Posts

330. De trappers even kwijt

Afbeelding
DIT WORDT ZEKER niet van het beste wat hier ooit als blogsel via het klavier in de 'draftpage' gepompt is. Verre van zelfs, misschien zit ie wel helemaal aan de andere kant van het kwaliteitsspectrum. En toch begin ik eraan, we zien wel waar het bootje de klippen raakt. Als het al niet eerder in woelig vertelwater kapseist. Omdat ik de trappers even kwijt ben? Dat zit er dik in want er werd naar deze week met een (gezonde?) dosis spanning uitgekeken. Stond een redo-ablatie op het programma. Een oppoetsbeurt van wat er ooit eerder als hartritmestoornis-blokkage werd aangebracht met, naar ik begrijp, daar bovenop een serie extra littekengrenzen die het geheel vanaf nu en voor een bepaalde (?) tijd beter in de pas zullen laten lopen. Operatie op maandag 01 december: probleem, nu moet ik de start van de Adventskalender uitstellen. Zal enkele dagen later hier en daar een pralinneke aanbieden aan mijn huisgenoot zodat ook wat dat betreft de planning kan gerespecteerd worden. Merci J...

329. Dank voor mooie dingen

Afbeelding
OUD EN NIEUW of tussenin, plaats voor van alles wat. Dat schilder dirrek zoals hijzelf schrijft 'leerde schilderen zoals hij ooit lezen had geleerd. En dat hij dan ook van vooraf aan begint. Vooral om het ons, zijn publiek, niet al te moeilijk te maken veronderstel ik. Mooie karakters dirrek , en ook 'noot' komt heel sterk uit de verf. Voor mij een aanleiding om nog eens terug te duiken in de tijd. Of dat ik deze plaatjes zelf ooit in de les heb leren herkennen, benoemen, beletteren en de naam tussen de lijntjes uit mijn scherpste pennetje kon  te voorschijn toveren... of dat allemaal ooit is gebeurd kan ik me niet herinneren. De prentjes zelf herken ik wel van later in een spellendoos en op een bewaarbus voor beschuiten. Vanaf nu gaan 'aap' 'noot' en 'mies', laat ons daar al mee beginnen, op een aangepaste wijze in het ouwemannengeheugen gestockeerd worden. Waarvoor dank heer dirrek ! En laat ons hopen dat de rest mag volgen.  Tot zover 'oud e...

328. Korte pijn...

Afbeelding
WE GAAN HET deze keer niet lang trekken. Er zaten een hele hoop dingen in m'n hoofd waar ik het over wilde hebben. Alleen, het duurde weer zo lang. Om te beslissen, inderdaad. Er zijn excuses, er is weer een en ander aan de hand en er staat me nog wat te wachten ook. Maar da's niet voor nu, misschien voor ooit of zelfs nooit. Afwachten. Dat we een dolgedraaide Ronaldo met een nog gekker acterende Trump te zien kregen op de schermpjes, dat het Antwerps verkeer met de dag problematischer wordt, dat wie stilstaat op de Ring weet dat Antwerpen nu de parking is, dat we ondanks dat toch nog tijdig in de Stadsschouwburg zijn geraakt, dat daar een bijzonder fijn team voor opvang en begeleiding van het publiek actief is, dat daarbinnen 'Daan' een fantastische job doet en ons prima én zeer vriendelijk heeft geholpen, dat ik het misschien later nog wel over de voorstelling ga hebben, 'Allemaal Amerikaans' van en door Björn Soenens, dat we er op weg terug naar huis dubbel ...

327. Heerlijk is dat...

Afbeelding
ALS ER ZOVEEL met en om me heen gebeurt is het moeilijk om een keuze te maken. Waarover zal het gaan in m'n volgende blogsel? De beslissing daarover wordt dan uitgesteld tot morgen. En morgen? Nog eens naar morgen, of overmorgen dan maar? Niet kunnen beslissen, keuzestress, excuses...                                                                                         Ga nu  alles even aan de kant zetten, dan moet het lukken want er is immers nieuws dat minstens de familiale voorpagina haalt en voor de vrienden en kennissen ook op pagina één komt te staan. In Amsterdam heeft kleinzoon  NUKA  zijn neus aan het venster van het wereldtoneel gestoken en zijn intrede gedaan in ons aller harten. Op 31 oktober, exact die ene dag tussen de verjaardagen van...

326. Buitengewoon 'gewoon'

Afbeelding
VANDAAG BLIK IK   kort terug op wat ons vorige week heeft beziggehouden. Wat maakt dat een mens voor de achtste keer in vijf jaar naar eenzelfde vakantieplek trekt? Misschien wel omdat locatie, omgeving en mensen zo goed bij elkaar passen. Ruimte, tijd en rust. Sophie & Frederic, perfecte hosts.  De barrelsauna. Het  Patchworkatelier  in Houtave. Een vakantiehuis dat in onze persoonlijk top-drie staat. En in het lijstje van 'aantal passages' helemaal bovenaan. Telkens een week, dan gaan we een volgende keer de twee maanden rond maken. In die tijd hebben we veel van en in de (wijde) omgeving leren kennen en bezocht. Dus werd alles nu nog gewoner,  maar misschien hadden we wel meer tijd en aandacht voor het genieten samen. Dan maakt het ook niet zoveel uit welk weer het is. Deze keer kwam storm 'Benjamin' langs. Een wandelpauze inlassen op het juiste moment was genoeg om eraan te ontkomen. En dan opnieuw naar het strand... om de aangespoelde kwallen pixelmatig...

325. Super pluk-moment

Afbeelding
HET IS DRUK geweest tijdens de voorbije tiendaagse. Drukte op verschillende vlakken en zelf stomverbaasd dat het weeral zo lang geduurd heeft voor er hier nog eens 'iets' gepost werd. Om het mezelf makkelijker en voor u wat lichter te maken sla ik het medisch bulletin deze keer maar over. Het ondertussen gekende verhaal, met variaties al dan niet zonder thema. We gaan gewoon verder om vast te stellen dat moeder herfst er nu wel serieus werk van begint te maken. Nog niet overdreven, maar wel al... door de wind, door de regen, dwars door alles heen en bij tussenpozen   Gejaagd door de Wind . Totaal niks te maken met de film, maar het 'bekt' lekker. Dat zal me meteen wat regelmatiger ‘indoor’ zetten, waarvan ik gebruik ga maken om enige creatieve achterstand weg te werken. Prentjes en gedichtjes uit de mouw (trachten te) schudden om niet weer achterop te raken bij de aanmaak van wederom een 'jaarboek' voor kleine KiKi. Paar ideeën op een rijtje zetten voor aankome...

324. Nu eens een ander herfstbeeld

Afbeelding
EN DAN GAAN  we er nu na heel wat proberen, opzoeken, gerommel en gepuzzel toch maar aan beginnen zeker? Aan wat dan wel? Aan het delen van een hele nieuwe kijk op en onder die prachtige magnolia, boom of eerder sterk uit de kluiten gewassen struik, achteraan in onze tuin. Gewoonlijk heb ik het dan over de prachtige bloesems die in het voorjaar de boel hier overdadig komen opfleuren. Dat doen ze nu niet meer, maar er is iets anders aan de hand. Iets wat ik nog niet eerder zag. Het vermaledijde AI weet me te vertellen dat die roze-rode spullen die ik op de uitgebloeide takken zie 'verzamelvruchten' zijn die pas na een aantal jaren verschijnen. Dat kan kloppen, want deze zie ik zoals gezegd voor het eerst. De groene pluizige doppen zijn er dan weer jaarlijks, en als die uitgedroogd en verschrompeld van de takken vallen mag ik ze 'en masse' bijeenvegen en van het grastapijt rapen. Deze rode karbonkels voorlopig niet, die houden het veel langer vol. En er is meer: de vrucht...