Marco Polo Strikes Back

TIJDENS HET VOORBIJE  weekend blies de Marco-clan verzamelen in Kortenaken. Omdat iedereen er dan bij kon zijn werd de viering van 'den ouwe' zijne 75ste verjaardag enkele dagen vervroegd. Tof plan, strakke organisatie. Het feestvarken zelf heeft er echter voor gezorgd dat een en ander af en toe in andere plooien diende gelegd. Zo begon hij bij aanvang met een terugrit naar de thuisbasis. Daags nadien was er het afscheid van Henri 'Rik' Ansoms, zijn directeur bij Pito Stabroek. 'Ons instituut' zoals 'de Wies' zaliger placht te zeggen. Polo heeft er zijn tijd voor genomen en na de dienst nog eens goed bijgebabbeld met aanwezige collega's. Hij mocht ook aanschuiven aan de koffietafel waar nog meer herinneringen werden opgehaald. Wees gerust Maria, we gaan 'onzen directeur' niet snel vergeten.  Dan de auto in, en op naar Kortenaken. La Pola en nakomelingen zaten te popelen om hem in de bloemen en de cadeautjes te zetten. Het werd me wat met leuk...

LIVETIME ACHIEVEMENT AWARD. Drie woorden die absoluut recht hebben op de 'hoofdletters' * van MPSB's blogaanhef. 't Is een gewoonte geworden, en nu ook zeker en vast verdiend. Afgelopen week won Kommil Foo het 'Gouden Jefke' oftewel de 'Oscar van de Vlaamse Comedy' voor hun gehele carrière en/of oeuvre tot nu toe. Raf en Mich hebben daar zonder enige twijfel recht op. Mich en Raf ook. En eigenlijk nog veel meer, want wat zij brengen is niet alleen comedy. Maar daarover ga ik het misschien bij een andere gelegenheid wel eens hebben. Het gaat dus nu over hun carrière, loopbaan, oeuvre, jarenlange bezigheid op de scène die zij geen werken noemen maar 'mogen spelen'. Dat er veel zoeken en proberen alsmede flink boterhammen eten voorafgaat aan de première van een nieuwe voorstelling nemen ze er graag bij. Dat moet wel, anders kan je dit niet zo lang en zo succesvol blijven doen. Als we er hun eerste 'plank-act' op het podium van Jeugdhuis De...

LAAT ME BEGINNEN  met een heuglijke vaststelling. Sinds de ontdekking dat in mijn leven als oprustgestelde eigenlijk weinig tot niks meer moet ben ik dat in de mate van het mogelijke ook gaan toepassen. Bewust en, dit vind ik wel het mooiste en meest onverwachte aan mezelf, soms totaal onbewust. Dan bieden zich momenten aan die anders, in een al te strak schema, geen schijn van kans zouden krijgen. Dan mag een vriend een voorstel doen waar je zelf nog niet aan gedacht had. Hij weet me te verrassen. Gaan we kijken, ik rijd, kom je ophalen en breng je weer thuis. Laat ons dat maar doen want dan tref ik nog een paar vrienden. Peter S. neemt me mee naar de allereerste 'open repetitie' van BABEL, wat de nieuwe voorstelling van Kommil Foo gaat worden. Inderdaad, nog twee vrienden: Raf en Mich. Plaats van gebeuren: het ARCA Theater in Gent. Kleine zaal met voor de gelegenheid, en daar blijkt bewust voor gekozen, een nog beperkter aantal toeschouwers. Communicatie met het publiek is b...

MET EEN BUIGING , een kronkel, een draai en een bocht werd hier naar een origineel nieuwjaarsbericht gezocht. Om van een beladen 2025 naar een hopelijk positiever 2026 over te stappen. Daartoe beroep mogen doen op de creatieve vaardigheden van m'n zusje liet mij naar adem happen. Rita 'ons Rit' De Mondt wordt in onze tak van de familie wel eens een kalligrafisch wonder genoemd, en dat is ze voorwaar zeker ook voor mij. Zeg nu zelf, een alfabet 'van A tot Z' zomaar uit de losse pols in ' Unciaal ' gezet. Een oefening in vaardigheid die ondertussen steeds beter en verfijnder is geworden. Toen dat me voor het eerst onder ogen kwam was er geen twijfel of aarzeling: dit ging op pixelmatige wijze vastgelegd worden en zou ooit, wie weet wanneer als foto op deze blog verschijnen. Welk moment of bij welke gelegenheid? Geen idee. Nu echter wel: het wordt een nieuwjaarswens in zesentwintig letters, waaruit je zelf kan kiezen en mag combineren wat best bij jou past. La...

EN JA HOOR , ik kan iedereen aan de overkant geruststellen: het is 'bijna' opnieuw als vanouds... gefrutsel en geprutsel met foto's en tekstjes, losse aktiviteiten en bezigheden. Niks dat de hemel op z'n kop zet en al evenmin mijn dagelijkse beslommeringen overhoop gaat halen. Neen, neen: ik ben gewoon terug bezig. En dat voelt geweldig goed aan. Voeten terug op de pedalen, en genoeg dingen om een klapke over te doen. Zoals? Wel, een paar dagen na de operatie en eigenlijk nog in volle heropbouw stond er al een eerste afspraak gepland. Misschien wat te snel, maar ik wilde wel proberen. Niet met de fiets, ook niet met de elektrisch ondersteunde die overigens al maaaaanden ongebruikt in de garage staat te wachten op nog eens een uitstapje, zeker niet met de auto want probeer daar maar eens een parkeerplek te vinden, maar... met de trein. 'Ons' station bevindt zich op zeer wandelbare afstand van de thuisbasis, zelfs op momenten dat het niet van harTe gaat. Als aan h...

ZOU DIT LUKKEN? De  blogstilte heeft lang genoeg geduurd. Nog maar eens. Vanalles en nog wat heeft me de afgelopen tijd beziggehouden maar bleek niet meteen blogwaardig. Proberen, even dubben, toch nog een beetje wachten en opnieuw wat bedenktijd ingelast. En dan nu...?  Om te beginnen lijkt het 'uitvullen' van de tekst in de blogger-draft  niet meer te lukken. Proberen, zoeken, nog een poging. Te lang geleden? Er zal wel ergens een verborgen foutje zitten in mijn ondertussen haperende werkwijze zeker? Wil me er niet drukker in maken dan tot nu al gebeurt. Rustig aan, jongen.  Gaan we dan met het verhaal voor vandaag. Misschien wordt het wel morgen voor er iets deftig uit het klavier komt. Geen paniek echter, als dit niet goed komt is het nog maar zo. Er zijn erger dingen om je druk over te maken. Tot morgen... Vandaag is 'morgen'... en dus smijt ik me nog een keer. Wat bij welke foto past mag u zelf uitzoeken. Het zou zomaar eens tot spitse combinaties kunnen leide...

WAT EEN WEEK was dat. Het enige wat ik ruim op voorhand wist en gepland had was de 3+ theatervoorstelling van Klein Drama . Heel goed op tijd kaartjes gekocht voor het optreden in 'de Gam', diezelfde vroegere dorpskerk van Terhagen waar we onlangs nog Grof Geschud zagen schitteren.  "morgen is 1 keer slapen" zou het nu dus worden. Knap om zoiets met de jongste van onze familie te beleven. Prachtig geschreven en subliem ten tonele gevoerd kleutertoneel. Merci Katrien & Raf, Elena en de hele crew! Het zorgde achteraf voor een creatieve impuls bij dezen bompa. De mens kladderde zomaar meteen twee mini-canvasjes vol met wat ideeën uit de voorstelling. Zomaar...  We doen het in omgekeerde volgorde en gaan enkele dagen verder terug in de tijd. Er was nog maar eens een grote goesting ontstaan om GRIND van Kommil Foo opnieuw te zien, ten zevende male... en dan liefst in de min of meer nabije toekomst. Goesting alleen is niet genoeg, je moet er ook nog bij geraken. In V...

OPNIEUW EEN GAT in de blogtijd. Excuus: ik had weer van alles en tegelijk weinig tot helemaal niks om handen. Een reeks zogezegd 'gevulde' dagen met to do’s die er soms wel maar even vaak niet toe doen. De kleintjes eerst, de grote naar achter schuiven. Typisch en herkenbaar? En dan is er een telefoontje van ‘ons (oudste dochter) Bie’. "Wij gaan overmorgen naar het Concert van KF, in ‘t Gasthuis in Aarschot." Ok, tof. Geniet ervan. Maar er was een vriendin die belde dat zij niet konden gaan. Kaartjes dus voor een eigenlijk-feitelijk uitverkochte voorstelling. Niet twijfelen, doen. Samen gaan genieten. Wij dus in de winterse donkerte doorheen een voor ons onbekend stukje Vlaams-Brabant naar het voor de gelegenheid  feeëriek 'kerstig' ingepakte Aarschot. Parkeren aan de rand en kuierend door en langsheen de kerstverlichtingen naar de plaats van afspraak: 't Gasthuis . Bij de vrijgekomen plaatsen zat ook 'A1', het equivalent van de 'A16' die ...

LETTERS EN CIJFERS. Daaruit pleeg ik de laatste tijd bij regelmaat inspiratie te putten en mijn blogsels  aan op te hangen. Enkele weken geleden maakte ik melding van een eventuele bijdrage rond " A16 ". Voilà, hier is 'em. En ik verwees toen naar een week eerder. Dat klopt, maar de 'pointe' van het verhaal kwam pas gisteren aan bod. Dus alles op een rijtje en misschien beginnen bij het begin. Eind september las ik ergens dat Kommil Foo nog eens naar 'den Arenberg' ging komen voor een paar extra voorstellingen. Nu heb ik 'GRIND', want over die productie gaat het, wel al enkele keren gezien. In try-out, in première en ook al eens over de grens. Ik dacht nòg meer, maar goed het ging nu zeker niet voor het eerst zijn. Ben al langer gewoon aan het feit dat de optredens van 'ons jongens' voor mij meerdere malen absoluut genietbaar blijven. De grote lijnen, de onderliggende lagen, de fijne varianten die ze als de gewoonste zaak van de wereld te...

DE OUWE iMAC doet het nog. Misschien tegen alle verwachtingen in en staand op de toppen van zijn digitale tenen, doet hij -na enig aandringen en een flinke portie geduld- nog altijd waarvoor hij in 2016 in huis werd gehaald. En wel even traag als toen ik er de vorige jaar-opener '2023' voor deze annekdoten-verzamelaar mee in mekaar flanste. Hij houdt mij -de eigen ouwe 'ik'- goed bezig én van straat. Ondertussen lijkt het erop dat ikzelf geen stap verder ben gekomen. De beoogde rust en kalmte wist ik zodanig goed te bewaren dat er zelfs van de herlees-voornemens  niet veel in huis kwam.  Het Parfum  van Patrick Süskind,  De meeste mensen deugen  van Rutger Bregman, de biografie van  Leonard Cohen   en  Stoner   van John Williams... ze liggen er nog even klaar voor als vorig jaar. Misschien komt het er in 2024 wél van. Ik word voorzichtig: misschien!  Dat ben ik ook voor het verdere uitschrijven van deze eersteling van het nieuwe jaar. '...

DAAR ZIJN ZE. Eindelijk nog eens in levende lijve gezien en dientengevolge ook nog een keer op deze blogpagina. Geleden van begin januari: een try-out in Borgerhout, in de Theatergarage. Wat toen nog een pril beginsel was, nog in opbouw maar wel al een voorstelling is nu helemaal  GRIND  aan het worden. De bedoeling was om minstens nog één tussenstap mee te maken, nog eens een meer gevorderd probeersel of misschien een van de allereerste avonden voor een groot publiek. Niet dus. Een en ander heeft er inderdaad 'anders' over beslist, en dus... had ik gelukkig toen al tickets gekocht. Arenbergschouwburg  Antwerpen: de Grote, parterre oneven, rij 5, stoelen 17 en 19. Kort samengevat: E17 & E19, vanwaar de hoofding... Weer een prachtprestatie van 'onze jongens'. Twee podiumbeesten die er telkens opnieuw, al meer dan 30 jaar lang, in slagen om iedereen op het puntje van zijn of haar theaterstoel te krijgen. Maar ook eraf, omhoog en bewegen die lijven, do the move! Besch...

EEN SNEL BERICHT, een mededeling... zoals het ooit allemaal begon bij deze blije blogger. Iets vertellen over wat mij overkwam, of in dit geval te wachten staat. Lang wachten is er niet bij deze keer, want vanavond nog... zitten we, zoon Bram en pa Polo, simultaan te genieten van podiumkunsten die ons nauw aan het hart liggen. Ieder apart, maar allebei in goed gezelschap. Bram met zijn Shanthi en ikzelf voor een keer met een fijne buurman. Zij in Amsterdam, wij in Antwerpen. Ginder De Kleine Komedie, hier 'den Arenberg'. Zij de Nederlandse Première van GRIND , de nieuwe van Kommil Foo . Wij de Dernière van BROEDEN , de tweede van Grof Geschud . Allebei om 20.15u... ge kunt niet alles tegelijk hebben. En dus doet ieder zijn ding en gaan we er elkaar achteraf veel over vertellen. GRIND zag ik enkele maanden geleden in een try-out. Ouwe ratten Raf en Mich gaan er klaar voor zijn: ze hebben sindsdien gespeeld, geschreven, geschrapt, herschreven, nog meer gespeeld... en zijn weer s...

"na'genieten: blijven  genieten of achteraf genieten van iets dat al voorbij is." Zo staat het in van Dale's Groot Woordenboek der Nederlandse taal. Tweede deel j/r. Elfde uitgave 1984. Van bij het  begin al een aanvullend genot om dit op de oeroude traditionele manier te gaan opzoeken. Maar dat dan nog op meervoudige wijze, want daar zou het over gaan in deze bijdrage. Dat genieten in het moment zelf  belangrijk is werd me recentelijk meegegeven middels een pakketje differente theezakjes. Overgoten met een al dan niet kokend maar wel op de juiste temperatuur gebrachte hoeveelheid water en een tijdje 'trekken' omgetoverd tot een heerlijk kopje thee. Da's puur genieten, en ondertussen terugdenken aan wat fijn en goed was is dan na'genieten. Zo kwam KRUISPUNT weer af en toe aan bod. De jaren '70 in een prachtig vertelde familieroman. En DRIJVEN - het boek, maar ook de twee daarin verwerkte voorstellingen van Myrthe & Lander. Hoe jonge mensen hu...

VOL GOEDE MOED heb ik me aan het klavier van mijn overjaarse iMac gezet. Zijn traagheid geeft me de tijd om goed na te denken over wat ik hier nog aan wensen en bedenkingen wil poneren. En van die tijd heb ik ook ten volle gebruik gemaakt. In de eerste versie liet ik me vangen aan de opsomming van een reeks meestal niet al te vrolijke nieuwsfeiten uit het afgelopen jaar. Uiteraard gingen de bedenkingen daarbij de negatieve kant uit. Niet doen Marco, wat voorbij is is voorbij. Daar helpt geen lievemoederen meer aan en ook boosheid kan daar niks aan veranderen. Zelfs aan het benoemen van de feiten wil ik me hier niet schuldig maken. We staan samen aan de start van een nieuw jaar en daar gaat het voor ons allen weer 'moeten' gebeuren. In de kleine dingen, de persoonlijke momenten, in wat we er zelf van willen maken. De mouwen opgestroopt, de schouders eronder, de beuk erin, vooruit met de geit. Dat dier gaat ons helpen. Weet niet wat de Chinese kalender erover zegt, maar bij deze...

WAAR GAAN WE het deze keer over hebben? Het einde van de zomer, het begin van de herfst? Dat die twee dit jaar redelijk dicht bij het originele scenario blijven? Een zomer die kon tellen, met droogte om "U" tegen te zeggen en zuiderse temperaturen. Met naar het einde toe van de ene dag op de andere een herfstige omwenteling. Woensdag 14 september werd de eerste echte regendag: eentje om in te kaderen en met een heerlijk frisse temperatuurduik. Geen schaduwluieren meer in de tuin, een lichaam dat een boost krijgt van de natte afkoeling en Polo die er in z'n blote flikker een kort regendansje voor over had. Lekker!! Zalig!!!! Gelukkig geen compromiterend beeldmateriaal, en vertellen kan geen kwaad. Voor de rest een indoordag die goed was voor een fijne lees-, sport-  & kijkcombinatie. Twee kleine visjes van M.J. Arlidge . Alles in de wind en Schuitje varen zijn goed geschreven, makkelijk te lezen kortverhalen uit de reeks over inspecteur Helen Grace. Nieuw voor mi...

THE NEXT GENERATION. Kleindochter KiKi zette zopas een volgende basketbalstap en bekent meteen ook kleur. Groen! Neen, voorlopig geen Oxaco, Gembo of Guco voor de kleine meid. Die zet ze nog even 'on hold'. Wie weet is dat iets voor later. Neen, het mag duidelijk zijn naar wie haar voorkeur uitgaat bij de aankomende NBA Play-off Finale. Het moet gezegd: bompa Polo heeft meer dan één hand in de keuze van het basketbalbordje gehad. En dat het bij ons aan de deur van het tuinhuis hangt mag ook geen toeval heten. Lag al een tijdje te wachten in de speelgoedkast, en dit leek me het geschikte moment om de Celtics lucht te geven. NBA Finals 2022 Golden State vs Boston . We zijn er klaar voor: Game 1 donderdagnacht om 03.00 uur. Wekker zetten? Wie weet?! Maar nu kort even terug naar dat basketbordje: misschien wordt het wel de aanloop naar een tweede basketbalboom? Voor meer uitleg: klik hier . Jaren geleden...   Na het samen boren, vijzen, ophangen en eerste 'shotjes' oe...

WIE DRIEKONINGEN ZEGT weet dat daar in 't Antwerps(e) een eerste maandag op volgt die naar aloude gewoonte als verloren mag worden beschouwd. Havenarbeiders die hun laatste cent verbrasten en geen geld meer overhielden voor 'die van ons' om brood te kopen voor de kinderen... enz, enz, enz. Wij 'vieren' dat nog steeds met worstenbrood en appelbollen. Aangezien we matigheid ondertussen hoog in het vaandel voeren gaat het bij ons om 'een' worstenbrood en/of 'een' appelbol. Daarmee zijn onze respectieve buikjes tegenwoordig al goed gevuld. Dat deze dag evenzo traditioneel het einde van de feestperiode betekent en het signaal om 'de lichtjes' en andere versieringen op te bergen mag meteen ook duidelijk zijn. Tradities worden gerespecteerd, zolang ze de na te streven economische meerwaarde van het randgebeuren maar niet in de weg staan. Dus toch nog een beetje rekken om de soldenperiode wat extra kleur te geven?  Over meerwaarde gesproken. Als ik ...