Marco Polo Strikes Back

EN ONDERTUSSEN VLIEGT de tijd en verzorgden we nog enkele dagen de opvang van een kleindochter. Inderdaad 'die' van ons jongste. Dachten we dat zij de ziekendans op school wel zou ontspringen dan zaten we er mooi naast. Eerst koorts, bleef daarna hoesten om te eindigen met magistrale snottebellen. Maar wel netjes genezen en gerecupereerd om vrijdagavond te vertrekken op skivakantie. En de oudjes dus ook. Wel  dichter bij huis en niet om 'met de latten onder' van een berg te glijden. Met enige soepelheid in het UZA-agenda en een toevallig perfect geplande terugkeer konden we alsnog van onze krokusvakantie gaan genieten. In Merksplas, om precies te zijn op het Kromven-domein van Patricia & Herman. Prettig weerzien, heerlijke plek, zalig logement en daar bovenop 'gewoon' een mooie omgeving. Dat alles wisten we eigenlijk reeds, want we waren toe aan onze zesde Kromven-passage. Verslag van de vorige edities is te vinden op deze blog onder #102 ,  #169 , #179  , ...

HIER GAAN WE... Hier gaan we 'dan', of 'hier gaan we het mee moeten doen'? Met moeten doen, mee met moeten doen...?? Het zogenaamde winteroffensief van enkele dagen geleden dat het 'putteke' van dit koude-seizoen op overtuigende wijze had moeten vullen: daar had ik het even over willen hebben. Even 'even' als die verloren sneeuwbui hier te lande heeft geduurd. Als een winter start op 21 december en drie maandan later eindigt op 20 maart, dan bevindt het zogenaamde 'putteke' zich in de tweede week van februari. De week die we nu bijna achter de rug hebben. Wat we van maandag op dinsdag over ons gekregen hebben is het dus geweest? Bijgevoegd een impressie uit eerste of tweede hand. Ingesneeuwde klokjes in Lier: sneeuwklokjes. Mooi Lut, bedankt. En dan verder met de wijzers van de klok: een tuin in Holsbeek met een zweem van wittigheid. Een poosje geleden was dat heel wat meer, maar 't kan niet altijd prijs zijn Bieke. Voorwaar een bijna echt w...

Afgelopen periode zat vol afspraken, bezigheden en ontdekkingen. Van heel gewone dingen tot min of meer speciale. Dat denk ik tenminste. Probeer er daar enkele uit te plukken en te serveren bij aanvang van het nieuwe jaar. Bij feesten als deze komen wensen van alle kanten, waarvoor dank, maar sta er blijkbaar voor het eerst wat losser tegenover. Eerder kleine dingen trekken m'n aandacht, nog meer dan vroeger. Ook dat, denk ik nu, hoort wellicht bij het oud(er) worden. Klein, gewoon, nietig, alledaags. Fiets op oudejaarsochtend even langs de apotheek, want keelpijn en snot en wie weet wat nog. Paar huizen verder komt een moeder met kindjes uit de bakkerij, broodzak gaat open, eerste verse korstjes delen en knabbelen. Blije tevreden gezichtjes. Ga daar thuis ook werk van maken. Eerst siroop voor de keel, de rest zien we volgend jaar wel. Zie en voel dat ik toch ziek word. Breng deze keer op en rond de jaarwisseling veel tijd in bed door.  Veel meer dan verwacht maar het helpt, en sa...

APRIL GRILT ER weer op los. (Bijna) ijskoud en even (bijna) bloedheet wisselden elkaar (bijna) van dag tot dag af. Of was dat nog in maart? Het gaat snel, dat doen 'grillen' altijd. Ook die van de natuur. Het vroege Paasweekend bracht sneeuw en hagel. Zo'n bui krijgen we tijdens de vierde maand - vroeger 'grasmaand' - wel meer in onze contreien, maar dat de vlagen blijven komen en keer op keer het land wit kleuren... het gras moet af en toe erg z'n best doen om nog wat kleur te brengen in de omgeving. De schapen blijven koppig volhouden. Gelijk hebben ze, want na de buien komen de opklaringen. Altijd. Van die weersverbetering maakte de Paasvogel dan weer gebruik om te poseren voor een korte foto-shop-shoot en daarna zijn biezen te pakken. Terug naar de Eilanden, en hopelijk tot volgend jaar. Merci Julia om deze te delen! Dat ook tijdens de derde Corona-golf veel van ons dagelijks bezig zijn zich afspeelt bij en/of op de digitale schermen kan ik niet ontkennen. ...

LEVE DE VRIEZEMAN.  Hij houdt het deze keer al een kleine week vol. Wereldnieuws in Vlaanderen en omstreken, want alweer een hele tijd geleden. En toch, en toch...  Heel even een schamele + 0.2º Celsius in Ukkel was genoeg om de echte winterdroom aan diggelen te slaan. Er zijn zo van die regels waaraan volgens de weermannen moet voldaan worden om van een authentieke "koudegolf" te kunnen spreken. En dat wordt in de oplopende   klimatologische chaos behoorlijk krasselen tegenwoordig. Dan hoor ik veel liever de explicaties aan van ene Hugo Matthyssen . Dat in "onzen tijd" winter en koudegolf gewoon synoniem waren van elkaar. Dat wij ouderen eens moeten lachen met wat daar nu moet voor doorgaan, of bijna doorging. Wie opgroeide in de jaren '60 weet wat een koudegolf was. Winter '62-'63 was zo'n barre met een dito Elfstedentocht . Van de 10.000 vertrekkers haalde maar een goede 5% de eindmeet. Wist ik toen niet, heb dat ergens gelezen. Ik geniet van ee...