363. Goewie…

EEN BIJZONDER VERHAAL,  een verrassende gebeurtenis, een hartverwarmende ontmoeting. Zo goed als uit het niets, dat valt niet uit te leggen. Of toch wel? Er waren onlangs enkele sporadische contacten geweest. Berichtjes, appjes en als ik me goed herinner zelfs een kort telefoongesprek. Hij in het 'verre' Italia, ik aan den oever van onze Poldervijver. Voor wie nog niet mee is: 'híj' is een ex-collega waarmee ik ruim dertig jaren het lerarenschap deelde op 'dé PITO' in Stabroek maar die ik sinds mijn op ruststelling niet meer in levende lijve heb ontmoet. Hoe het ermee gaat? Dat het zo lang geleden is. Dat zij nu toch de plek van hun dromen hebben gevonden en definitief zullen verhuizen. En dat het heel binnenkort gaat gebeuren. Dat zij dan voor een week de Belgische weersomstandigheden komen trotseren en... dat we dan eventueel uiteindelijk en indien mogelijk misschien toch eens een moment zouden trachten te vinden om elkaar nog een keer in de armen te sluiten. Un abbraccio!  Dat moet lukken, we maken er werk van. Tot binnenkort!

We hebben het blijkbaar elk op onze manier redelijk druk, en werk wordt er ook niet echt van gemaakt. We zien wel? Zelfs dat niet, en toch... zonder enige vorm van afspraak, voorafgaand contact of planning lopen we elkaar 'en stoemelings' tegen het ondertussen enigszins verouderde edoch nog steeds presentabele lijf.  Teveel details die de toevalligheid hebben doen kloppen. Te mooi om waar te zijn. Incredibile! Meet me at IKEA!! Selfservice restaurant, zelfde dag, zelfde uur, de ene wat haperend zodat hij dan toch nog in die andere rij... Ik herhaal: on-ge-lo-fe-lijk!! Toevalliger kan niet, blijer ook niet. We zetten ons uiteraard samen aan een tafel van vier. Babbelen, bijbabbelen, en bijna vergeten dat er 'warm' eten op tafel staat... Ondertussen leer ik hem ook in het Italiaans aan te spreken. Dat wordt vanaf nu dus 'Goewie'! Het mag duidelijk zijn: aan 'un' abbraccio hadden we niet genoeg!  En voor wie meer uitleg bij de prentjes wenst:  u bent nog steeds welkom aan den oever van...