Marco Polo Strikes Back

HIER GAAN WE... Hier gaan we 'dan', of 'hier gaan we het mee moeten doen'? Met moeten doen, mee met moeten doen...?? Het zogenaamde winteroffensief van enkele dagen geleden dat het 'putteke' van dit koude-seizoen op overtuigende wijze had moeten vullen: daar had ik het even over willen hebben. Even 'even' als die verloren sneeuwbui hier te lande heeft geduurd. Als een winter start op 21 december en drie maandan later eindigt op 20 maart, dan bevindt het zogenaamde 'putteke' zich in de tweede week van februari. De week die we nu bijna achter de rug hebben. Wat we van maandag op dinsdag over ons gekregen hebben is het dus geweest? Bijgevoegd een impressie uit eerste of tweede hand. Ingesneeuwde klokjes in Lier: sneeuwklokjes. Mooi Lut, bedankt. En dan verder met de wijzers van de klok: een tuin in Holsbeek met een zweem van wittigheid. Een poosje geleden was dat heel wat meer, maar 't kan niet altijd prijs zijn Bieke. Voorwaar een bijna echt w...

DAG OP DAG een week geleden zag ik voor het eerst sinds lange tijd de zee. Het was er bijna weer niet van gekomen, ondanks een hele lange week Westhoek met wandelen en fietsen in alle richtingen. Maar uiteindelijk dan toch wel: tijdens de laatste fietstocht. We zouden in schoonheid eindigen en daar mocht voor 'den deze' nog een schepje bovenop. De geplande route over Veurne bood een mogelijkheid om door te steken naar De Panne. De matige zuid-oostenwind zorgde bij mij persoonlijk voor enige overmoed en dus gingen we bij knooppunt #84 linksaf naar #1 en verder rechtdoor naar de dijk, annex het strand... en de zee. Ooit leerde ik op jonge leeftijd dat de oude Grieken daarvoor een prachtig woord hadden bedacht. Volgens mij dan toch:  Θάλασσα . Jammer genoeg zonder uitroepteken, want dat kenden de Hellenen niet. Toch heb ik het 'in gedachte' uitgeschreeuwd toen we daar voor die licht kabbelende Noordzee stonden. Rug aan rug met Leopold I en de ogen gericht over het  water ...

EEN RUSTIGE PLEK, daar bij die molen. Zeg dat wel. En meteen ook een prachtige uitvalsbasis om de Westhoek te verkennen. A vélo, bien sûr!! Voor de eerste keer met la Pola op een geëlectrificeerde tweewieler. De gevolgen waren duidelijk voel- én meetbaar. Ze ging er meer dan mij lief was met een relatieve rotvaart vandoor. Zeker, ik moet rekening houden met m'n eigen verminderende mogelijkheden, noem het gerust 'aftakeling', maar tel daarbij de steeds iets straffere wind dan in het Antwerpse binnenland en het feit dat 'le plat pays' lang niet zo vlak is als Jacques Brel ons wilde laten geloven... da's een optelsom die er mag zijn. We hebben er samen naar onze normen een pittige fietsweek van gemaakt. Zij mét ik zonder verlengsnoer, maar allebei voor hetzelfde nobele doel: de streek  ontdekken en onze fysieke grenzen verleggen. Om een goeie basis te leggen het oude wapenschild van de gemeente zoals het nog te bewonderen is in de plaatselijke St Audomaruskerk. De...

ER IS HEEL wat te vertellen over ons zoveelste 'weekje-weg' op natuurhuisjes basis, maar laat me beginnen bij het begin. We blijven deze keer nog maar eens in eigen land, wat niet wil zeggen 'bij de deur'. In Beveren dus. Hoe 'niet bij de deur'? Da's hier over 't water toch? De Kennedytunnel door, krap de werf van de Oosterweelverbinding voorbij en dan de eerste afrit! Neen mannekes: Beveren-aan-de-IJzer. In de Westhoek, vlak bij 'de schreeve'. Grondgebied Alveringem, een fusiegemeente die om administratieve redenen een hele rits kleine dorpskernen omvat. Daar is dit Beveren er een van, en onze lokatie ligt dan nog een heel eind buiten het centrum. Zalig wijdse eenzaamheid, stilte, rust, en verder niets. Maar wel de molen, de Brouckmolen . We logeren op de site in het vakantiehuis van de eigenaars en hebben van de eerste tot de laatste minuut een prachtige kijk op deze kanjer. Ik ga het vandaag heel sober houden, niet alleen tekstueel maar ook ...

HET IS GELUKT . Eindelijk! Katrien Verfaillie 'Live' in de Polder. In het kort wat eraan vooraf ging.  Half oktober 2019 (!!!) op Facebook: 'Pigeon on Piano' gaat de huis- en tuintoer op. 24 oktober: afspraak om op 21 maart 2020 de lente in te spelen ten huize Pola & Polo. Gastenlijst, planning plaats en organisatie. Dat wordt een gezellige avond. Niet dus: tante Corona arriveert in ons land en we gaan in lockdown. Annulatie concert. Eerste golf lijkt over tegen de zomer. Tweede poging: we mikken op 19 juli 2020. We rekenen op mooi weer en spreken af om het in de tuin te doen. Prima, en gezien de Covid-historie ook veel veiliger. Eind juni lijkt alles oké, daarna stijgen de 'cijfers' opnieuw en verstrengen de regels. Ook wij willen voorzichtig blijven. Dan maar uitstellen. Voorlopig geen tuinconcert. 'Voorlopig' duurt lang, erg lang: er gaan twee volle jaren overheen. Maar we geven niet op en geduld is een mooie deugd. Eind juni 2022 vertrekt een nie...

EINDELIJK EEN MOMENT gevonden om het beloofde verlengstuk aan mijn Westhoek-saga te breien. Er waren deze week eerst de kerkhofbezoeken om familieleden en vrienden te herdenken, en daar bovenop nog enkele verjaardagen te vieren. Die tijd van het jaar dus. Beetje de kluts kwijt geraakt? Maar goed: paar foto's geselecteerd, gecadreerd, ge-upgradeerd en finaal tot een collage geassembleerd. Dat wordt dus de kapstok waaraan enkele weetjes van toen worden opgehangen. Weinig samenhang, hoewel: het speelde zich allemaal af in de omgeving van onze uitvalsbasis in Houtem. Zo ver en zo dichtbij: dat rustige plekje op het eind van de wereld. Gingen ook een kijkje nemen in Nieuwpoort. Slenteren doorheen het centrum en vandaar een wandeling langs de Ganzepoot , het sluizencomplex van waaruit tijdens WO I de IJzervlakte werd geïnundeerd. Het weer was te mooi en de aanschuivende groepen zeeklassers te groot om het Bezoekerscentrum Westfront indoor te bezoeken. Wel de tijd genomen voor een rondje...