Marco Polo Strikes Back

Afgelopen periode zat vol afspraken, bezigheden en ontdekkingen. Van heel gewone dingen tot min of meer speciale. Dat denk ik tenminste. Probeer er daar enkele uit te plukken en te serveren bij aanvang van het nieuwe jaar. Bij feesten als deze komen wensen van alle kanten, waarvoor dank, maar sta er blijkbaar voor het eerst wat losser tegenover. Eerder kleine dingen trekken m'n aandacht, nog meer dan vroeger. Ook dat, denk ik nu, hoort wellicht bij het oud(er) worden. Klein, gewoon, nietig, alledaags. Fiets op oudejaarsochtend even langs de apotheek, want keelpijn en snot en wie weet wat nog. Paar huizen verder komt een moeder met kindjes uit de bakkerij, broodzak gaat open, eerste verse korstjes delen en knabbelen. Blije tevreden gezichtjes. Ga daar thuis ook werk van maken. Eerst siroop voor de keel, de rest zien we volgend jaar wel. Zie en voel dat ik toch ziek word. Breng deze keer op en rond de jaarwisseling veel tijd in bed door.  Veel meer dan verwacht maar het helpt, en sa...

  JA OF NEEN?  Schrijf ik er nog eentje of laat ik het zo voor dit kalenderjaar? Het wordt toch stilaan tijd om af te ronden denk ik nu bij m'n Essense 'eigen'.  Aan het huidige schrijf- en publicatietempo moet dit meer dan waarschijnlijk de laatste 'tekstuele' blog van dit kalenderjaar worden. Daar kan ik mij wel in vinden, ook al mag er recentelijk hier en daar enige twijfel over gerezen zijn. Dat tijd nemen om eens rustig onderuit te zakken voor het huiselijke haardvuur, met de voeten in een gloednieuw paar antieke 'bompa-sloefen' soms wonderen kan doen voor en met een mens geef ik hier mee uit eigen ervaring. Als rust de weg wijst naar berusting, zonder negatieve bijklank. Geen drukte om wat had kunnen zijn maar niet geweest is, aanvaarding van de zelfgekozen kalmte en de stille weg. Niet jachten en geen jagen, weinig moeten en meestal mogen. Na een half uurtje vielen mij de schellen van de ogen en zag den deze het weer helemaal zitten. 2023 mag dan al e...