Marco Polo Strikes Back

EXACT ÉÉN WEEK ben ik al aan de slag als 75-jarige. Niks bijzonders, ware het niet dat de heersende hittegolf van toen zich sindsdien enigszins gedeisd houdt. Het is me wel bekomen, laat het ons daar maar bij houden.  Ondertussen is 'eindelijk' ook dat vermaledijde WK voetbal afgelopen. Ultrakort samengevat: Spanje kampioen. Die hebben over de ganse campagne slechts één tegendoelpunt moeten slikken. In de wedstrijd tegen België dan nog wel. Inderdaad!! En geen domme/ongelukkige owngoal, neen: een echt tegendoelpunt. Ere wie ere toekomt en dus een vermelding waard in Polo's blog: de zo vaak verguisde Charles De Ketelaere  #17 (my lucky number!!) heeft 'em dat gelapt.   De andere sportieve pluim die hier dient uitgedeeld  is voor Rappe Remco: recentelijk zelfs twee keer aan het feest in de Tour. Eén na een dagje 'bergop' en één tegen de chrono. Ook hij mag hier dus op de foto.  Dan is daar nog die prent van een knalrode verpakking met daarin een heel bijzonder ca...

ALS DRIEËNTWINTIG GRADEN aanvoelt als koud dan is er iets. Dan is er wat aan voorafgegaan. Dan hebben de thermometers voorheen hun resultaten weer eens in de hoogste regionen moeten gaan zoeken. Een meer dan warme periode is zopas ons deel geweest. Naar Belgische normen een heuse hittegolf. Voor de oudjes onder ons, waarbij ik natuurkijk ook mezelf reken, kwam de zomer van '76 weer helemaal terug in beeld. Toeval of niet, maar aan deze zinderende veertien... euh, correctie: vijftiendaagse kwam een einde zoals dat hier wel eens meer gebeurt . Bij het begin van de zomervakantie. Op 1 juli komt het kwik maar net boven de 20 graden uit en vorige nacht zag ik een magere 12 op de digitale meter. Daar gaat m'n warmte-excuus om het bloggen op een laag pitje te zetten. Het moet  opnieuw de goede richting uit, actie, regelmaat en  inspiratie dienen aangeboord.  Toch kan ik u geruststellen: heel lang gaat het nog niet worden. Over wat er te beleven was kan ik in alle rust vert...

TWINTIG JUNI HALFVIER.  Hét moment om alvorens aan deze blog te beginnen toch even stil te staan bij een topnummer van de heren Walschaerts: Atlantis van Kommil Foo . Prachtstuk, en weet dat er ieder jaar op deze dag aan herinnerd wordt. Dan post Raf tegen 15u30 deze drie woorden op z'n Facebookpagina. Enigszins aangepast, dat wel. Zo was het vandaag "20 juni half vier!" En dan nu naar vorig weekend. Niet omdat toen ergens het meest megalomane sportspektakel op deze steeds sneller verschrompelende planeet van start was gegaan, maar omdat wij in zeer goed gezelschap nog eens de rust mochten opzoeken. Naar het Noord-Brabantse Sint Michielsgestel. Een weekend met onze 'jongste'... kleinzoon... Nuka, en met z'n mama en papa. Veel tijd om te knuffelen en te spelen.  Me nog eens te wagen aan een papflesje geven en zelfs een fruitpap aan te reiken. Dat gaat goed, we genieten er allebei van. Veel tijd voor en met die kleine knaap en ja, we zijn ook een paar keer samen...

HET IS ZOVER. Als de klimatologische omstandigheden en de persoonlijke paraatheid het toelaten slaat heer Polo met veel goesting de hand aan de heggenschaar. Dan doet hij zijn uiterste best om rondom de eigen woonplek de aanwas van de 'bladjeshaag' onder controle en binnen de aanvaardbare perken te houden. En dat is nu niet anders. Moest hij de klus vorig jaar en voor het eerst uitbesteden aan schoonzoon Frank met dochter Bieke als assistente, dan ging hij er nu weer helemaal zelf voor. En dat al voor het 45ste(?) jaar. Door die jaren heen is er enige evolutie merkbaar in de aanpak en uitvoering van het hele gebeuren. Hij begon eraan als rijpe dertiger, en in die tijd was het werkje in no-time geklaard. Dat ging toen vele jaren zo zijn gang: de haag werd groter, net als de te leveren inspanningen, maar het werd beschouwd als een erezaak om al die lopende liguster-meters zo snel mogelijk te fatsoeneren. Dat dient naar tuinkundige gewoonte jaarlijks twee keer te gebeuren, en daa...

HIER ZIJN ZE ... de vier die ervan beticht worden nog laat in de lente voor koude nachten, vorst aan de grond en soms daarboven, bergen sneeuw en ijs en bibberkoele dagen te zorgen. Hoewel deze dagheiligen zelf niets met kou te maken hebben werden hun namen in een ver christelijk verleden toch maar gekoppeld aan deze periode, die in meteorologische middens bekend staat om haar late temperatuurdalingen die schadelijk kunnen zijn voor jonge planten en scheuten.  De vier die ik, en dan nog wel in de juiste volgorde, zo goed uit het hoofd kan opnoemen omdat er een hoogst persoonlijk 'ezelsbruggetje' aan verbonden is. M-P-S-B... Marco Polo Strikes Back... Mamertus - Pancratius - Servatius en Bonifatius !! Als ik het dàn nog niet zou kunnen onthouden... Wie meer wil weten over de achtergronden van deze sacrale personages kan als naar gewoonte de kleurige namen hierboven aanklikken om middels de achterliggende links op Wikipediale wijze zijn of haar honger naar meer 'meteopisco...

Met dit volgnummer  kon het niet anders of er moest iets speciaals aan vasthangen en bijgevolg uit de bus komen. Uit de mouw schudden zou ook kunnen. '360' kan staan voor tweemaal rechtsom keren, maar zo erg is het (gelukkig?) nog niet geweest. Vier bochten van 90° dan? Waarom niet, en wellicht nog veel meer die net iets of zelfs veel minder drastisch uitpakken. Als het totale plaatje maar klopt: ' MPSB ' is aan z'n 360ste begonnen. Hier gaan we... Het is een bijzonder jaar voor ieder die op enigerlei wijze met 'ons instituut' begaan is. PITO viert zijn 100-jarig bestaan, en... dat heb ik gemist. Om diverse redenen kon ik er niet bij zijn. Niet op de preview en ook niet enkele dagen later tijdens de wereldbefaamde en jaarlijks weerkerende 'Opendeurdag'. Moet me hier dus beperken tot een daguerreotypische kopie waarop toch enkele boegbeelden/monumenten te herkennen zijn. Misschien moet ik maar meteen mikken op de 200...? Schreef ik vorige keer dat he...

EIEREN NA PASEN.   Neen neen, geen vijgen. Eieren, chocolade-eieren, paaseieren... 'Kinderen' rapen paaseieren in de tuin (bij slecht weer binnen!). Niks speciaal, een gewoonte die al eeuwenlang in onze contreien het einde van de 'goede' paasweek markeert. Volgens de enen zijn het 'de klokken van Rome' die voor de bedeling zorgen, volgens anderen de paashaas. Wie slim is past zich aan en smult van beide walletjes. Als er maar te rapen valt. Joke, Wout en Witse komen als kleinkinderen in aanmerking om ook bij 'bomma en bompa' de traditie voort te zetten. Zij hadden er al enkele edities opzitten toen in 2013 het einde van zoeken, rapen en verdelen op deze manier in beeld werd gebracht. Beter ware 'het begin van proeven en de start van het genieten'... Soit, het is een foto die tot de verbeelding ging spreken. Het belletje ging opnieuw rinkelen in 2017 toen er tijdens een familieweekend in Leende, Nederland ook op verplaatsing eieren te rapen vielen...

  OUT OF OUD? Het scheelt maar één letter, maar het maakt wel een wereld van verschil. Neem nu die Asics basketbalschoenen hierboven. Die kocht ik in 2010 met het tweejaarlijks kledingbudget voor de sportleraar bij het PITO, ons 'instituut'. Ik deed er mijn laatste schooljaar mee uit: niet om opnieuw te gaan 'ketsenballen', wel om mijn enkels meer steun te geven tijdens de indoor-sportlessen. Daarna heb ik ze in mijn vrije en andere tijd als 'op rust gestelde' nog vele keren gebruikt. Finaal halen ze de overstap naar 2026, niet meer in opperbeste staat maar ze halen het. Aan vervanging toe vind ikzelf en koop een ander stel sportschoenen die ook voor het lichte tuinwerk kunnen dienen. Maar dat kunnen deze oudjes eigenlijk ook nog: ga ik het over m'n hart krijgen om ze écht te dumpen? Gaat moeilijk worden. Waar ik dan wel heel kordaat heb doorgebeten is het opzeggen van 'ons' vaste lijn-telefoonnummer. Een '03' die exact 50 jaar heeft meegedra...

MORGEN IS HET inderdaad weer zover. Tijd voor een FOTO TOP12.  Geen verrassing, het is inderdaad die van 2025 geworden. Was een rustig fotojaar en ik vind zelf dat het eraan te zien is. Misschien die fototoestellen toch maar eens een andere plek geven en niet zo diep opgeborgen in de kast laten liggen. Zelf had ik moeite met de keuzes en al helemaal met de definitieve selectie. Sinds 2007 sluit ik het kalenderjaar op deze blog af met zo'n TOP12 en voor het eerst ga ik me begeven aan excuses voor enkele foto's en momenten die het niet gehaald hebben. Zoals de allereenzaamste wandelaar op het strand van Ouddorp(Nl), het muurfragment met schietgat dat ik met de beste wil van de wereld nergens kan thuis brengen, de oude en bijna compleet vergane trots en schoonheid van wat voor mij ooit dé polderboom was, het verlaten zebrapad op de Koninklijke Baan in De Haan waar elk moment The Beatles kunnen oversteken. Deze vier (foto’s!!) hebben het, met pijn in het hart, niet gehaald. Benieu...

WE GAAN HET deze keer niet lang trekken. Er zaten een hele hoop dingen in m'n hoofd waar ik het over wilde hebben. Alleen, het duurde weer zo lang. Om te beslissen, inderdaad. Er zijn excuses, er is weer een en ander aan de hand en er staat me nog wat te wachten ook. Maar da's niet voor nu, misschien voor ooit of zelfs nooit. Afwachten. Dat we een dolgedraaide Ronaldo met een nog gekker acterende Trump te zien kregen op de schermpjes, dat het Antwerps verkeer met de dag problematischer wordt, dat wie stilstaat op de Ring weet dat Antwerpen nu de parking is, dat we ondanks dat toch nog tijdig in de Stadsschouwburg zijn geraakt, dat daar een bijzonder fijn team voor opvang en begeleiding van het publiek actief is, dat daarbinnen 'Daan' een fantastische job doet en ons prima én zeer vriendelijk heeft geholpen, dat ik het misschien later nog wel over de voorstelling ga hebben, 'Allemaal Amerikaans' van en door Björn Soenens, dat we er op weg terug naar huis dubbel ...

HET IS DRUK geweest tijdens de voorbije tiendaagse. Drukte op verschillende vlakken en zelf stomverbaasd dat het weeral zo lang geduurd heeft voor er hier nog eens 'iets' gepost werd. Om het mezelf makkelijker en voor u wat lichter te maken sla ik het medisch bulletin deze keer maar over. Het ondertussen gekende verhaal, met variaties al dan niet zonder thema. We gaan gewoon verder om vast te stellen dat moeder herfst er nu wel serieus werk van begint te maken. Nog niet overdreven, maar wel al... door de wind, door de regen, dwars door alles heen en bij tussenpozen   Gejaagd door de Wind . Totaal niks te maken met de film, maar het 'bekt' lekker. Dat zal me meteen wat regelmatiger ‘indoor’ zetten, waarvan ik gebruik ga maken om enige creatieve achterstand weg te werken. Prentjes en gedichtjes uit de mouw (trachten te) schudden om niet weer achterop te raken bij de aanmaak van wederom een 'jaarboek' voor kleine KiKi. Paar ideeën op een rijtje zetten voor aankome...

  DAT DE DERDE keer de goeie zou zijn, zoals wij hier te lande veelal aankondigen? Daar rekent een mens dan ook op, 'gewoonte getrouw' zeg maar. Niet voor mij deze keer: bij de voorbereiding van de derde bestralingssessie op Mercurius bleek het apparaat er geen zin in te hebben. Mijnen body lag al klaar, correct gepositioneerd maar... Defect, en een poging om op korte tijd te herstellen bleek niet te werken. Niet wachten dus. Ook niet rekenen op een extra fiets-heen-en-weer'tje die vrijdag. Voor alles is een eerste keer, ook voor een panne op Mercurius. Maar geen paniek. Mijn beurt werd over het weekend heen getild en ik kwam in het schema op maandag om 08u30 terecht. Vroeg uit de veren, want ook nu met de fiets. Net voor de schooldrukte en met nog wat nevelflarden boven de schaarse open natuurruimtes die ik passeer. Ondertussen is het allemaal achter de rug, alles goed verlopen en dus komt er in vier keer een einde aan deze reis van drie. Ik heb ook nog eens extra mogen g...

OM TE BEGINNEN gaan we naar nummer 1 : nu ' de klein van ons klein' de overstap naar het 'eerste' leerjaar heeft gemaakt en haar 'eerste' week alweer achter de rug heeft is er even aandacht voor de 'eerste' letters en woordjes die volgens het leerplan 'klikklak'-gewijs aan de jonge breintjes mogen opgelepeld worden.  Waar is de tijd van ons jaren '50 aap-noot-mies leesplankje? Heb de indruk dat we toen met forse sprongen vooruit en hogerop moesten terwijl er nu meer stap(je)sgewijs gewerkt wordt. De lage lat? Zullen we even afwachten wat dat gaat geven? Blijft de interesse voor die aparte letters of is het een pak minder uitdagend en gaat de aandacht verloren? We gaan het zien, letters leren gebruiken om woordjes te vormen en een bloggende bompa die met  k - m - i en s alvast een heel zinnetje in elkaar weet te knutselen. ik mis kiki . Niet gewoon een zinnetje en bovendien: mag het toeval heten dat dit zomaar en ineens door mijn gedachte...

SNELLER DAN GEDACHT ben ik hier terug. Het onderwerp 'Trager dan verwacht', het hindernissenparcours waarmee de modale Hobokenaar in steeds toenemende mate te maken heeft. Ben er zeker van dat het niet alleen hier zo is, maar voor beeldvorming als bewijslast heb ik me beperkt tot mijn nabije omgeving. Meer nog, deze beelden zijn gisteren geschoten tijdens één enkel fietstochtje.  Had eerst op een onvergelijkbare manier met m'n voeten laten spelen, pedicure op haar best. Het maakt van mij telkens weer een nieuw mens die dan als het ware over wolkjes loopt. Niet zo'n goed gekozen uitdrukking misschien als ik erbij vertel dat deze verplaatsingen meestal op de oude stadsfiets worden afgehaspeld. Als ik buitenkom moet ik eraan denken hoe de terugweg alweer gaat verlopen. Ik zag tijdens de heenrit nogal wat hindernissen en moet nu even plannen wat de beste route huiswaarts kan worden. Tegelijk neem ik me voor om tijdens die terugrit wat foto's te maken. Prentjes geschote...

HIER IS DAN eindelijk een vervolg. Eindelijk voor mij want er groeide inderdaad weer enige onzekerheid over het feit of er nog een blogsel uit mijn mouw via het klavier op dit forum zou geraken. Was er weer zoveel dat mij om het hoofd speelde of was het mijn hoofd zelf dat mij voor de gek wilde houden? Laten we het maar op een mix van de twee houden. Het had ook wel wat te maken met de hoogzomerse temperaturen dewelke ons belaagden. Tegen de bijhorende zonneschijn moet ik sinds enige tijd en wegens aangepaste medicatie mezelf en m'n ouwe lijf extra beschermen. Gelukkig ligt hier een kleine verzameling 'strooien' hoeden die stuk voor stuk zijn meegekomen na vroegere vakanties in toen nog zonniger oorden. De verzamelaar in mij heeft er nooit afstand van willen/kunnen doen, en zie: nu komen ze goed van pas. Wandelend doorheen onze polder, tijdens een klusje in de tuin of met een boek op het terras wordt  bij zonneschijn steeds aan de schaduwkant gedacht en voor de nodige besch...

WARM EN DROOG.   Dat is het geweest sinds ik dat logement in Edegem heb verlaten en sindsdien alweer een kleine twee weken op ons eigen stekje nabij de Hobokense Polder verblijf. Eerste geruststelling: het gaat goed met 'den deze'. Mijnen tikker loopt (voorlopig) weer netjes in de maat. Er zijn wel plannen gesmeed om in de min of meer nabije toekomst aan de 'cardialen ellentriek' te sleutelen. Hoe en wanneer moet nog even besproken en geregeld worden. Ik kijk ernaar uit en zal u op de hoogte houden. Middelerwijl zit ik weeral veel te lang stil en trappel bloggewijs ter plaatse. Terwijl er hier en daar wel wat te rapen en dientengevolge te melden valt. Beelden brengen herinneringen aan de oppervlakte en nodigen uit om er wat duiding bij te geven. Zo is er de fleurige 'bompa'-prent die mijn kamerhoek sierde in Edegem. Gemaakt en ingekleurd door en gekregen van Anke en KiKi, om mij een hart onder de riem te steken tijdens die rommelige dagen aldaar. Daarnaast (lett...

TEVEEL TE VERTELLEN?  Dan wordt het moeilijk kiezen, duurt het langer voor er knopen worden doorgehakt en blijft het wachten op een nieuw blog-epistel. Wilde ik even bevestigen dat de cardioversie nog steeds goed resultaat levert en de rikketik weer netjes in de maat klopt? Of dat de Kangoeroes de finales van de basketbal play-offs hebben gehaald? Maar dat ze er wel 5 wedstrijden voor nodig hadden? Dat ik me nu met de nodige voorzichtigheid en gedoseerde zin voor veiligheid opnieuw aan enig tuinwerk heb begeven? Dat er de laatste tijd weer prima Europees voetbal te bekijken was, maar dat de zogezegde 'hoogmis' gisteren tussen PSG en Inter Milaan een zware afgang werd voor deze laatste? Of dat we eerder aanwezig waren bij het eerste optreden van kleindochter KiKi in een heuse Flashback Dansshow? Dat we ondertussen ook al wisten dat die bewuste 'best-of-five' basketbal play-off finale zou gaan tussen Kangoeroes en Oostende? Dat 'Ons-Heer-Hemelvaart' weer voor het ...

TIJD VOOR VERNIEUWING   was aangebroken. Nadat ik een kleine twee jaar geleden voor het eerst een "kijkbril" voor ver en middellange afstand was gaan gebruiken is mijn waarnemingsvermogen wel behoorlijk verbeterd. De oogarts had me echter gewaarschuwd: dit zou maar een tijdelijk afblokken van de problematiek inhouden. Gezien mijn leeftijd en de genetische achtergrond wordt rekening gehouden met een geleidelijke verzwakking van de kijkprestaties. Met oogdruppels proberen we de situatie onder controle te houden, maar op termijn zal een ingreep noodzakelijk worden gezien ook "cataract" op de loer ligt. Toch gingen we eerst nog voor een bril. Met de tijdelijkheid van de hele onderneming voor... euh, inderdaad "voor ogen" gaf de arts een tip om mij op economisch verantwoorde wijze van de bedoelde kijkhulp te voorzien.  EYELOVE  werkt niet met eigen winkels maar via verkooppunten, in België meestal een apotheek. Een degelijk systeem dat ook nog eens prima werkt ...

WAT EEN WEEK was dat. Het enige wat ik ruim op voorhand wist en gepland had was de 3+ theatervoorstelling van Klein Drama . Heel goed op tijd kaartjes gekocht voor het optreden in 'de Gam', diezelfde vroegere dorpskerk van Terhagen waar we onlangs nog Grof Geschud zagen schitteren.  "morgen is 1 keer slapen" zou het nu dus worden. Knap om zoiets met de jongste van onze familie te beleven. Prachtig geschreven en subliem ten tonele gevoerd kleutertoneel. Merci Katrien & Raf, Elena en de hele crew! Het zorgde achteraf voor een creatieve impuls bij dezen bompa. De mens kladderde zomaar meteen twee mini-canvasjes vol met wat ideeën uit de voorstelling. Zomaar...  We doen het in omgekeerde volgorde en gaan enkele dagen verder terug in de tijd. Er was nog maar eens een grote goesting ontstaan om GRIND van Kommil Foo opnieuw te zien, ten zevende male... en dan liefst in de min of meer nabije toekomst. Goesting alleen is niet genoeg, je moet er ook nog bij geraken. In V...

KWESTIE VAN VOLHOUDEN en zeker niet opgeven, dat is de raad die ik mezelf blijf inpompen. Doen er zich misschien drama's voor op de gepensioneerde werkvloer? Neen. Wel behoorlijk wat aanpassingsproblemen bij de overschakeling naar een nieuw computermatig communicatie- en werktoestel. De 'ouwe' iMac was aan vervanging toe, en dat op zich is niet zo moeilijk dacht ik. Gewoon een 'nieuwe' kopen en we gaan verder. Om puur nostalgieke redenen en omdat mijn hoofd al zovele jaren ingesteld is op de kuren en de fratsen van 'den ouwe' bleef 'de nieuwe' na aankoop nog een hele poos in de verpakking en deed ik nog 'efkes' verder zoals ik dat gewoon was. Na een tijd, behoorlijk lang volgens mijn IT-coach/zoon Bram, mocht ie dan toch uit de doos. En naast 'den ouwe' op de bureautafel staan, dat werkt makkelijker. Maar als een mens ondertussen gaat beseffen dat er best wat opkuis en reorganisatie aan te pas mag komen, dan werd dat wél een probleem....