeg drinken, regelmatig een frisse douche (in de tuin) en zien dat we paraat blijven en kunnen genieten van de goeie dingen in het leven. Zoals daar zijn... die heerlijke passages buitenshuis naar iedere keer opnieuw een meer dan tof natuurhuisje. We blijven trouw aan onze (sinds 2020!) nieuw aangeleerde gewoonte. Bij regelmaat voor een week de deur uit naar de natuur, de rust en de stilte. Deze keer, omdat het 'grote vakantie' is, waren het er twee op rij. Bij het slot van de vorige bijdrage beloofde ik "misschien meer de volgende keer..." Welaan dan! Begin ik met een vertrouwd adres en gaan we  "Logeren bij de Droste" . Voor de vierde keer al ondertussen: bij Wemmie, Martin en Lieke. Ik kan alleen maar herhalen en bevestigen wat ik eerder al eens s...