Marco Polo Strikes Back

DE DRAAD WEER oppikken, daar draait het nu om.  Dat zoiets ook nog moet gebeuren tijdens het zoveelste hittegolfje van dit jaar? Je hoort me niet klagen, maar ik ga wel voorzichtig zijn. Geen zotte dingen, genoeg drinken, regelmatig een frisse douche (in de tuin) en zien dat we paraat blijven en kunnen genieten van de goeie dingen in het leven. Zoals daar zijn... die heerlijke passages buitenshuis naar iedere keer opnieuw een meer dan tof natuurhuisje. We blijven trouw aan onze (sinds 2020!) nieuw aangeleerde gewoonte. Bij regelmaat voor een week de deur uit naar de natuur, de rust en de stilte. Deze keer, omdat het 'grote vakantie' is, waren het er twee op rij. Bij het slot van de vorige bijdrage beloofde ik "misschien meer de volgende keer..." Welaan dan! Begin ik met een vertrouwd adres en gaan we  "Logeren bij de Droste" . Voor de vierde keer al ondertussen: bij Wemmie, Martin en Lieke. Ik kan alleen maar herhalen en bevestigen wat ik eerder al eens s...

ER VALT OPNIEUW heel wat te vertellen over dingen en mensen die vroeger en nu mijn levensdagen vullen. Zo is daar BROER , de nieuwe theatervoorstelling van Grof Geschud. In een verse samenstelling op de planken: Lander brengt broer Adriaan mee. De 'Severins Brothers' hebben na een jarenlange scheiding de familiale vriendschapsdraad weer opgepikt én hebben heel wat te vertellen. Willen dat ook vertellen, aan ons, aan telkens zo goed als en meestal totaal uitverkochte zalen. Een succes, wat zeker verdiend is. We zaten op de eerste rij in 'de gezelligste zaal' van Antwerpen, CC Gravenhof in Hoboken. Als de commentaren spreken van een persoonlijke tragikomische show over de band tussen een grote en een kleine broer, over verlies, trauma en herstel... het geheel omschrijven als een combinatie van cabaret, humor en diepe ontroering, als hun voorstelling ook nog als 'pijnlijk mooi' wordt benoemd dan hoef ik daar niets meer aan toe te voegen. Of toch? Mocht u nog hier ...

HET HEEFT LANG geduurd maar eindelijk ben ik erdoor geraakt. WANNES -  Hier is hem terug .  Dree Peremans heeft zijn best gedaan om zo goed mogelijk leven en werk van de Antwerpse volkszanger Wannes Van de Velde te reconstrueren en het in 2016 in een fors boekwerk te pompen. Eentje dat door iedereen op een eigen manier kan gelezen en gesmaakt worden. Zelf heb ik vooral genoten van de hoofdstukken en passages waarin de jeugdjaren van kleine Wannes aan bod komen. Geboren in 1937 en dus nog bewust een stuk van WO II meegemaakt. Daar zit al direct een bijzonder moment aan verbonden. Ik lees iets over vader Steveniers die op de torenspits van de Antwerpse kathedraal klimt. Stuur een foto door en krijg prompt telefoon van Willy, ons aller basketkeizer. Fijne babbel, het boek komt tot leven. Iets later gaat het over de schooljaren na de oorlog en zijn tijd op de academie. In die periode passeert er een Peleman in het verhaal. Even m'n licht opsteken bij buurman Axl, maar neen dat ...

ALS DIT BEELD u aan het denken zet dan stelt dit mij tevreden en kan er hier met een gerust hart verder op het klavier getokkeld worden, bouwend aan eindelijk nog eens een blog-epistel. Het gaat hem om KROOST , de derde theatervoorstelling van Myrthe en L ander , aka Grof Geschud . Sinds vier jaar liggen zij behoorlijk hoog in Polo's schuivenbestand. Logisch toch als dit jonge stel/duo met Lijmen, Broeden en Drijven een beklijvende drie-op-drie scoort. Twee voorstellingen en één roman. Schitterend! Niet alleen naar mijn smaak en genoegdoening, maar ook volgens een hele rits cultuur-recensenten uit diverse media. En dus lijkt het mij al even logisch dat ik elk van die voorstellingen meerdere keren heb gezien. Van prille try-outs tot avant-premières, en daar bovenop nog kijk- en belevingsbeurten in theaters en CC's van zeer verschillend kaliber. Hun 'spel' blijft evolueren, er valt telkens weer iets nieuw te ontdekken. En dat wilde ik voor de zoveelste keer nog maar ee...

KLEINE INSCHATTINGSFOUT DUS. Uit de 'kop' van de vorige bijdrage mag blijken dat aanvoelen en voorspellen van weersituaties niet aan mij besteed moeten worden. Hoe ver kon ik er in al mijn naïef optimisme weeral naast zitten? Na drie zomerse dagen is het blijkbaar meteen terug naar af. We gaan serieus wat geduld moeten oefenen vrees ik voor we opnieuw aan 'van die mooie dagen' zullen toe zijn. Gelukkig was er deze week Grof Geschud in 'het middagjournaal' van Nieuwe feiten op radio1. Vijf keer 3 minuten virtuoos taalgebruik om m'n week van kleur en opgewekt gevoel te voorzien. #1 12 punten  voor genocide, het songfestival moet stoppen  #2 De 'keutel' van Viknård de viking, te bewonderen in het Jorvik Viking Centre   #3 Stop met het vertellen van je dromen  #4 Een waanzinnig mooi stukje over co-ouderschap. Pietertje en Merel... #5 Het miertje en de granaatappelpit. Stuk voor stuk juweeltjes van al dan niet cynisch absurdisme vermengd met oprech...

  JA OF NEEN?  Schrijf ik er nog eentje of laat ik het zo voor dit kalenderjaar? Het wordt toch stilaan tijd om af te ronden denk ik nu bij m'n Essense 'eigen'.  Aan het huidige schrijf- en publicatietempo moet dit meer dan waarschijnlijk de laatste 'tekstuele' blog van dit kalenderjaar worden. Daar kan ik mij wel in vinden, ook al mag er recentelijk hier en daar enige twijfel over gerezen zijn. Dat tijd nemen om eens rustig onderuit te zakken voor het huiselijke haardvuur, met de voeten in een gloednieuw paar antieke 'bompa-sloefen' soms wonderen kan doen voor en met een mens geef ik hier mee uit eigen ervaring. Als rust de weg wijst naar berusting, zonder negatieve bijklank. Geen drukte om wat had kunnen zijn maar niet geweest is, aanvaarding van de zelfgekozen kalmte en de stille weg. Niet jachten en geen jagen, weinig moeten en meestal mogen. Na een half uurtje vielen mij de schellen van de ogen en zag den deze het weer helemaal zitten. 2023 mag dan al e...

ER IS DAN toch een (voorlopig?) slot gekomen aan mijn poging om de debuutroman van Karl Ove Knausgård tot het einde toe uit te lezen. Bleek dat  Buiten de Wereld  ook buiten mijn interessegebied viel. Het zij zo. Lang ben ik echter niet zonder lecturale bezigheid gebleven. DRIJVEN van Myrthe van Velden & Lander Severins , misschien beter gekend onder hun verzamelnaam Grof Geschud, lag met een lonkende knipoog te wachten op een hoekje van de leesplank. Wie wel eens meer op deze blog terecht kwam weet waar ik het over heb. Of anders klik je maar op de gekleurde hyperlinks hierboven. Het werd een derde lezing. Om maar te zeggen dat dit boek mij helemaal te pakken heeft. En iedere keer graaf ook ik een laag dieper. Denk ik toch. Probeer ik te vatten of hét verhaal nu ook echt hún verhaal is. Of toch niet. Die korte situatieschetsen vanuit verschillend standpunt, in een chronologische flipperkast van vroeger en nu of tegelijkertijd, maar telkens met een heel consequente beu...

EEN SNEL BERICHT, een mededeling... zoals het ooit allemaal begon bij deze blije blogger. Iets vertellen over wat mij overkwam, of in dit geval te wachten staat. Lang wachten is er niet bij deze keer, want vanavond nog... zitten we, zoon Bram en pa Polo, simultaan te genieten van podiumkunsten die ons nauw aan het hart liggen. Ieder apart, maar allebei in goed gezelschap. Bram met zijn Shanthi en ikzelf voor een keer met een fijne buurman. Zij in Amsterdam, wij in Antwerpen. Ginder De Kleine Komedie, hier 'den Arenberg'. Zij de Nederlandse Première van GRIND , de nieuwe van Kommil Foo . Wij de Dernière van BROEDEN , de tweede van Grof Geschud . Allebei om 20.15u... ge kunt niet alles tegelijk hebben. En dus doet ieder zijn ding en gaan we er elkaar achteraf veel over vertellen. GRIND zag ik enkele maanden geleden in een try-out. Ouwe ratten Raf en Mich gaan er klaar voor zijn: ze hebben sindsdien gespeeld, geschreven, geschrapt, herschreven, nog meer gespeeld... en zijn weer s...

HET GEBEURT WEL meer dat ik in herhaling val. Dat is natuurlijk vervelend voor de ander(en) en wanneer ik het besef ook vaak voor mezelf. Maar nu niet, dit is meer iets als blijven slaan op dezelfde nagel. Doorhameren tot ie dwars door de plank gaat en z'n doel bereikt. Jullie dus! Cabaretduo GROF GESCHUD kwam hier al eerder aan bod, reeds meerdere keren. Geheel terecht vind ik zelf. De bedoeling is mijn allerpersoonlijkste appreciatie betreffende hun cabaretière en romaneske creaties met u te delen. Misschien moesten we gewoon eens afspreken om links of rechts in de Vlaamse of Nederlandse contreien een voorstelling mee te pikken. Veel beter nog dan hen hier alle lof toe te zwaaien en met de hoogste noteringen te overladen. Getuige daarvan mijn meest recente uitstap naar Stekene . In zaal Amelberga stonden ze op een (te?) klein podium. Met 'Broeden' : hun tweede voorstelling, voor mijn tweede kijkbeurt.  Hun opmars in volle Corona-tijd is niet makkelijk geweest, maar moei...