Marco Polo Strikes Back

EXACT ÉÉN WEEK ben ik al aan de slag als 75-jarige. Niks bijzonders, ware het niet dat de heersende hittegolf van toen zich sindsdien enigszins gedeisd houdt. Het is me wel bekomen, laat het ons daar maar bij houden.  Ondertussen is 'eindelijk' ook dat vermaledijde WK voetbal afgelopen. Ultrakort samengevat: Spanje kampioen. Die hebben over de ganse campagne slechts één tegendoelpunt moeten slikken. In de wedstrijd tegen België dan nog wel. Inderdaad!! En geen domme/ongelukkige owngoal, neen: een echt tegendoelpunt. Ere wie ere toekomt en dus een vermelding waard in Polo's blog: de zo vaak verguisde Charles De Ketelaere  #17 (my lucky number!!) heeft 'em dat gelapt.   De andere sportieve pluim die hier dient uitgedeeld  is voor Rappe Remco: recentelijk zelfs twee keer aan het feest in de Tour. Eén na een dagje 'bergop' en één tegen de chrono. Ook hij mag hier dus op de foto.  Dan is daar nog die prent van een knalrode verpakking met daarin een heel bijzonder ca...

Met dit volgnummer  kon het niet anders of er moest iets speciaals aan vasthangen en bijgevolg uit de bus komen. Uit de mouw schudden zou ook kunnen. '360' kan staan voor tweemaal rechtsom keren, maar zo erg is het (gelukkig?) nog niet geweest. Vier bochten van 90° dan? Waarom niet, en wellicht nog veel meer die net iets of zelfs veel minder drastisch uitpakken. Als het totale plaatje maar klopt: ' MPSB ' is aan z'n 360ste begonnen. Hier gaan we... Het is een bijzonder jaar voor ieder die op enigerlei wijze met 'ons instituut' begaan is. PITO viert zijn 100-jarig bestaan, en... dat heb ik gemist. Om diverse redenen kon ik er niet bij zijn. Niet op de preview en ook niet enkele dagen later tijdens de wereldbefaamde en jaarlijks weerkerende 'Opendeurdag'. Moet me hier dus beperken tot een daguerreotypische kopie waarop toch enkele boegbeelden/monumenten te herkennen zijn. Misschien moet ik maar meteen mikken op de 200...? Schreef ik vorige keer dat he...

LAAT ONS HET eerst hebben over de feitelijkheden van de dag, en pas daarna overstappen naar de inhoud van bovenstaande foto. Begin vorige week stond in het teken van de reiniging van het terras en bijhorend meubilair. 'Vlekkeloos' verlopen want 'onder hoge druk'... en da's een klusje wat ik nog steeds aankan. Het duurt wel iets langer dan in m'n topjaren maar dat kan ook liggen aan het feit dat er minstens één en misschien wel meerdere jaargangen gepasseerd zijn 'zonder'. Dan zijn de automatismen wat zoek geraakt en moet er wel eens meer dan één keer over dezelfde plank 'gegaan' worden. Maar goed, da's gebeurd. Misschien moesten we met z'n allen ook maar eens een poging ondernemen om het hele wereldgebeuren onder reinigende handen te nemen. Al dan niet met behulp van wat verhoogde waterdruk. Zou zomaar een signaal kunnen zijn, niet? Ik kan het hele Trumpiaanse gedoe echt niet meer volgen. Iemand die me kan en wil vooruithelpen met een zi...

ER VALT OPNIEUW heel wat te vertellen over dingen en mensen die vroeger en nu mijn levensdagen vullen. Zo is daar BROER , de nieuwe theatervoorstelling van Grof Geschud. In een verse samenstelling op de planken: Lander brengt broer Adriaan mee. De 'Severins Brothers' hebben na een jarenlange scheiding de familiale vriendschapsdraad weer opgepikt én hebben heel wat te vertellen. Willen dat ook vertellen, aan ons, aan telkens zo goed als en meestal totaal uitverkochte zalen. Een succes, wat zeker verdiend is. We zaten op de eerste rij in 'de gezelligste zaal' van Antwerpen, CC Gravenhof in Hoboken. Als de commentaren spreken van een persoonlijke tragikomische show over de band tussen een grote en een kleine broer, over verlies, trauma en herstel... het geheel omschrijven als een combinatie van cabaret, humor en diepe ontroering, als hun voorstelling ook nog als 'pijnlijk mooi' wordt benoemd dan hoef ik daar niets meer aan toe te voegen. Of toch? Mocht u nog hier ...

  DAT DE DERDE keer de goeie zou zijn, zoals wij hier te lande veelal aankondigen? Daar rekent een mens dan ook op, 'gewoonte getrouw' zeg maar. Niet voor mij deze keer: bij de voorbereiding van de derde bestralingssessie op Mercurius bleek het apparaat er geen zin in te hebben. Mijnen body lag al klaar, correct gepositioneerd maar... Defect, en een poging om op korte tijd te herstellen bleek niet te werken. Niet wachten dus. Ook niet rekenen op een extra fiets-heen-en-weer'tje die vrijdag. Voor alles is een eerste keer, ook voor een panne op Mercurius. Maar geen paniek. Mijn beurt werd over het weekend heen getild en ik kwam in het schema op maandag om 08u30 terecht. Vroeg uit de veren, want ook nu met de fiets. Net voor de schooldrukte en met nog wat nevelflarden boven de schaarse open natuurruimtes die ik passeer. Ondertussen is het allemaal achter de rug, alles goed verlopen en dus komt er in vier keer een einde aan deze reis van drie. Ik heb ook nog eens extra mogen g...

ZOU DIT LUKKEN? De  blogstilte heeft lang genoeg geduurd. Nog maar eens. Vanalles en nog wat heeft me de afgelopen tijd beziggehouden maar bleek niet meteen blogwaardig. Proberen, even dubben, toch nog een beetje wachten en opnieuw wat bedenktijd ingelast. En dan nu...?  Om te beginnen lijkt het 'uitvullen' van de tekst in de blogger-draft  niet meer te lukken. Proberen, zoeken, nog een poging. Te lang geleden? Er zal wel ergens een verborgen foutje zitten in mijn ondertussen haperende werkwijze zeker? Wil me er niet drukker in maken dan tot nu al gebeurt. Rustig aan, jongen.  Gaan we dan met het verhaal voor vandaag. Misschien wordt het wel morgen voor er iets deftig uit het klavier komt. Geen paniek echter, als dit niet goed komt is het nog maar zo. Er zijn erger dingen om je druk over te maken. Tot morgen... Vandaag is 'morgen'... en dus smijt ik me nog een keer. Wat bij welke foto past mag u zelf uitzoeken. Het zou zomaar eens tot spitse combinaties kunnen leide...

TEVEEL TE VERTELLEN?  Dan wordt het moeilijk kiezen, duurt het langer voor er knopen worden doorgehakt en blijft het wachten op een nieuw blog-epistel. Wilde ik even bevestigen dat de cardioversie nog steeds goed resultaat levert en de rikketik weer netjes in de maat klopt? Of dat de Kangoeroes de finales van de basketbal play-offs hebben gehaald? Maar dat ze er wel 5 wedstrijden voor nodig hadden? Dat ik me nu met de nodige voorzichtigheid en gedoseerde zin voor veiligheid opnieuw aan enig tuinwerk heb begeven? Dat er de laatste tijd weer prima Europees voetbal te bekijken was, maar dat de zogezegde 'hoogmis' gisteren tussen PSG en Inter Milaan een zware afgang werd voor deze laatste? Of dat we eerder aanwezig waren bij het eerste optreden van kleindochter KiKi in een heuse Flashback Dansshow? Dat we ondertussen ook al wisten dat die bewuste 'best-of-five' basketbal play-off finale zou gaan tussen Kangoeroes en Oostende? Dat 'Ons-Heer-Hemelvaart' weer voor het ...

GEDAAN MET RUSTEN? Daar lijkt het wel op nu onze periode van Houtavense bezinning achter de rug is en ook de vroege intocht van de lente verteerd wordt. Eindelijk weer lekker weer! Nadat ik mij er de vorige keer met enkele zinnetjes van afmaakte als het om de White House-vaudeville van Trump & Co ging, smijt ik er nu toch maar die meer-dan-duizend-woorden-prent tegenaan. Een compilatie gebaseerd op beelden uit de integrale Youtube-versie van de Amerikaanse circusact van het jaar. Georchestreerde chaos ten top, met in elke foto jazeker... het zelfverklaard alwetend opgestoken Trump-vingertje. De situatie ziet er niet goed uit en ik kan alleen maar hopen dat verstandige mensen voldoende tegenwind zullen/kunnen geven. "We zien wel!" zeggen we dan en laten dat deel van de actualiteit toch maar even 'links' liggen. Wordt ongetwijfeld vervolgd.  En die foto's hierboven dan? Een schijnbeweging om de privacy te beschermen van hen die verder in dit bericht de blogisti...

EXACT ÉÉN WEEK heb ik erover gedaan. En dat het de moeite was, want voor mijn doen is er behoorlijk snel en intensief gelezen.  Rozeke   is de titel van het boek,   Guillaume Van der Stighelen   de n aam van de auteur. Het gaat over het leven van zijn overgrootvader, Gwillemijn Van der Stighelen. De soepele vertelstijl en de aandacht voor annecdoten hield me in de ban en deed me meevoelen en beleven hoe het er in de laat-negentiende en begin twintigste eeuw aan toe ging in zijn familie en in Antwerpen. Zo mooi geschreven dat ik er de regen en het zeer on-zomerse weer bij vergat. Lezen en stukjes herlezen, om de draad weer op te pikken. Zo zalig dat de play-off finales van de NBA naar het tweede, en de start van het EK voetbal naar het derde plan werden verwezen. Merci Guillaume voor dit prachtige boek, u hebt er deze romanticus een groot plezier mee gedaan. Hoop echt dat er een vervolg komt.  Als extraatje: voor wie (veel) meer wil weten over dit boek zit er ach...

TEVEEL NIEUWS INEENS noopt mij tot een streng doorgevoerde selectie bij het kiezen van welke feiten dan wel of niet alsook in welke volgorde (van importantie?) alhier gaan vermeld worden. Voor de goede orde en als geheugensteuntje bij latere lezing toch maar zeggen en schrijven dat ook wij afgelopen zondag wederom onze burgerplicht hebben vervuld. Wat ooit, en op sommige plaatsen nog steeds, "een bolleke rood maken" was/is hebben wij hier achter de hoek gedaan middels het 'aanvinken van een keuzevakje". We zijn gaan 'kiezen'. Onze stem uitgebracht naar best vermogen en daarbij gedacht dat het 'de goei' waren. Verkiezingen 2024: regionaal  ✅  federaal  ✅  en Europees  ✅ . Ondertussen kende het #EKATLETIEKROME  al een hele tijd en tot gisteren nog steeds een bij momenten chaotisch verloop. Dat gebeurt wel eens meer bij een atletiekkampioenschap. Maar zes dagen op rij? Van een bij herhaling haperend startpistool met voor de hand liggende 'faux dépar...

WAT LEZEN BETREFT  zit de eerste kanjer erop. Na behoorlijk wat kauwwerk en in niet te grote happen heb ik  KRUISTOCHT  van  Robyn Young  door de verteringsmolen gedraaid. Tweede helft dertiende eeuw, het Heilig Land, de boerenkruistocht en wat er allemaal omheenhangt. Het kost me ruim 100 bladzijden om mee te geraken in het verhaal, maar dan lukt het zolang er niet teveel beschrijvende passages het ritme komen verstoren. Dan nog zo'n kleine 500 te gaan, dus da's nog ruim de moeite. De 4 pagina's lange lijst van personages achteraan in het boek is geen overbodige luxe. Kort en bondige verwijzingen die helpen om me snel weer op het juiste spoor te zetten. Ik heb ze meermaals gebruikt. Het geheel blijft volgens de auteur redelijk dicht bij de realiteit, maar om de verhaallijn en de plot te laten kloppen en het de lezer wat makkelijker te maken werd een en ander aangepast. Fact en fiction dus. Faction? KRUISTOCHT is de tweede 'turf' uit een (voorlopige?) reeks van ...

DE LODEN HITTE van de voorbije week heeft ook zwaar op mij gewogen. Gelukkig geen fysiek-medische complicaties en ook op fundamenteel mentaal vlak zijn er geen extra onvolkomenheden te melden. Dat zou er nog aan ontbreken: zij die mij reeds langer kennen weten wat een puinhoop het daar al is en veel erger moet dat echt niet worden. Waar slaat uw klaaglijke aanhef dan op, gij snoodaard? Ziet en hoort gij dan niet wat er elders op deze aardkloot aan noodweer en meteorologische mistoestanden te rapen valt? Dat de wereld partieel in brand staat en tegelijk op andere plekken overspoeld wordt door de hemelwateren terwijl met horten en zware stoten heelder landen door elkaar geschud worden? Dat de gezongen woorden van Urbain Joseph Servranckx, alias Urbanus , na 50 jaren nog steeds staan als een huis: "De wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen rondom mij..." en dat de noodkreet van Louis Neefs die nog langer klinkt: "Laat ons een bloem en wat gras dat nog groen is, laat o...

DEZE ZOMER BLIJFT aan de ribben plakken. Er was een hete aanloop, een kletsnat middenstuk en nu gaan we blijkbaar opnieuw een warme en droge periode tegemoet. Het is wat het is en we zullen het ermee moeten doen. En niet alleen met het weer. Er is momenteel nog veel meer wat mijn aandacht wekt en dagen vult. Bij Sporza hebben ze een aanbod bij mekaar gescharreld waar een enigszins sportief ingestelde kijker niet omheen kan. En waarvan heer Polo bij regelmaat een portie tot zich heeft genomen. De Ronde van Frankrijk bij de mannen én de vrouwen, de spannendste passages van de life uitzendingen. De magazines, de duiding en de achtergrond poespas eromheen laat ik dan weer voor wat ze zijn. Het EK basketbal met de Belgian Cats, het WK voetbal voor vrouwen, de WK's wielrennen en atletiek en de EK's hockey en volleybal. Ben vast hier en daar iets vergeten, oh ja... en de Vuelta en het WK gymnastiek zitten er ook nog aan te komen. Uit de vorige bijdrage hebt u allicht begrepen dat er...

  DE ZONNIGE DAGEN hebben dan toch hun intrede gedaan. Nooit panikeren, niet klagen. Maar toch... ik begon bijna te twijfelen. Zeker als de aangeboden Facebook herinneringen mij herhaaldelijk met de neus op die meteorologisch hoogstaande Corona-tijden drukten. Hoe toen het blijkbaar immer mooie weer mij telkenmale naar buiten lokte. Vroege wandelingen in de Polder, fototoestel bij de hand. Lekker lang en onbezorgd mijn weg zoeken langs krimpende waterpartijen en doorheen de naar water hunkerende natuur struinen. Daarna thuis ontbijt op het terras en de opnames checken. Want verder niks te doen. Selecteren, bewerken waar wenselijk, bijknippen waar nodig en dan monteren in iMovie. Muziekje erbij en klaar was het zoveelste filmpje.  Om de bezoekers van m'n 'pagina' te verwennen met natuurimpressies van 'ons' polderlandschap en af en toe zijn bewoners. Dat waren nog eens tijden. Beperkingen alom, weinig contacten en zoeken naar veilige activiteiten. Maar rust en geen m...

HEEL BIJZONDERE TIJDEN. Op het eerste zicht zou je dat niet zeggen want in het weer en de daar achterliggende klimatologische omstandigheden herken ik veel uit vervlogen decennia. En dus eigenlijk 'niks bijzonders'. Natte lentes, aprilse grillen die van geen ophouden weten, koude meimaanden, en een alsmaar hort- en stotende aanloop naar wat hopelijk toch nog enigszins op een zomer gaat lijken. Zo ging het ook meermaals in de jaren '70, '80 en '90 uit de vorige eeuw. Om maar iets te zeggen: ik herinner me een 'zeiknatte' junimaand waarin buiten sporten met de leerlingen nauwelijks mogelijk was. Kan er geen jaartal op plakken, maar het moet in de buurt van het meest kletsnatte basketbalkamp van Leuven geweest zijn. Steevast de eerste 7 dagen van juli en toen die keer door en door én door verregend. Gelukkig zijn al de basketbal aktiviteiten daar indoor, maar de verplaatsingen tussen slaapplaats, sporthal en Alma-restaurant... ho maar: ik zie de massa's na...

EEN GOEDE WEEK geleden overviel mij, zomaar uit het niets, een avondje Finkers: Herman Finkers . Ik ging op Youtube wat samenvattingen van March Madness-wedstrijden bekijken, de jaarlijkse eindfase en dus 'hoogmis' van de NCAA oftewel het Amerikaans College Basketball. Ooit, in ver vervlogen tijden, bestelden we de videocassettes van deze matchen. Die kwamen UPS-gewijs de grote plas over en dan betekende dat voor de liefhebbers smikkelen-en smullen. Kijken en herbekijken hoe daar een two guard-offense, een full court press, een triangle and two en zoveel andere 'systemen' gespeeld werden. Nu kan dat op de app van Youtube en kies je de gewenste wedstrijdsamenvattingen uit het aanbod. Zo lekker vers van de pers. Dus daar was ik mee bezig en begon de basketmicrobe toch weer wat te voelen. Het kriebelde. Na de derde 'extended highlights' was het genoeg, voor even toch... en zag ik daar gewoon in het volgende rijtje Herman Finkers staan. Nederlander, met een heerl...

DE LAATSTE DAG van de krokusvakantie, blauwe lucht en  volop zon, moet voor velen een mooi moment zijn. Ook voor mij, hoewel ik al jaren het ouwe vakantiegevoel kwijt ben. Tijd loopt altijd maar door, en dan gaat het speciale er heel gemakkelijk af. Voordeel is wel dat het op mijn leeftijd niet zo speciaal meer hoeft te zijn. "Doe maar gewoon, da's al gek genoeg" zei m'n moeder, en gelijk had ze.  Vandaar dus: een simpel blogske over alledaagse dingen, of net niet. Omdat het weer een tijdje geleden is ligt er opnieuw een overaanbod aan min of meer meldenswaardige feiten op de plank. Selecteren is de boodschap. Laten we 'Dokus, de witte krokus' even voor wat hij is en bekijken we de feiten van de voorbije week tegen een Essense carnavaleske achtergrond. Rosenmontag, Mardi Gras, Aschermittwoch ... en voor de echte carnavalisten de rest van de week om te bekomen van de festiviteiten. Alle aktieve Ossekoppen hebben wat rust verdiend. Dit leek me het moment om na ...

DIT WORDT 'EM  dan, de laatste MPSB-blog van het jaar. Als alles verloopt volgens plan dan hebben jullie na deze en vanaf morgen alleen nog de dag-voor-dag " FOTO TOP12 2022 " tegoed en dat zal het dan geweest zijn. Om deze laatste aflevering in te vullen staan er een serie bijzondere items geprogrammeerd die voor mij van de voorbije week een van de fijnste van het jaar hebben gemaakt. De strijd tegen mijn prostaatkanker wordt onverminderd en gelukkig ook mét suXXes voortgezet. Zit sinds ruim een jaar aan de hormoontherapie, en die werkt momenteel perfect. Het was weer tijd voor de driemaandelijkse controle én het VIIIste Zoladex-shot. De resultaten zijn prima, dus da's goed nieuws. Oncoloog content en ikke natuurlijk ook. W e zullen doorgaan!  Tussen test en evaluatiegesprek reed ik naar Amsterdam , had daar met Bram een afspraak om te helpen klussen. Het bleek weer een van de meest gezellige en hartverwarmende bezigheden te zijn die een ouwe pa met z'n volwassen...

EVEN STILSTAAN BIJ wat begin november op mijn pad kwam. Dat laatste ook letterlijk bedoeld. Beginnen we daar dan maar mee. Zo verloopt dit verslag meteen in niet-chronologische volgorde. Zondag ll. ging Olivier V. voor zijn 100ste marathon 'op pad'. Heb hem enkele jaren geleden leren kennen, zijn strapatsen gaan volgen, contact gehouden en dus wilde 'nonkel marrek' nog eens in levende lijve aanwezig zijn bij Oli's zoveelste. Een man met grootse plannen en projecten die hier al enkele keren aan bod kwam. Over zijn boek   en het O-Five project van vorig jaar kom je meer te weten door op de gekleurde links hiervoor te klikken. In 2022 gaat het om 42 marathons te lopen in 42 weken tijdens dit jaar waarin hij 42 wordt. Die 100ste 'over all' was meteen de 41ste in zijn geplande reeks van 42. Die sluit hij zondag a.s. af met de marathon van Athene. Mooier kan het toch niet worden zeker?! Maar afgelopen zondag was ik dus partiëel fietsbegeleider op de lokale omlo...