Marco Polo Strikes Back

HET IS DRUK geweest tijdens de voorbije tiendaagse. Drukte op verschillende vlakken en zelf stomverbaasd dat het weeral zo lang geduurd heeft voor er hier nog eens 'iets' gepost werd. Om het mezelf makkelijker en voor u wat lichter te maken sla ik het medisch bulletin deze keer maar over. Het ondertussen gekende verhaal, met variaties al dan niet zonder thema. We gaan gewoon verder om vast te stellen dat moeder herfst er nu wel serieus werk van begint te maken. Nog niet overdreven, maar wel al... door de wind, door de regen, dwars door alles heen en bij tussenpozen   Gejaagd door de Wind . Totaal niks te maken met de film, maar het 'bekt' lekker. Dat zal me meteen wat regelmatiger ‘indoor’ zetten, waarvan ik gebruik ga maken om enige creatieve achterstand weg te werken. Prentjes en gedichtjes uit de mouw (trachten te) schudden om niet weer achterop te raken bij de aanmaak van wederom een 'jaarboek' voor kleine KiKi. Paar ideeën op een rijtje zetten voor aankome...

EEN TWEEDE KEER met dezelfde bemanning naar dezelfde bestemming. We hadden er zes maanden geleden zo van genoten dat er gerust een vervolg mocht komen. Dat was dus vorige week. Rustig park, rustig huisje, rustige duinen, rustige zee. Wel met, op ruime afstand van de vakantiehuisjes, een mooi aanbod aan georganiseerde activiteiten, vooral voor de 'kleintjes'. In ons gezelschap zat zo'n enthousiaste youngster, bruisend van energie. Toch bleek de nabijheid van de zee en de bijhorende lucht een gunstige invloed te hebben op het slaappatroon van de jeugd. En... konden ook de oudjes van voldoende nachtrust genieten. Zelfs de volle maan in al haar glorie heeft onze slaap niet verstoord. De aparte locaties tussen met duingras begroeide zandruggen zorgen voor een bijzonder rustgevende sfeer, en ook dat is mooi meegenomen om van een korte vakantie een recuperatie-booster te maken. Er moet niks, er mag vanalles, en daar proberen we een goeie mix van te maken. Regelmatig naar het stra...

EEN HEILIG GETAL, dat is het geworden   om ons zoveelste bezoek aan Houtave en het bijhorend verblijf in het Patchwork Atelier aan te geven. 'Zeven' is het deze keer. Weer geen seconde spijt van gehad. Het logement is ons bekend, zeg maar zeer vertrouwd ondertussen. Warme ontvangst door Frederic en Sophie. We kunnen zoals steeds voor alles (en nog wat) bij hen terecht. De barrel-sauna blijft de sauna en wij nog steeds fervente liefhebbers van dat zweetprotocol. Zalig om er dagelijks enkele uren aan te spenderen. De weergoden, met hoeveel ze ook mogen zijn, waren ons deze keer welgezind. Voor het merendeel zonnige dagen met een strak blauwe lucht. Wel fris maar prima wandelweer, en weet dat het op 't eind van de week 'iets' warmer werd. Maar eerst die frisblauwe momenten waarop we ons al wandelend bij regelmaat 'alleen op de wereld' voelden. Het is geweten dat onze kust er in het laagseizoen behoorlijk verlaten bijligt, maar dag na dag in volle eenzaamheid...

UIT DE STILTE die gedurende een tiental dagen heeft geheerst op dit podium mag afgeleid worden dat La Pola & Polo andermaal hun biezen gepakt hebben en het huiselijk nest hadden verlaten. 'Hadden'... inderdaad, want ondertussen zijn we alweer neergestreken op ons vertrouwde thuisadres. Maar dus toch even zeggen waarheen de escapade ons deze keer leidde. 'Diessen' of all places, naast Lage Mierde en aanpalend aan Middelbeers. Twee plaatsen waar we eerder al eens vertoefden. We, maar in zonderheid mijn eega, wisten dus enigzins wat ons te wachten kon staan. Het water was met bakken uit de hemel gevallen en dat hebben we geweten. Vooral de laatste puur-natuur kilometers van de heenrit stonden in het teken van ploeteren en modderen. De auto verdiende meteen een reservatie bij de carwash. Maar het ging beter worden: zon, dus heldere lucht, dus ook een pak kouder. In geen van beide gevallen zijn we dan nog erg geïnteresseerd in fietsen. Die bleven dus thuis, het zou wan...

ONZE WEEK ZIT er weer helemaal op. Razend snel gaat het als de ervaringen mekaar vlug opvolgen. We vertrekken altijd met het plan dat we er onze tijd voor gaan nemen, ons niet (laten) opjagen, rustig aan doen. Maar wel profiteren van wat er op ons pad komt. We hebben geleerd dat ook de allergewoonste dingen de moeite waard zijn en dat is in Oostelbeers niet anders. Een paar beelden geselecteerd die geschoten zijn tijdens de dagelijkse wandel- en fietstochtjes. Na de waterfocus van dag één waren er al gauw nog andere (grote) kleinigheden te bewonderen. De luchten zijn ook nu meer dan één foto waard en de bloemen en planten die eronder staan stralen 'gewoon'weg. Tussendoor passeren we hier en daar nog een modderweg die meer op een artistiek momument begint de lijken. De natuur doet haar werk. Verder verdient de 'losse' Neogotische kerktoren van Oostel' natuurlijk ook een plek in de collage. Voor alle duidelijkheid: de rondjes rijd ik nog steeds  op m'n ouwe stad...

NA DE BESOGNES van afgelopen weekend is het tijd om er eens tussenuit te knijpen. Geheel volgens plan zijn we nog een keer de grens overgestoken en vertoeven nu in Noord-Brabant (NL). Oostelbeers , echt niet het eind van de wereld maar toch...  Als naar ondertussen goede gewoonte is het  wederom een 'natuurhuisje' geworden en dus de formule die ons op het eigenwijze lijf geschreven lijkt. We rijden er op een uurtje heen, inclusief het tijdverlies bij een file wegens door wateroverlast veroorzaakte calamiteit én wat omrijden vlakbij het einddoel.  Afgesloten weg wegens wateroverlast. Er zou een belletje moeten rinkelen, maar we installeren ons zonder stress en genieten van onze eerste avond weg. Een lekker warm bad om de dag af te sluiten en een quasi perfecte nachtrust om de brug te maken naar dag één. We starten (niet te vroeg) met een gezapig rondje fietsen. La Pola heeft er de knooppunten op nageslagen en er zit een prachtig stuk bospad in... dat dus blijkbaar na enke...

EEN GOEIE REDEN om lang te wachten op een nieuwe aflevering in dit bloggebeuren? Noem het gerust een uitvlucht. De paasvakantie natuurlijk. En meer bepaald de tweede week daarvan. We trokken nog eens naar een natuurhuisje, in Oud-Turnhout deze keer.  Wandelen en fietsen in en omheen natuurgebied De Liereman . Vooral het Stoeberpad viel in de smaak van onze jongste reisgenoot. Maar ook de oudjes genoten van het landschap en de rust. Het was blijkbaar tijd om te herbronnen en de batterijen nog eens op te laden. Wisselende maar toch meestal aangename weersomstandigheden. Altijd een pluspunt als je met een 'kabouter' op stap bent. Een kabouter...? Een hele Kabouterberg dan nog wel! Iets verder van de thuisbasis en dus een kort autoritje naar Kasterlee dan maar. Wandelen, klimmen en dalen, spelend leren en kabouters spotten. Deze eerste prospectie smaakt naar meer en dus werden er alvast wat foto's in een collage gepropt. Eens kijken of het zo lang genoeg in het geheugen blij...

HET MAG DUIDELIJK zijn: de blogsels kosten mij de laatste tijd meer moeite dan voorheen. Ik tikte bijna "dan ooit", maar dat zou de objectieve waarheid dan weer geweld aandoen. Toch kan ik er niet omheen dat het de laatste maanden maar een mager beestje is bij MPSB. Aan de meetbare drukte kan het niet liggen dacht ik. De kletsnatte weken, die bij ons dan nog meevielen in vergelijking met wat -ik zeg maar iets- de Westhoekers te verduren kregen, hebben er immers voor gezorgd dat de activiteitenkalender er maar dunnekes bijstond. Het waren stille tijden en als het niet echt moest, en wat moet er hier wél echt, dan kwamen we de deur niet uit. Af en toe iets droger, tussendoor een waterzonnetje... dat kon ons dan wel weer naar buiten lokken voor een wandeling in onze polder. Maar verder niX om over naar huis en ook niet in deze blog te schrijven. Of het moest zijn dat mijn medisch rapport deze leemte kan opvullen? Bij de half-jaarlijkse cardiocontrole/-test kreeg ik goede punten...

NA DE TEKENINGEN tijd voor een paar foto's. Zo gaat dat hier op de blogsite als ik terug thuis ben. Deze keer zijn we de Veluwe ingetrokken, naar Hulshorst om precies te zijn. En ja, 'natuurhuisje' blijft scoren. Droomvakantie Veluwe zegt genoeg neem ik aan. Het is een aangename midweek geworden. Fijn gezelschap, Shanthi en Bram. Prima lokatie en omgeving. Dat we die leerden kennen én appreciëren hebben we dan weer te danken aan gastvrouw Mariette. In haar vrije tijd een zeer onderlegde en gedreven natuurgids die ons meenam op een boswandeling bij valavond. Het werd een snelcursus in 'natuur lezen'. Boeiend, leerrijk, inspirerend. "Het bos en een wandeling er doorheen zullen vanaf nu nooit meer hetzelfde zijn." En of ze gelijk heeft (gekregen): de dagen erna gingen we op ons gemak wandelend lopen kijken naar veel meer dingen dan voorheen. Betoverend licht, wildsporen waar ik anders zo aan voorbij liep, nog meer oog voor de paddestoelen die nu zo ruim vo...

OP DE VALREEP  nog snel even naar de Kalmthoutse heide . Een tussenstop op weg naar Essen waar m'n zus de zeventig kaarsjes mag uitblazen en wij haar gaan verrassen op de dag zelve. HBD Rita!!! De heide, het was lang geleden. Te lang vind ik nu zelf. Als tijdens mijn jeugdjaren dit prachtige natuurgebied zomaar binnen handbereik lag, het doel was van de eerste gezinsuitstapjes op de fiets met vader en moeder, om met de scouts een trektocht doorheen te maken of met de jeugdvrienden te gaan zwemmen in 't Muggepiske... Het was zo simpel a'maal . (deze link kan ik zeer warm aanbevelen!) Veel later de plaats om met Maurice voor onze eerste marathon te trainen en tijdens enkele 11 stedentocht-winters met collega Pjottr de schaatsen onder te binden om rondjes te rijden op de Putse Moer. Nostalgie alom! En dus doet het dubbel deugd als er nog eens doorheen die heidevlaktes wordt gewandeld. Dubbel, omdat het nog net op die 'purperen hei' is. Niet het hoogtepunt van de bloeip...

WE ZULLEN DOORGAAN , laat daar geen twijfel over bestaan. Het is niet omdat er weer een dikke week gepasseerd is dat er hier 'niet' meer geblogd zal worden. Na zijn laatste spoed-escapade in het UZA heeft den deze een korte pauze genomen. Gepland, vooraf geregeld maar met een toevallige nauwkeurigheid die aan het ongelofelijke grenst. Er paste net een weekend tussen de spoed-passage en het vertrek voor een zoveelste verblijf in een natuurhuisje. Dat kan alleen mijn eigenste Pola voor mekaar krijgen. Heer Polo met drie generaties vrouwelijk schoon op stap. Bestemming: Kromven in Merksplas. Ten vierde male, maar voor het eerst dus in ruimer gezelschap. Las ik toch net voor ons vertrek in 'Klokje van Thuys' een stukje van Mieke , die blogcollega wiens woordkunstenarij en filosofiteiten mij iedere keer opnieuw kunnen bekoren. Zalig om haar gedachtenkronkels te volgen waarmee zij de meest gewone dingen een bijzondere touch meegeeft. Zo ook nu weer, inderdaad eentje over het...

"IK MOET JUST NIKS" zei Wout Van Aert, en er gebeurde veel maar er kwam voorlopig nog niks van. Dat had ie goed gezien en qua zelfverdediging kon het tellen. Voor alles een uitleg, al 9 van de 12 ritten op zijn lijf geschreven maar nog geen bloemen voor hem in deze Tour 2023. Laat ons daarvan niet wakker liggen, er was al heel wat te zien en te beleven. Naar goede gewoonte pik ik regelmatig een 'rechtstreekse' mee. De traditie wil ook dat die kijkbeurten naargelang de spanning van het aangebodene worden afgewisseld met al even rechtstreekse uitzendingen van het jaarlijks Wimbledon-gebeuren. Met dank aan BBC 1 & 2. Dat alles kan zomaar omdat er ook hier niks moet. Voilà: c'est simple comme bonjour! Om al die televisiebeelden haarscherp op mijn netvlies te krijgen heb ik me enige tijd geleden op doktersadvies toch maar een "kijkbril" aangeschaft. Geen zwaar kaliber, gewoon een eerste stap die me helpt de scores bij het tennis vlot te lezen en (soms) ze...

HET BLIJFT ZOMEREN hoewel dat seizoengewijs pas vanaf overmorgen zal zijn. Officieel op 21 juni. Maar qua temperaturen zitten we er al volop in. Da's niet ongewoon de laatste jaren. Het klimaat gaat z'n opgejuinde gangetje en de gevolgen worden steeds meer voel- ende ook voorspelbaar.  Geheel los daarvan is mijn dartele reisleidster eerder al met het idee gekomen om in onze rij natuurhuis-uitstappen eens voor een dubbel te gaan. Zelfs voor daarvan sprake was bij 'den Aantwaarp'. Of zou zij dan toch een loos gerucht uit de Bosuil-catacomben hebben opgevangen? Het feit is daar dat we vertrekken voor een kleine week Merksplas in de Antwerpse Kempen en ons daarna voor een ruim verlengd weekend verplaatsen naar het Brabantse Lage Mierde in Nederland. En dat alles dus onder hoogzomerse omstandigheden. De eerste stop is op vertrouwd terrein en bij bekend 'volk'. Kromven 3.0 is het ondertussen al geworden. En ja, hoe kan het ook anders dezer dagen: met een warme ont...

  DE ZONNIGE DAGEN hebben dan toch hun intrede gedaan. Nooit panikeren, niet klagen. Maar toch... ik begon bijna te twijfelen. Zeker als de aangeboden Facebook herinneringen mij herhaaldelijk met de neus op die meteorologisch hoogstaande Corona-tijden drukten. Hoe toen het blijkbaar immer mooie weer mij telkenmale naar buiten lokte. Vroege wandelingen in de Polder, fototoestel bij de hand. Lekker lang en onbezorgd mijn weg zoeken langs krimpende waterpartijen en doorheen de naar water hunkerende natuur struinen. Daarna thuis ontbijt op het terras en de opnames checken. Want verder niks te doen. Selecteren, bewerken waar wenselijk, bijknippen waar nodig en dan monteren in iMovie. Muziekje erbij en klaar was het zoveelste filmpje.  Om de bezoekers van m'n 'pagina' te verwennen met natuurimpressies van 'ons' polderlandschap en af en toe zijn bewoners. Dat waren nog eens tijden. Beperkingen alom, weinig contacten en zoeken naar veilige activiteiten. Maar rust en geen m...

DE LAATSTE DAG van de krokusvakantie, blauwe lucht en  volop zon, moet voor velen een mooi moment zijn. Ook voor mij, hoewel ik al jaren het ouwe vakantiegevoel kwijt ben. Tijd loopt altijd maar door, en dan gaat het speciale er heel gemakkelijk af. Voordeel is wel dat het op mijn leeftijd niet zo speciaal meer hoeft te zijn. "Doe maar gewoon, da's al gek genoeg" zei m'n moeder, en gelijk had ze.  Vandaar dus: een simpel blogske over alledaagse dingen, of net niet. Omdat het weer een tijdje geleden is ligt er opnieuw een overaanbod aan min of meer meldenswaardige feiten op de plank. Selecteren is de boodschap. Laten we 'Dokus, de witte krokus' even voor wat hij is en bekijken we de feiten van de voorbije week tegen een Essense carnavaleske achtergrond. Rosenmontag, Mardi Gras, Aschermittwoch ... en voor de echte carnavalisten de rest van de week om te bekomen van de festiviteiten. Alle aktieve Ossekoppen hebben wat rust verdiend. Dit leek me het moment om na ...

HET ZIT 'EM in veel dingen, grote en kleine, die mijn leven kleuren. Licht en donker.  Het is niet al rozengeur en maneschijn, maar wel een kunst om die lichte momenten en ervaringen te spotten. Tussen het dagelijkse kommer en kwel dat door de media al te vaak in de picture wordt gezet wil ik plaats maken om aandacht te schenken aan de rozen en de maan en alles waar die voor staan. Daartoe zit er genetischer wijs blijkbaar ruimte tussen m'n twee oren. Met een invulling waarvoor ik mijn ouders ongelofelijk dankbaar moet zijn. Een waar het vermogen huist om simpelweg wél content te zijn. Waar tevredenheid leeft omdat ik weer een mooi boek, prachtige muziek, een sterke voorstelling of een aangrijpende film heb mogen ontdekken. Blij en gelukkig kan zijn omdat ik zoveel goede mensen heb leren kennen in m'n leven die ik nu mijn vrienden mag noemen. Dolgelukkig omdat mijn wieg niet op drijfzand stond en ik de kansen heb gekregen om het goede thuisgevoel van vroeger door te geven....

VIJF WEERGALOZE OPNAMES vanaf dezelfde vierkante meter in de Droste-tuin. Wat een overrompelende impressies. Bovenaan van links naar rechts: heel vroeg op zondagochtend - distel in detail tegen de woensdagavondlucht  - iets later zondagochtend. Onderaan links hoe het avondlicht tekeer ging op maandagavond  en rechts nog een ochtendbeeld van vrijdag. Elk beeld op zich is véél meer dan de klassieke duizend woorden waard. Van zoiets kan ik alleen maar stil worden. Daar kan ik verder niets aan toevoegen. Of toch wel, zoals bijvoorbeeld... Een zalige plek om voor en na de dagelijkse uitstapjes - te voet, per fiets of toch wat verder met de auto - te genieten van het licht in de lucht en de rustige ruimte boven de velden. 's Morgens uitkijken naar wat er komen mocht en 's avonds beseffen hoe mooi het weer is geweest.  Het was fietsen met een zuchtje wind (of net iets meer!) om ons heen, wandelen door de prachtige bossen en open weilanden, de wijdse natuur, de polders, de hazen ...

EEN FRISSE DAG , een koele nacht en nu " la drache nationale " Oh dierbaar België, oh heilig land der vaad'ren, onze ziel en ons hart zijn u gewijd... Een drievoudige rustdag: 21 juli zat altijd al in het grote schoolverlof, die telde ik dus dubbel, en nu als 'op rust gestelde' maak ik er een "trippel" van. Er moet echt niks vandaag. Goed moment om een tweede blik te werpen op onze week in Olst. Dan volgt hier een rondgang langs enkele bezienswaardigheden in de buurt die op onze routeplanners kwamen. Op de fiets dus -en vanaf links bovenaan clockwise langs de foto's- naar  h avezate Groot Hoenlo in Olst , een rijksmonument mààr (of net: en dùs...) niet  toegankelijk. Foto van bij de inrijpoort. Later een bezoek aan Zwolle waar we onder de Sassenpoort  wandelden, nog zo'n nationaal monument. Terug dichterbij fietsten we langs de dijk en de  Bökkers Mölle , wederom in Olst. Deze korenmolen draait en maalt nog volop, bovendien verwerken ze hun e...

TIJDENS ONS VERBLIJF op Kromven stond ook een bezoek aan de 'stad' Hoogstraten op het programma. We startten de wandeling bij 'ons Katrien', de kathedraal van de Kempen oftewel de Sint-Katharinakerk aan de Vrijheid.  Goed om weten dat ze er staat, maar was niet het echte doel van onze uitstap. Iets verderop een tweede kerk en die bezoeken we wel. Sint-Jan-Evangelist , de kerk van het lokale begijnhof. De moeite waard en behoorlijk fotogeniek. Mooi gerestaureerd, netjes afgewerkt, tot en met een heuse maquette van het begijnhof zelf. Schitterende glasramen, en kijk... daar staat mijn eigenste patroonheilige toch wel tussen: Sint-Marcus-Evangelist. Die mag niet ontbreken in de collage. Het begijnhof zelf, zoals de meeste in hun soort, is een ware oase van rust. Niets te merken van de aanpalende hoofdbaan met druk doorgaand verkeer. Zalig slenteren doorheen het witte begijnhofcomplex dat na de grote restauratiewerken sinds 1997 weer helemaal bewoond is. Neen, niet meer d...

GOEDE GEWOONTES ONDERHOUDEN , niet altijd makkelijk maar in dit geval een koud kunstje. Even het geheugen opfrissen: in het eerste coronajaar - het niet zo gezegende 2020 - besliste La Pola de tering naar de beperkte possibiliteiten van de reisnering te zetten en begonnen we aan een serie (mid)week-uitstappen in eigen land. Merksplas, Houtave, Poppel, Lanaken, Lichtervelde, Houtem, Mol, Zutendaal, De Haan waren elk één of meerdere keren de plaats van bestemming. In totaal 17 escapades, met het Patchworkatelier in Houtave en 't IJsvogeltje in Poppel on top of the list met elk 4 passages. Het begint te tellen. Maar elke keer rust, natuur en kalmte. Pauzeknop ingedrukt en reset, voor zover dat laatste op onze antieke bodybattery nog van toepassing is. Zou een update dan toch de moeite lonen? We blijven volhouden: de voorbije week voor de tweede keer naar Kromven in Merksplas . Het was geleden van Pola's laatste pre-70 week. November 2020. Net als bij de andere natuurhuisjes is ...