Marco Polo Strikes Back

DIT WORDT ZEKER niet van het beste wat hier ooit als blogsel via het klavier in de 'draftpage' gepompt is. Verre van zelfs, misschien zit ie wel helemaal aan de andere kant van het kwaliteitsspectrum. En toch begin ik eraan, we zien wel waar het bootje de klippen raakt. Als het al niet eerder in woelig vertelwater kapseist. Omdat ik de trappers even kwijt ben? Dat zit er dik in want er werd naar deze week met een (gezonde?) dosis spanning uitgekeken. Stond een redo-ablatie op het programma. Een oppoetsbeurt van wat er ooit eerder als hartritmestoornis-blokkage werd aangebracht met, naar ik begrijp, daar bovenop een serie extra littekengrenzen die het geheel vanaf nu en voor een bepaalde (?) tijd beter in de pas zullen laten lopen. Operatie op maandag 01 december: probleem, nu moet ik de start van de Adventskalender uitstellen. Zal enkele dagen later hier en daar een pralinneke aanbieden aan mijn huisgenoot zodat ook wat dat betreft de planning kan gerespecteerd worden. Merci J...

DE TWAALFDE MAAND is ingegaan. Dan is er weinig keuze: we moeten mee. Heb november achter me gelaten, maar niet zonder snel nog enkele goede herinneringen vast te leggen. Dat "de kudde" weer voor korte tijd aanwezig was in onze Polder. De rust straalt van hen af, en grazen maar. Zalig!! Verder een Braziliaans geluksbandje dat al jaaaaren... ergens in een bovenste schuif lag en pas in de loop van dit jaar om m'n pols ging. Dragen tot het koordje vanzelf breekt, en dan een wens doen. De foto mag duidelijk zijn, maar de wens moet onuitgesproken blijven. Tot ooit... Dat een paarse dove netel ook in een quasi onderhouden tuingazon zijn plaats verdient. De schoonheid zit 'em in de eenvoudige dingen wordt gezegd, dan ook in 'gewone' bloemen. Hoe lang houden ze het nog vol? Om af te sluiten een heerlijke vegetarische schotel van het huis met een alcoholvrij wijntje. Daar word ik gelukkig van... En dan kwam die overgang en zitten we dus weer in de laatste rechte lijn....