Marco Polo Strikes Back

WANSMAAK, ONGELOOF, CORRUPTIE. Het zijn maar enkele van de vele omschrijvingen waarmee het WK voetbal 2026 in de boeken zal terecht komen. Ik heb het niet over het spelleke zelf, daarvoor ken ik er te weinig van. Dat laat ik over aan commentatoren en analisten. De eersten schakel ik tijdens de uitzendingen met plezier uit middels de mute-knop. De voor- en na-babbels van de ontleedkundigen halen bij mij zelfs het scherm niet. Zappen naar het tennis of de koers, of gewoon uitzetten. Voor alles is een simpele oplossing. Zo denkt ook 'den baas' van Amerika erover, dat wisten we al. En nu staat er volgens hem in zijn opgeblazen zelfbeeld ook nog eens dat hij 'de groten baas' van het voetbal is. Dat hij er geen fluit van afweet mag daarbij geen beletsel zijn. Zijn infantiele loopjongen danst maar al te graag naar Donalds pijpen, doet wat hij mafia-gewijs niet laten kan en zorgt er op die manier voor dat we allemaal bij regelmaat herinnerd worden aan hoe corrupt die grote voet...

TIJD VOOR VERNIEUWING   was aangebroken. Nadat ik een kleine twee jaar geleden voor het eerst een "kijkbril" voor ver en middellange afstand was gaan gebruiken is mijn waarnemingsvermogen wel behoorlijk verbeterd. De oogarts had me echter gewaarschuwd: dit zou maar een tijdelijk afblokken van de problematiek inhouden. Gezien mijn leeftijd en de genetische achtergrond wordt rekening gehouden met een geleidelijke verzwakking van de kijkprestaties. Met oogdruppels proberen we de situatie onder controle te houden, maar op termijn zal een ingreep noodzakelijk worden gezien ook "cataract" op de loer ligt. Toch gingen we eerst nog voor een bril. Met de tijdelijkheid van de hele onderneming voor... euh, inderdaad "voor ogen" gaf de arts een tip om mij op economisch verantwoorde wijze van de bedoelde kijkhulp te voorzien.  EYELOVE  werkt niet met eigen winkels maar via verkooppunten, in België meestal een apotheek. Een degelijk systeem dat ook nog eens prima werkt ...

HEB HET GEHAD. Of zoals ze in Antwerpen zeggen: "Mijn goesting is over!" Niet dat ik echt zat uit te kijken naar dit EK voetbal 2024, maar af en toe (een stuk van) een match meepikken of een avondje Rode Duivels(?) kijken dat moest toch kunnen. Tot ik onze roze frambozen bezig had gezien. Waar zijn die gasten mee bezig, zeg? Hoe het allemaal juist in mekaar zit kan ik niet ontleden omdat ik geen kenner ben. En dat gaat er niet op beteren na wat ik in de drie partijen van onze nationale 11 heb mogen aanschouwen. Ge zult maar geld betaald hebben om in dat stadion te zitten als supporter. De dik (over)betaalde artiesten van hun kant snappen noch verstaan de negatieve reacties van fans en media. Zij vinden het normaal dat ze op handen gedragen en bejubeld worden door dolenthousiaste supporters. Dat er bij een match waar de tegengoesting (nog zo'n Antwerpse uitdrukking!) er vanaf druipt een fluitconcert en boegeroep van de tribunes rollen kunnen De Bruyne, Meunier & co ni...

EEN OVERDOSIS VOETBAL , naar mijn huidige normen dan, en daar tussendoor bij regelmaat een boek ter hand. Zo lukt het wel om een eerste week met oprecht zomerse allures door te komen. De weermaker heeft ons na het vele nat eerder dit voorjaar recent op flink wat zonneschijn getrakteerd. Heerlijke temperaturen, niet té maar aangenaam warm. Geen ambetante windvlagen. Geen neerslag, behalve hier en daar een verloren druppel. Buitenweer! En net dan laat ik me verleiden om er nog eens voor te gaan zitten. Het televisiescherm en de voetbalwedstrijden die in de aanbieding stonden. Veel vroeger, toen de dieren zich nog tot mij plachten te richten in mensentaal, miste ik geen Europese wedstrijd. Later werd het minder, zeg maar de matchen met rechtstreekse uitschakeling. Nu dus de halve finales. Daar valt (af en toe) nog wat te beleven. PSG dat tot 4 keer toe paal of lat raakt -wie verzint het?-  maar waar je nog steeds geen punten voor krijgt. Borussia Dortmund gaat door. De dag erna is er...

WAT EEN HEISA. Het kwam afgelopen weekend gewoon even binnen als een voetbalistiek fait-divers. Dat dacht ik tenminste. Niet zo de 'gazetten' en andere mediakanalen die hun tijd en ruimte maar al te graag aan dat voor hen belangrijkste (neven)aspect van het dagelijks leven besteden. Of is het eerder 'vergooien'? Westerlo - Genk... zegt u dat iets? Paar decennia geleden werd daar niks aan gekoppeld: voetbal, koers, bedevaart...? Geen mens die zich daar iets kon bij voorstellen en al helemaal niet druk om ging maken. Maar nu? De tijden veranderen en iedereen in sportief medialandschap smijt zich op die 'schandalige' laatste 6 minuten van het reguliere competitievoetbal in de Belgische eerste klasse... oeps, dat mag niet meer: de Jupiler Pro-League. Oké, just is just! Dat klinkt inderdaad 'belangrijk'. Voor zover u er nog echt niks over gehoord hebt... maar dat zal wel niet, dus ik mag aannemen dat u (min of meer) op de hoogte bent. Door de waanzinnige com...

WAT LEZEN BETREFT  zit de eerste kanjer erop. Na behoorlijk wat kauwwerk en in niet te grote happen heb ik  KRUISTOCHT  van  Robyn Young  door de verteringsmolen gedraaid. Tweede helft dertiende eeuw, het Heilig Land, de boerenkruistocht en wat er allemaal omheenhangt. Het kost me ruim 100 bladzijden om mee te geraken in het verhaal, maar dan lukt het zolang er niet teveel beschrijvende passages het ritme komen verstoren. Dan nog zo'n kleine 500 te gaan, dus da's nog ruim de moeite. De 4 pagina's lange lijst van personages achteraan in het boek is geen overbodige luxe. Kort en bondige verwijzingen die helpen om me snel weer op het juiste spoor te zetten. Ik heb ze meermaals gebruikt. Het geheel blijft volgens de auteur redelijk dicht bij de realiteit, maar om de verhaallijn en de plot te laten kloppen en het de lezer wat makkelijker te maken werd een en ander aangepast. Fact en fiction dus. Faction? KRUISTOCHT is de tweede 'turf' uit een (voorlopige?) reeks van ...

  DE ZONNIGE DAGEN hebben dan toch hun intrede gedaan. Nooit panikeren, niet klagen. Maar toch... ik begon bijna te twijfelen. Zeker als de aangeboden Facebook herinneringen mij herhaaldelijk met de neus op die meteorologisch hoogstaande Corona-tijden drukten. Hoe toen het blijkbaar immer mooie weer mij telkenmale naar buiten lokte. Vroege wandelingen in de Polder, fototoestel bij de hand. Lekker lang en onbezorgd mijn weg zoeken langs krimpende waterpartijen en doorheen de naar water hunkerende natuur struinen. Daarna thuis ontbijt op het terras en de opnames checken. Want verder niks te doen. Selecteren, bewerken waar wenselijk, bijknippen waar nodig en dan monteren in iMovie. Muziekje erbij en klaar was het zoveelste filmpje.  Om de bezoekers van m'n 'pagina' te verwennen met natuurimpressies van 'ons' polderlandschap en af en toe zijn bewoners. Dat waren nog eens tijden. Beperkingen alom, weinig contacten en zoeken naar veilige activiteiten. Maar rust en geen m...

DE LAATSTE DAG van de krokusvakantie, blauwe lucht en  volop zon, moet voor velen een mooi moment zijn. Ook voor mij, hoewel ik al jaren het ouwe vakantiegevoel kwijt ben. Tijd loopt altijd maar door, en dan gaat het speciale er heel gemakkelijk af. Voordeel is wel dat het op mijn leeftijd niet zo speciaal meer hoeft te zijn. "Doe maar gewoon, da's al gek genoeg" zei m'n moeder, en gelijk had ze.  Vandaar dus: een simpel blogske over alledaagse dingen, of net niet. Omdat het weer een tijdje geleden is ligt er opnieuw een overaanbod aan min of meer meldenswaardige feiten op de plank. Selecteren is de boodschap. Laten we 'Dokus, de witte krokus' even voor wat hij is en bekijken we de feiten van de voorbije week tegen een Essense carnavaleske achtergrond. Rosenmontag, Mardi Gras, Aschermittwoch ... en voor de echte carnavalisten de rest van de week om te bekomen van de festiviteiten. Alle aktieve Ossekoppen hebben wat rust verdiend. Dit leek me het moment om na ...

WIE EEN PUT graaft om zijn en des anderen uitwerpselen te dumpen weet dat die bij regelmaat dient geledigd. Dat is wat hier een paar dagen geleden op professionele wijze heeft plaatsgevonden. De klus is geklaard, de beerput werd 'geruimd'. Het voorbereidend werk heb ik zelf verricht. Ooit werd  de installatie ruim onder het maaiveld aangelegd om er zeker van te zijn dat er geen geurhinder zou optreden, wat gelukkig ook (nog) nooit het geval is geweest. Dat houdt wel in dat er moest gegraven worden, en aangezien ik in tussentijd het (niet zò) lumineuze idee heb gehad om net daar ook de houtberging op te stellen...  Er moest dus hout geruimd en verstapeld worden, losse tegels verplaatst én gegraven: een tijdvergend jobke. Maar nu is alles achter de rug en het eigenlijke 'ruimen' was op nen ik en ne gij gefixt. Proper werk, merci mannen. Ondertussen laat ik de Qatarese televisiemomenten voor wat ze zijn. Volgens sommigen, ook al eens 'wel ingelichte bronnen' genoe...

HET REGENT PIJPENSTELEN . Daarmee valt het Belgisch karakter van deze zomer al niet meer te ontkennen. Eerst nog even de schijn wekken, maar daarna vol voor de ontgoocheling gaan. Een beetje zoals 'onze' Rode Duivels. Die hebben ook de (te) hoge verwachtingen niet kunnen waarmaken. Ze werden vooraf  als zonnegoden opgevoerd: de "gouden generatie" ging deze keer voor het allerhoogste. Wat dat ook mocht voorstellen. De media hebben -nog maar eens- voetbalminnend België een rad voor ogen gedraaid, en de golden boys geloofden het op de duur zelf. Universitaire statistici maakten er een potje van en stookten het vuur nog wat op. De Engelse bookmakers van hun kant zagen er geen brood in. Dat bleek ook, want tegen Italië was geen Belgisch kruid gewassen. Mijn buikgevoel zette in op  ESP-ITA en  DEN-ENG voor de de halve finales. Juist dus.  Paar dagen rust nu. Sjotters met z'n allen naar WEM-BE-LEY voor de resterende matchen. Het wordt ENG-ITA en daarna blijft de FIFA-...

ÉÉN WEEK ZOMER achter de rug. Van vastigheid geen sprake: het "weer" is op z'n minst wisselvallig te noemen. Of gewoon "Belgisch"? Wakker ga ik daar niet van liggen, en voorlopig ook nog niet van andere dingen. De overvolle sportzomer die nu echt op gang komt vraagt tijd én mijn volle aandacht. Het lijkt weer op vroeger, op de kommerloze jaren waarin ik ten overvloede kijksport-consument was en van de ene naar de andere "rechtstreekse" zapte. Tussendoor zelf nog wat trainingsuren inplande maar vooral de koers, den tennis, de EK- en/of WK-tornooien van de meest uiteenlopende sporten volgde én het gras afreed. Dat laatste doet nu 'Manollo' - onze robot grasmaaier - wat mij dan weer tijd geeft om nog af en toe een boek te lezen. La Pola blijft de assists uit haar mouwen schudden: deze keer kreeg ik Paradiso van Kees van Beijnum aangereikt. Weer een ontdekking. Ferm geschreven, meeslepend, intrigerend en ja, moraliserend. Dat laatste neem ik er ...

DAT FLINTERDUN ZUCHTJE net iets minder warme lucht probeert opnieuw verkoeling te brengen. Nog te vroeg op de avond. De zon blijft aanwezig. Niet meer op volle kracht, maar ze schijnt nog steeds met overtuiging. Te warm dus om aan mijn hersenrestanten nog enig creatief denkwerk te ontlokken. Verder dan een voze herinnering aan de CL finale eind vorige maand kom ik niet. Naar traditie een "must see" waarvoor ik mij nog eens zou zetten. Voor de tweede helft dan toch. 45' + 7' extra: niet één bal tussen de palen. Tijdens wat het voetbalhoogtepunt van het jaar wordt genoemd. De beste finale in jaren volgens ene Vandenbempt  maar die had blijkbaar een andere match gezien. Zo erg dat ik mezelf voorhield om nooit meer naar "voetbal op tv" te kijken. Met een uitgesteld EK op het programma blijkt dat niet zo simpel. Heel MondTjesmaat, dat wel. Maar elke dag toch een beetje. Nog maar één match volledig uitgekeken: Engeland - Schotland . 0-0 dan nog, maar voetbal naar...