Marco Polo Strikes Back

EINDELIJK EEN MOMENT gevonden om het beloofde verlengstuk aan mijn Westhoek-saga te breien. Er waren deze week eerst de kerkhofbezoeken om familieleden en vrienden te herdenken, en daar bovenop nog enkele verjaardagen te vieren. Die tijd van het jaar dus. Beetje de kluts kwijt geraakt? Maar goed: paar foto's geselecteerd, gecadreerd, ge-upgradeerd en finaal tot een collage geassembleerd. Dat wordt dus de kapstok waaraan enkele weetjes van toen worden opgehangen. Weinig samenhang, hoewel: het speelde zich allemaal af in de omgeving van onze uitvalsbasis in Houtem. Zo ver en zo dichtbij: dat rustige plekje op het eind van de wereld. Gingen ook een kijkje nemen in Nieuwpoort. Slenteren doorheen het centrum en vandaar een wandeling langs de Ganzepoot , het sluizencomplex van waaruit tijdens WO I de IJzervlakte werd geïnundeerd. Het weer was te mooi en de aanschuivende groepen zeeklassers te groot om het Bezoekerscentrum Westfront indoor te bezoeken. Wel de tijd genomen voor een rondje...

WEER EEN KEER op stap geweest. Naar West-Vlaanderen, de Westhoek, Veurne's deelgemeente Houtem. Nog steeds niet klaar om met een gerust gemoed de verre reizen aan te vatten. Blijven dan maar ons eigen landje exploreren. Valt nog veel te rapen blijkbaar. We zien wel waar 'de Corona' strandt. Elk schip moet ooit aan land komen. Of vergaan. Binnen (on)afzienbare tijd? Waar blijft La Pola het halen? Zaten opnieuw op het eind van de bewoonde wereld. Allerlaatste rijhuisje in een doodlopend straatje, met onze neus op de reeds kale velden. In de verte wat schaarse sporen van des mensen aanwezigheid: een boerderij met schuur, een kerktoren, een antennemast, telefoonkabels... Le vrai 'plat pays'. Dankzij een meteorologische meevaller scoren 4 op de 5 ochtenden een stralende zonsopgang. Hoe lang is het geleden dat ik met oranje ochtendgloed op m'n gezicht wakker werd? Meen zelfs te horen hoe de priemende zonnestralen tussen de houten jaloezieën kruipen. Daar is ze dan: d...

EXACT EEN MAAND geleden ging het hier over Lanaken en onze belevenissen aldaar. De 'maandelijkse' uitstapjes zijn ondertussen klassiekers geworden. La Pola blijft zich uitleven in het organiseren van mini-kortbij-vakanties. Voor ons dus een positieve kant aan Corona. Bij Natuurhuisje.be heeft ze een schier onuitputtelijke bron van inspiratie gevonden. "Go West" klonk het nu. Variatie en afwisseling is belangrijk.  En dus togen wij deze keer richting West-Vlaanderen. Hartje Houtland. Naar Lichtervelde , een rustig landelijke gemeente. Veel plaats, en als ze daar over een natuurhuisje spreken... ruimte, rust, fluitend en fladderend gevogelte, vergezichten over wijdse akkers en weilanden. Da's nu genoeg voor ons. 't Ligt Ter Velde . Mijn reisleidster weet er de plekken wel uit te kiezen: een nieuwbouw energievriendelijk huis op de verste hoek achteraan in de tuin van gastvrouw en -heer, Vera en Filip. Twee kanten tuin, achteraan is het uitkijken over grasland. O...