Marco Polo Strikes Back

LIG TE ONTWAKEN ... een gekke manier van uitdrukken? Misschien wel, maar zo gaat dat tegenwoordig met mij. Iets in m'n hoofd, een idee, en hoe ga ik dat verwoorden? Wakker worden dus. Maar niet zoals vroeger: wakker... actie!!! Dat werd later: wakker... opstaan... actie!! En ondertussen, jullie kennen m'n verhaal, gaat het ontwaken meestal heel rustig aan en neem ik er m'n tijd voor(!). Tijdens dit ontwaken passeren de voorbije dagen de revue. Valt er iets te melden? Heb even geduld moeten hebben, en toen werd het méér dan iets. Er is vooreerst de herfst die er nu 'eindelijk' serieus werk van lijkt te maken. Regen en wind en een duik in de temperaturen. Geen ramp, juist maar een aanpassing. Ga om te beginnen in de kleerkast m'n zomerkledij uitsorteren, decimeren en vervangen door de warmere varianten. Misschien moest ik ook maar eens aan een iets grondiger opruim beginnen en plaats maken voor wat nieuwe aankopen.. Daarop volgt de kunst van het beleven.  Guy Loub...

  24-02-1976        30-09-2026

DACHT EN SCHREEF ik hier vorige keer nog dat ik 'vijf boeken tegelijk' aan het lezen was, dan moet ik amper drie etmalen later al melden dat ik me danig mispakt heb. Eén van de vijf steekt zodanig ver boven de anderen uit dat ik niet anders kon dan met de volle 100% voor NEGENTIEN NEGENTIEN gaan. De debuutroman voor volwassenen van Aline Sax . Een verhaal dat mij helemaal in beslag nam, overweldigde en geen ruimte meer liet voor de andere boeken waarin ik dacht tussendoor en ter afwisseling nog iets mee te pikken.  Die liggen voorlopig te wachten op een plankje. Om dit werk te plaatsen maak ik gebruik van de slotalinea op de achterflap: "Negentien Negentien is een psychologische roman die begint waar de meeste oorlogsverhalen eindigen: op het moment dat soldaten geen soldaten meer zijn en ze geconfronteerd worden met de vraag hoe het nu verder moet. " Om te zeggen hoe sterk en meeslepend ik dit boek vind maak ik gebruik van een link die u wel weet te vinden hierbov...

ER LIGT HIER heel wat 'old school' op-papier-gekribbel naast de laptop. Ditjes en datjes die mogelijks een aanzet kunnen geven voor een vers blogsel. De boekenmix waarin ik nu aan 't lezen ben: vijf stuks. Dan een hoofdstuk hier, een uurtje daar, een paar bladzijden voor het slapengaan... Denk niet dat ik het eerder al eens gedaan heb op deze manier. Dacht dat ik eerder een plichtsbewust uitlezer was om pas daarna aan een volgend leesavontuur te beginnen. Daar lijkt nu verandering in te komen, of is het puur toeval? Zie ook een paar nota's bij de laatste Pito+ wandeling. Gelegenheid om nog een keer bij te kletsen met lotgenoten in het oprustgestelden-compartiment. We stappen een rondje Zandvliet en aangelanden. Tussenstop in Café Noordland. Misschien beter dat ik hierover later eens een bijdrage lanceer 'en petit comité'. Inschrijven kan vanaf nu... Laat het me dan nog maar eens hebben over de combi 'wandelen & fotografie'. M'n (bijna) dagelijks...

TWEE WEKEN WEERAL . Zolang is het geleden dat ik hier heel enthousiast zat af te tellen. Naar een nieuw schooljaar en in gedachte ook naar een volgende blogpost op die eerste schooldag. Als dat de bedoeling was dan mag ik mij schaamtevol in een hoekje verstoppen. Niks is er hier gepost, geen nieuwe bijdrage. Maar ja, als naar gewoonte kan ik putten uit een ruime voorraad excuses. Waarvoor mijn... 'excuses'.  Sorry, dat het zo lang geduurd heeft!  Intussen zijn er op wereldvlak nog zottere dingen aan het gebeuren dan ik me ooit had kunnen inbeelden. Die 5000 US$ belofte van Trump... hoe moeten we dat noemen, waaronder kunnen we dat klasseren? Er zijn hopelijk wijze mensen die ons dat kunnen uitleggen. Ik begin er niet aan. Kan wel zeggen dat zijn manier van doen en politiek bedrijven me al heel lang de strot uitkomt. Basta! Snel naar mijn orde van de dag: wandelen... en nog wat meer.  Met de vogelcollage van vorige keer leek het of ik de smaak van het fotograferen terug t...

WE GAAN AFTELLEN . Nog vier keer slapen en dan beginnen ze er weer aan. Leerlingen en leerkrachten die een hele zomervakantie hebben zitten wachten op aanstaande dinsdag 1 september. De een al wat happiger dan de ander, maar uiteindelijk was dat mijn en nu hun lotsbestemming. Van mijn vierde tot en met mijn zestigste levensjaar is het niet anders geweest: op 1 juli begon de 'grote vakantie' en op 31 augustus was het nog één keer slapen om de volgende dag aan een nieuw schooljaar te beginnen.  Om de 'pinnekesjust' en de muggenzifters terwille en vóór te zijn geef ik nu ootmoedig toe dat daar tijdens mijn Leuvense studentenjaren wel wat rek op zat. Proclamaties vielen toen ergens begin juli en het nieuwe academiejaar startte pas op 1 oktober. En om helemaal correct te zijn: tussen het combi-jaar 4°Lic.L.O. & 1°Lic.Kiné en mijn laatste jaar Kiné zat helemaal niks. Ik begon mijn stage op 1 juli, en dus die éne keer géén zomerreces. Maar nu, en uit sympathie voor allen d...