Marco Polo Strikes Back

DE VOORBIJE WEEK was  weer meer dan gevuld. Met bezigheden en bekommernissen. Laat me met de eerste beginnen en de tweede nu eens voor mezelf houden. Of reserveren voor een gesprek 'één op één'? Bij tussentijden gewoon bezig zijn met plezante en interessante dingen, meer moet dat voor deze op rustgestelde niet zijn. Eigen goesting en daarbij af en toe ingaan op een fijne tip. Dat begon op het leesvlak met een 'stukje' geschiedenis van Antwerpen. Het is inderdaad bij een mini-hap gebleven: Het verhaal van Antwerpen wordt momenteel slechts met mondTjesmaat geconsummeerd. De verteltaal die buurman Axl P. onze Antwerpse burgervader ontlokt in de ATV-serie over 't Stad is vele malen beter te pruimen dan wat B. De Wever & J. Vermant op ons loslaten in deze turf. Dus in behapbare  porties verdelen en later wellicht/misschien nog eens heroppikken. Ter afwisseling de fiets op, indoor welteverstaan, ik bedoel de hometrainer. Een prima tip gekregen van college-maat en re...

"IK MOET JUST NIKS" zei Wout Van Aert, en er gebeurde veel maar er kwam voorlopig nog niks van. Dat had ie goed gezien en qua zelfverdediging kon het tellen. Voor alles een uitleg, al 9 van de 12 ritten op zijn lijf geschreven maar nog geen bloemen voor hem in deze Tour 2023. Laat ons daarvan niet wakker liggen, er was al heel wat te zien en te beleven. Naar goede gewoonte pik ik regelmatig een 'rechtstreekse' mee. De traditie wil ook dat die kijkbeurten naargelang de spanning van het aangebodene worden afgewisseld met al even rechtstreekse uitzendingen van het jaarlijks Wimbledon-gebeuren. Met dank aan BBC 1 & 2. Dat alles kan zomaar omdat er ook hier niks moet. Voilà: c'est simple comme bonjour! Om al die televisiebeelden haarscherp op mijn netvlies te krijgen heb ik me enige tijd geleden op doktersadvies toch maar een "kijkbril" aangeschaft. Geen zwaar kaliber, gewoon een eerste stap die me helpt de scores bij het tennis vlot te lezen en (soms) ze...

HEEL BIJZONDERE TIJDEN. Op het eerste zicht zou je dat niet zeggen want in het weer en de daar achterliggende klimatologische omstandigheden herken ik veel uit vervlogen decennia. En dus eigenlijk 'niks bijzonders'. Natte lentes, aprilse grillen die van geen ophouden weten, koude meimaanden, en een alsmaar hort- en stotende aanloop naar wat hopelijk toch nog enigszins op een zomer gaat lijken. Zo ging het ook meermaals in de jaren '70, '80 en '90 uit de vorige eeuw. Om maar iets te zeggen: ik herinner me een 'zeiknatte' junimaand waarin buiten sporten met de leerlingen nauwelijks mogelijk was. Kan er geen jaartal op plakken, maar het moet in de buurt van het meest kletsnatte basketbalkamp van Leuven geweest zijn. Steevast de eerste 7 dagen van juli en toen die keer door en door én door verregend. Gelukkig zijn al de basketbal aktiviteiten daar indoor, maar de verplaatsingen tussen slaapplaats, sporthal en Alma-restaurant... ho maar: ik zie de massa's na...

DRIE KEER ZEVENTIEN.  Een vertrouwd ritueel, een rustgevende zekerheid, met een knipoog naar gezond en sportief leven. Of wat daar nog van overblijft. Bij het begin en einde van elke dag. Drie reeksen van zeventien herhalingen: 'crunches' oftewel kleine veilige buispieroefeningen. Al twee jaar, op aanraden van m'n osteo-kiné Kirsten. Veel buik verlies ik er niet mee, maar - en daar ging het net om! - de rugstabiliteit is danig verbeterd. En veel minder klachten: tussentijdse onderhoudsbezoeken zijn sinds enige tijd voldoende. Voor diezelfde rug althans... De drie reeksen zijn blijven hangen uit een ver trainingsverleden. De zeventien daarentegen is er gekomen na lang opbouwen en zoeken en aanpassen. Van meer kwam nog meer, en langer. Heel lange reeksen, tijd tekort? Kwam dan het idee om met licht stijgende belasting te werken. Die haltertjes liggen hier anders toch maar. En dat bij een vast aantal herhalingen. Zeventien: geboortedatum, lucky number... en een mooi haalbare d...

HET EINDE VAN het EK Atletiek en de start van La Vuelta sluiten dit jaar perfect bij elkaar aan, en dan zeker de televisie-uitzendingen ervan. In de periode dat tante Corona en nonkel Covid ons met hun bezoek ambeteren, in quarantaine dwingen en periodisch aan het bed kluisteren kan ik mij geen betere ontspanning dromen dan af en toe een 'loos' momentje voor het scherm. Op die manier valt een en ander dan toch nog op het goede moment in de juiste plooi. Het had veel erger gekund. Covid-19 is niet zomaar een griepje, maar gelijkenissen zijn er wel. En dan al zeker over een grote tijdspanne heen. "Griep, zei 'ons Moeke' vroeger, dan moet ge veel rusten, hete thee drinken, op tijd nen aspro tegen de koorts en de pijn pakken en... veel rusten" Ben, haar wijze woorden indachtig, trouw gebleven aan die goede raad en heb veel van m'n hersteltijd in horizontale positie en dan vooral nog in bed doorgebracht. Wat vroeger goed voor me was heeft blijkbaar ook nu ge...

WIE DRIEKONINGEN ZEGT weet dat daar in 't Antwerps(e) een eerste maandag op volgt die naar aloude gewoonte als verloren mag worden beschouwd. Havenarbeiders die hun laatste cent verbrasten en geen geld meer overhielden voor 'die van ons' om brood te kopen voor de kinderen... enz, enz, enz. Wij 'vieren' dat nog steeds met worstenbrood en appelbollen. Aangezien we matigheid ondertussen hoog in het vaandel voeren gaat het bij ons om 'een' worstenbrood en/of 'een' appelbol. Daarmee zijn onze respectieve buikjes tegenwoordig al goed gevuld. Dat deze dag evenzo traditioneel het einde van de feestperiode betekent en het signaal om 'de lichtjes' en andere versieringen op te bergen mag meteen ook duidelijk zijn. Tradities worden gerespecteerd, zolang ze de na te streven economische meerwaarde van het randgebeuren maar niet in de weg staan. Dus toch nog een beetje rekken om de soldenperiode wat extra kleur te geven?  Over meerwaarde gesproken. Als ik ...

WE BEGINNEN ERAAN. Maand twee: februari 2021. Iemand zin in koffie? En ondertussen tijd om even bij te babbelen. Heb recentelijk de homeo-draad weer opgepikt. Zit dus zo regelmatig mogelijk een uurtje op de hometrainer. Bijkomende inspanningen met dochter en kleindochter op logement zijn achter de rug, en dan dreigt de terugval. Wandelen was de eerste buitenactiviteit die we 'ons getweeën' opnieuw in de dagschemata hebben ingelast. We hebben ondertussen al een paar ijskoude maar ook kletsnatte rondjes Hobokense Polder gehad. Blij weerzien ook met de Galloway's. Daarna volgt voor ieder op zijn beurt en met het zadel op aangepaste hoogte het indoor fietsgenot. We zoeken (en vinden meestal) ons geliefd kijkvoer via tv, dvd (jawel, af en toe nostalgisch ouderwets!) of vrt.nu op het internet. De oudjes doen hun best om mee te gaan met de tijd. De Corona-tijd die maar blijft duren. Gelukkig met bij tussenpozen wat creativiteit van de audiovisuele sector: de twaalf kortfilms van ...