Marco Polo Strikes Back

TIJDENS HET VOORBIJE  weekend blies de Marco-clan verzamelen in Kortenaken. Omdat iedereen er dan bij kon zijn werd de viering van 'den ouwe' zijne 75ste verjaardag enkele dagen vervroegd. Tof plan, strakke organisatie. Het feestvarken zelf heeft er echter voor gezorgd dat een en ander af en toe in andere plooien diende gelegd. Zo begon hij bij aanvang met een terugrit naar de thuisbasis. Daags nadien was er het afscheid van Henri 'Rik' Ansoms, zijn directeur bij Pito Stabroek. 'Ons instituut' zoals 'de Wies' zaliger placht te zeggen. Polo heeft er zijn tijd voor genomen en na de dienst nog eens goed bijgebabbeld met aanwezige collega's. Hij mocht ook aanschuiven aan de koffietafel waar nog meer herinneringen werden opgehaald. Wees gerust Maria, we gaan 'onzen directeur' niet snel vergeten.  Dan de auto in, en op naar Kortenaken. La Pola en nakomelingen zaten te popelen om hem in de bloemen en de cadeautjes te zetten. Het werd me wat met leuk...

HET HAD MEER voeten in de doorregende aarde dan verwacht om deze 350ste door de MPSB-uitlaat te rammen. Om te beginnen dit: het gaat hier om een uitgeschreven variant van wat we bij tussentijdse vriendenbijeenkomsten 'het medisch kwartiertje' plegen te noemen. Over wie wat door de jaren heen is gaan 'mankeren'. Met die schamele 15 minuten komen we er de laatste jaren al lang niet meer. Want zelfs als we onze verhalen in de 'korte versie' brengen (knipoog naar La Pola!) loopt het gezondheidspraatje al snel uit. Misschien moet ik er maar mee beginnen, anders helpt die knipoog niet meer en mag ik #351 op mijn gladde buik schrijven.  M'n verhaal dan maar? Na de laatste bestralingsronde (#321 & #322) en de daaraan gekoppelde heropstart van de hormoontherapie, een combinatie om het postprostataire bestaan van uw schrijvende dienaar op de rails te houden, ben ik deze keer wel in een OBP - Oncologisch bewegingsprogramma - gestapt. Omdat hart en bloeddruk de la...

DIT WORDT ZEKER niet van het beste wat hier ooit als blogsel via het klavier in de 'draftpage' gepompt is. Verre van zelfs, misschien zit ie wel helemaal aan de andere kant van het kwaliteitsspectrum. En toch begin ik eraan, we zien wel waar het bootje de klippen raakt. Als het al niet eerder in woelig vertelwater kapseist. Omdat ik de trappers even kwijt ben? Dat zit er dik in want er werd naar deze week met een (gezonde?) dosis spanning uitgekeken. Stond een redo-ablatie op het programma. Een oppoetsbeurt van wat er ooit eerder als hartritmestoornis-blokkage werd aangebracht met, naar ik begrijp, daar bovenop een serie extra littekengrenzen die het geheel vanaf nu en voor een bepaalde (?) tijd beter in de pas zullen laten lopen. Operatie op maandag 01 december: probleem, nu moet ik de start van de Adventskalender uitstellen. Zal enkele dagen later hier en daar een pralinneke aanbieden aan mijn huisgenoot zodat ook wat dat betreft de planning kan gerespecteerd worden. Merci J...

  DAT DE DERDE keer de goeie zou zijn, zoals wij hier te lande veelal aankondigen? Daar rekent een mens dan ook op, 'gewoonte getrouw' zeg maar. Niet voor mij deze keer: bij de voorbereiding van de derde bestralingssessie op Mercurius bleek het apparaat er geen zin in te hebben. Mijnen body lag al klaar, correct gepositioneerd maar... Defect, en een poging om op korte tijd te herstellen bleek niet te werken. Niet wachten dus. Ook niet rekenen op een extra fiets-heen-en-weer'tje die vrijdag. Voor alles is een eerste keer, ook voor een panne op Mercurius. Maar geen paniek. Mijn beurt werd over het weekend heen getild en ik kwam in het schema op maandag om 08u30 terecht. Vroeg uit de veren, want ook nu met de fiets. Net voor de schooldrukte en met nog wat nevelflarden boven de schaarse open natuurruimtes die ik passeer. Ondertussen is het allemaal achter de rug, alles goed verlopen en dus komt er in vier keer een einde aan deze reis van drie. Ik heb ook nog eens extra mogen g...

  ALS DEZE HOOFDING  ooit op het juiste moment gebruikt mocht worden in mijn verhaal dan is het wel nu. Ik tel 3-2-1 af naar 1-2-3 bezoeken aan Mercurius. Waarvan ik een prachtig beeld driewerf in bovenstaande prent heb geplaatst teneinde het verhaal iets visueler te brengen. Beeld dat ik vond op Visvliet.com waar nog veel meer te rapen valt. H ahaa, opnieuw enkele lange afstandsvluchten in gedachte? Is je internationaal paspoort wel in orde, jongen? Neen, dat is het helemaal niet. Heb ook geen ambitie om in het succesnummer van mijn KF-vrienden Raf en Mich op te treden. Dan zou ik mij eerder laten dragen...  Wie me volgt weet ondertussen dat wij onze buitenhuiselijke uitstappen al jarenlang beperken tot natuurhuisjes in de min of meer nabije omgeving van ons eigen stekje bij de Hobokense Polder. Daar heeft 'corona' voor gezorgd, en ik moet toegeven: we zijn er niet rouwig om. Maar genoeg rond de pot gedraaid, even ernstig nu. Sinds enige tijd zijn de prostataire bloedwa...

  GEWOON HET VERVOLG van de zomerse feiten. Vergat ik vorige keer te vertellen dat niet één maar twee huisjes geboekt werden door de 'enige echte' Pola? Geen twee op één en dezelfde plek. Neen, twee opeenvolgende boekingen van telkens een week. Op telkens een bijzonder fijne lokatie. In telkens een bijzonder mooie streek. Na Friesland volgt de Gelderlandse Veluwe. Na Bakkeveen doen we Emst aan, vlakbij Epe. Zegt je hoogstwaarschijnlijk niets. Ons ook niet voor we er waren. Maar dan begon het met wandelen door en omheen het  Wisselse Veen . Tijdens de aanloop naar het 'veen' in kwestie komen we zomaar terecht in de Eper Paarden 4 daagse . Zoiets als de vierdaagse van Nijmegen. Die is voor wandelaars, hier gaat het om ruiters en menners. De hele uitleg vind je achter voorgaande hyperlink. Kan je wel vertellen dat het zeer de moeite waard is. Al was het maar om de hemelse achteraanblik die voorbij hollende paarden kunnen bieden. De dag daarna gaan we fietsen doorheen Kro...

EN DAN DIT . Trouwe lezers en bezoekers van dit forum weten dat mijn gezondheidsverhaal er ondertussen één is geworden van vele keren een beetje vallen, maar tot hiertoe gelukkig iedere keer weer opstaan. Helemaal rechtop is telkens de bedoeling, de realiteit is al een hele tijd een ietsiepietsie anders. Zowel op cardiaal als oncologisch vlak staan mij in de min of meer nabije toekomst al dan niet ingrijpende aanpassingen te wachten. Vertrouwen op en geloven in, da's de boodschap en ook het motto waarmee ik deze periode ga doorkomen. Teneinde de batterijen op te laden had La Pola een hele tijd geleden al het idee opgevat en de plannen gesmeed om weer eens een natuurhuisje te boeken. Nu dus... Naar Bakkefean in het hoge noorden van Nederland, oftewel Bakkeveen in Friesland. Zowat halfweg tussen Leeuwarden ( Ljouwert ) en Assen en niet ver van het drie provinciënpunt waar Friesland, Groningen en Drenthe mekaar raken. Enfin, een heel eind rijden vanuit Antwerpen. Te beginnen met de ...