Marco Polo Strikes Back

TEVEEL TE VERTELLEN?  Dan wordt het moeilijk kiezen, duurt het langer voor er knopen worden doorgehakt en blijft het wachten op een nieuw blog-epistel. Wilde ik even bevestigen dat de cardioversie nog steeds goed resultaat levert en de rikketik weer netjes in de maat klopt? Of dat de Kangoeroes de finales van de basketbal play-offs hebben gehaald? Maar dat ze er wel 5 wedstrijden voor nodig hadden? Dat ik me nu met de nodige voorzichtigheid en gedoseerde zin voor veiligheid opnieuw aan enig tuinwerk heb begeven? Dat er de laatste tijd weer prima Europees voetbal te bekijken was, maar dat de zogezegde 'hoogmis' gisteren tussen PSG en Inter Milaan een zware afgang werd voor deze laatste? Of dat we eerder aanwezig waren bij het eerste optreden van kleindochter KiKi in een heuse Flashback Dansshow? Dat we ondertussen ook al wisten dat die bewuste 'best-of-five' basketbal play-off finale zou gaan tussen Kangoeroes en Oostende? Dat 'Ons-Heer-Hemelvaart' weer voor het ...

WIE MIJ KENT weet dat het in m'n vorig leven zoniet 'al' dan toch 'heel veel' basketbal was wat de klok sloeg. Basketbal voor en basketbal na. Spelen, trainen en training geven, coachen, lezen, kijken, analyseren, voorbereiden en heel veel nabespreken. En als het even kon en mocht: teachen, in de cursus(sen) of op een bijscholing, in navolging van mijn goede vriend en voorbeeld Jef De Koster. Wie me nog beter kent en de laatste decennia ook is blijven volgen weet dat de druk steeds meer van de ketel is gegaan. Ook de basketbaldruk. De riem werd er 1-2-3 afgelegd en er kwam tijd voor andere dingen. Zoveel verschillende hobby's en interesses dat er voor de oude basketbal-liefde geen ruimte, maar ook geen aandacht meer was. Blijkbaar moest ik eens naar het absolute nulpunt zakken. Om dan heel gezapig, stap voor stap, quasi 'en stoemelings' terug richting basketbal-arena  te evolueren. Zo is het dan ook gegaan. Volgers die mijn blogsel tussentijds of iets r...

WAT EEN WEEK was dat. Het enige wat ik ruim op voorhand wist en gepland had was de 3+ theatervoorstelling van Klein Drama . Heel goed op tijd kaartjes gekocht voor het optreden in 'de Gam', diezelfde vroegere dorpskerk van Terhagen waar we onlangs nog Grof Geschud zagen schitteren.  "morgen is 1 keer slapen" zou het nu dus worden. Knap om zoiets met de jongste van onze familie te beleven. Prachtig geschreven en subliem ten tonele gevoerd kleutertoneel. Merci Katrien & Raf, Elena en de hele crew! Het zorgde achteraf voor een creatieve impuls bij dezen bompa. De mens kladderde zomaar meteen twee mini-canvasjes vol met wat ideeën uit de voorstelling. Zomaar...  We doen het in omgekeerde volgorde en gaan enkele dagen verder terug in de tijd. Er was nog maar eens een grote goesting ontstaan om GRIND van Kommil Foo opnieuw te zien, ten zevende male... en dan liefst in de min of meer nabije toekomst. Goesting alleen is niet genoeg, je moet er ook nog bij geraken. In V...

KWESTIE VAN VOLHOUDEN en zeker niet opgeven, dat is de raad die ik mezelf blijf inpompen. Doen er zich misschien drama's voor op de gepensioneerde werkvloer? Neen. Wel behoorlijk wat aanpassingsproblemen bij de overschakeling naar een nieuw computermatig communicatie- en werktoestel. De 'ouwe' iMac was aan vervanging toe, en dat op zich is niet zo moeilijk dacht ik. Gewoon een 'nieuwe' kopen en we gaan verder. Om puur nostalgieke redenen en omdat mijn hoofd al zovele jaren ingesteld is op de kuren en de fratsen van 'den ouwe' bleef 'de nieuwe' na aankoop nog een hele poos in de verpakking en deed ik nog 'efkes' verder zoals ik dat gewoon was. Na een tijd, behoorlijk lang volgens mijn IT-coach/zoon Bram, mocht ie dan toch uit de doos. En naast 'den ouwe' op de bureautafel staan, dat werkt makkelijker. Maar als een mens ondertussen gaat beseffen dat er best wat opkuis en reorganisatie aan te pas mag komen, dan werd dat wél een probleem....

EERDER DAN GEDACHT , sneller dan verwacht... We knopen nog even aan bij het vorige verslag. Bij de meer dan gezellige nabespreking van de match en de deugddoende herinneringen aan toen we samen in de RBA2-boot zaten. RBA head-coach Tony VdB uit die 'tijd van toen' staat nu aan het sportieve roer bij de Kangoeroes. Tof om hem nog eens te treffen, zeker met al die toenmalige youngsters van 'den Two'. Nog altijd zoals we hem hebben gekend: recht voor de raap, met veel schwung en spetterende humor vol dubbele lagen. Als de twee oudjes even apart staan komt hij nog met een specialleke: "Weet ge wat ik vanmorgen gedaan heb? Ben training gaan geven bij de G-basketters in Geel." Die ken ik ook, want dik twee jaar geleden zijn we met ' De Bende van Jef ' op uitnodiging een keer met hen aan de slag gegaan. "Wat een belevenis, geweldig met wat een inzet die gasten ervoor gaan." Zijn ogen blinken. Dat doen die wel eens meer van deugnieterij, maar nu om ...

HET IS GELUKT.   Een technieker bij de vliegende brigade 'Van den Borre' is ons zaterdagochtend komen depanneren. Voordeur van de vaatwasser opent en sluit weer zoals het hoort, zonder kuren of andere rariteiten. Op 't eerste zicht goed gedaan, of het blijvend gaat zijn moeten we afwachten. Alvast bedankt, Yorren. Heb de indruk dat jouw gelukte ingreep de voorbode was voor een geslaagd vervolg van de dag en een buitengewoon aangename afronding later op de avond.  Even de situatie schetsen? In een ver verleden is den deze een tijd 'actief' geweest als basketbal  trainer-coach, waarvan vijf bijzondere seizoenen in de staff van RBA, Racing Basket Antwerpen, het huidige Antwerp Giants. Naast het assisteren van de headcoach bij de eerste ploeg kon ik me ook uitleven in de opleiding van jonge talenten. Junioren, die al snel werden omgetoverd naar een beloftenteam dat in de reguliere seniorencompetitie mocht aantreden. 'Upgraden' noemen ze zoiets tegenwoordig. Het ...

DE LOKALE VERKIEZINGEN zijn achter de rug. De teerlingen zijn andermaal geworpen en de toekomst gaat uitwijzen of we het deze keer wél bij het juiste eind hebben. Voor het eerst sinds héél lang was er geen opkomstplicht en dat leverde lager dan verwachte cijfers op. Een mooi excuus voor iedereen die op 'zwakke' resultaten uitkwam, hoewel... (bijna) alle partijen vanmorgen nog klonken als overwinnaars. Er is overal wel iets om tevreden over te zijn, bij de ene al meer dan bij de ander. Toch diende ik dit weekend niet alleen een politieke keuze te maken, er werd ook uitgekeken naar een beslissing betreffende de aanschaf van een nieuwe computer. Of dat er een andere werkvorm zou gehanteerd worden: iMac 'tout court' of een MacBook met of zonder extra monitor? Er blijken nogal wat opties mogelijk. Gelukkig kan ik voor ondersteuning daarbij beroep doen op de rustigheid zelve van zoon Bram. Als het over die dingen (en ook andere) gaat voel ik me goed wanneer hij mee een oogje...

SNELLER DAN VERWACHT en veel eerder dan gedacht is hier dus de gisteren aangekondigde triviale update. Blijkbaar is m'n body-battery na de middagdut én een deugddoende nachtrust voldoende heropgeladen om opnieuw een klein stukje van m'n bloggerstong te laten zien. Zeker niet het achterste, maar toch dit. Op de foto hierboven twee heuptasjes. Het zwarte verfromfaaide model links heeft vele jaren dienst op de teller. Een massa airmiles en een beduidende hoeveelheid kilometers, in de auto en op de fiets. Een handig tasje waar oorspronkelijk een portefeuille en een leesbril hun plaats in vonden. Bleek ook handig om huis-, auto- en/of fietssleutels in op te bergen. En niet te vergeten telkens een mobiele telefoon, wat ging van de Nokia-Gsm tot de huidige iPhone. Toen er op reis nog met baar geld betaald werd was het de plek om 'portemonnee-gewijs' Amerikaanse dollars, Franse francs, Spaanse peseta's, Griekse drachmen, Braziliaanse real, Mexicaanse peso's, Senegalese ...

DE LODEN HITTE van de voorbije week heeft ook zwaar op mij gewogen. Gelukkig geen fysiek-medische complicaties en ook op fundamenteel mentaal vlak zijn er geen extra onvolkomenheden te melden. Dat zou er nog aan ontbreken: zij die mij reeds langer kennen weten wat een puinhoop het daar al is en veel erger moet dat echt niet worden. Waar slaat uw klaaglijke aanhef dan op, gij snoodaard? Ziet en hoort gij dan niet wat er elders op deze aardkloot aan noodweer en meteorologische mistoestanden te rapen valt? Dat de wereld partieel in brand staat en tegelijk op andere plekken overspoeld wordt door de hemelwateren terwijl met horten en zware stoten heelder landen door elkaar geschud worden? Dat de gezongen woorden van Urbain Joseph Servranckx, alias Urbanus , na 50 jaren nog steeds staan als een huis: "De wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij..." en dat de noodkreet van Louis Neefs die nog langer klinkt: "Laat ons een bloem en wat gras dat nog groen is, laat o...

'HET HEELAL' WOOG  dus  zwaarder dan verwacht. Het is ook groter dan gedacht. Heb ik dit boek de eerste keer wel helemaal doorgelezen?! De tweede poging draaide alleszins uit op een 'rechtse hoek' van Stephen H. en Polo hing in de wetenschappelijk lecturale touwen. Het zat er deze keer blijkbaar niet in. Opgave na 70 bladzijden en compleet gemiste focus. Tussen de kleine alternatieven op de boekenplank van het "Buitenshuis" in Lage Mierde (zie collage bij #169) vond ik Het water komt van Rutger Bregman . Net wat ik nodig had. Hij benadert de onderwerpen op een heldere manier en levert zeer toegankelijk leesmateriaal. Ook dit mini boekje was er zo een. Heel vlot uitgelezen én de boodschap begrepen. Dat zette me bij thuiskomst terug op het goede spoor. Uit m'n rugzakje (want écht, daar hadden die de ganse trip ingezeten!) haalde ik bovenstaande drie. Om te herlezen, en deze keer zou het lukken.  Eerst kwam de heer Bregman zelf opnieuw aan bod. Daar had ik ...

  DE ZONNIGE DAGEN hebben dan toch hun intrede gedaan. Nooit panikeren, niet klagen. Maar toch... ik begon bijna te twijfelen. Zeker als de aangeboden Facebook herinneringen mij herhaaldelijk met de neus op die meteorologisch hoogstaande Corona-tijden drukten. Hoe toen het blijkbaar immer mooie weer mij telkenmale naar buiten lokte. Vroege wandelingen in de Polder, fototoestel bij de hand. Lekker lang en onbezorgd mijn weg zoeken langs krimpende waterpartijen en doorheen de naar water hunkerende natuur struinen. Daarna thuis ontbijt op het terras en de opnames checken. Want verder niks te doen. Selecteren, bewerken waar wenselijk, bijknippen waar nodig en dan monteren in iMovie. Muziekje erbij en klaar was het zoveelste filmpje.  Om de bezoekers van m'n 'pagina' te verwennen met natuurimpressies van 'ons' polderlandschap en af en toe zijn bewoners. Dat waren nog eens tijden. Beperkingen alom, weinig contacten en zoeken naar veilige activiteiten. Maar rust en geen m...

HET KAN NIET altijd 'recht in mijnen bloemenhof' zijn. Er passeert ook al eens een boek dat me net iets minder ligt. Noem het deze keer een uitdaging: een assist van schoondochter Shanthi die zelf het lezen ook niet lang had volgehouden. Maar je weet nooit met die pa van Bram, dus voorstellen maar. En natuurlijk begin ik vol goede moed, hoewel het verhaal me helemaal niet op het lijf geschreven lijkt. Dat moet ook niet altijd, maar toch... Auteur  Karl Ove Knausgård   wordt volgens de uitgever op handen gedragen en heeft, eerlijk is eerlijk, al heel wat literaire prijzen in de wacht gesleept. Vooral de zeer imposante romancyclus Min kamp die geheel autobiografisch is levert hem naambekendheid op tot ver over de Noorse grenzen.  Buiten de wereld  is zijn debuut, maar werd pas in 2020 vertaald in het Nederlands... Lang verhaal kort: wie meer wil weten kan de blauwe link hierboven aanklikken en gaat dan wellicht beter begrijpen wat ik bedoel. Massaal veel uitweidingen...