Marco Polo Strikes Back

TWEE WEKEN WEERAL . Zolang is het geleden dat ik hier heel enthousiast zat af te tellen. Naar een nieuw schooljaar en in gedachte ook naar een volgende blogpost op die eerste schooldag. Als dat de bedoeling was dan mag ik mij schaamtevol in een hoekje verstoppen. Niks is er hier gepost, geen nieuwe bijdrage. Maar ja, als naar gewoonte kan ik putten uit een ruime voorraad excuses. Waarvoor mijn... 'excuses'.  Sorry, dat het zo lang geduurd heeft!  Intussen zijn er op wereldvlak nog zottere dingen aan het gebeuren dan ik me ooit had kunnen inbeelden. Die 5000 US$ belofte van Trump... hoe moeten we dat noemen, waaronder kunnen we dat klasseren? Er zijn hopelijk wijze mensen die ons dat kunnen uitleggen. Ik begin er niet aan. Kan wel zeggen dat zijn manier van doen en politiek bedrijven me al heel lang de strot uitkomt. Basta! Snel naar mijn orde van de dag: wandelen... en nog wat meer.  Met de vogelcollage van vorige keer leek het of ik de smaak van het fotograferen terug t...

WE GAAN AFTELLEN . Nog vier keer slapen en dan beginnen ze er weer aan. Leerlingen en leerkrachten die een hele zomervakantie hebben zitten wachten op aanstaande dinsdag 1 september. De een al wat happiger dan de ander, maar uiteindelijk was dat mijn en nu hun lotsbestemming. Van mijn vierde tot en met mijn zestigste levensjaar is het niet anders geweest: op 1 juli begon de 'grote vakantie' en op 31 augustus was het nog één keer slapen om de volgende dag aan een nieuw schooljaar te beginnen.  Om de 'pinnekesjust' en de muggenzifters terwille en vóór te zijn geef ik nu ootmoedig toe dat daar tijdens mijn Leuvense studentenjaren wel wat rek op zat. Proclamaties vielen toen ergens begin juli en het nieuwe academiejaar startte pas op 1 oktober. En om helemaal correct te zijn: tussen het combi-jaar 4°Lic.L.O. & 1°Lic.Kiné en mijn laatste jaar Kiné zat helemaal niks. Ik begon mijn stage op 1 juli, en dus die éne keer géén zomerreces. Maar nu, en uit sympathie voor allen d...

NA DE VORIGE bijdrage leek het erop dat de blogboog weer op de juiste spanning zat en dat er opnieuw snel een volgend stukje zou komen. Maar niets bleek minder waar, dat hebt u de voorbije 10 dagen zelf kunnen vaststellen. Geen publicatie en hier aan de keukentafel zelfs geen poging tot. Had ook geen idee hoe het er ooit nog eens van zou komen. De zomerse warmte, de hitte, de droogte... ja, dat was het dus: de droogte tast niet alleen de natuur aan maar ook mijn schrijversdrive. Toch niet te snel panikeren, er kan meer geschreven worden dan enkel maar een blog. Zo ben ik terug aan de slag gegaan om voor kleindochter Joke een vierde deel aan een uitdagende poging tot autobiografie te breien. Voor mezelf betekent dat een heel andere aanpak en stijl. Of toch weer niet? Enfin, het heeft er wel voor gezorgd  dat ik na enkele dagen levensverhaal ook goesting kreeg om hier een volgend stapje te zetten.  Over 'een stapje zetten' gesproken: er is terug regelmaat in de ochtendwandeling...

DE DRAAD WEER oppikken, daar draait het nu om.  Dat zoiets ook nog moet gebeuren tijdens het zoveelste hittegolfje van dit jaar? Je hoort me niet klagen, maar ik ga wel voorzichtig zijn. Geen zotte dingen, genoeg drinken, regelmatig een frisse douche (in de tuin) en zien dat we paraat blijven en kunnen genieten van de goeie dingen in het leven. Zoals daar zijn... die heerlijke passages buitenshuis naar iedere keer opnieuw een meer dan tof natuurhuisje. We blijven trouw aan onze (sinds 2020!) nieuw aangeleerde gewoonte. Bij regelmaat voor een week de deur uit naar de natuur, de rust en de stilte. Deze keer, omdat het 'grote vakantie' is, waren het er twee op rij. Bij het slot van de vorige bijdrage beloofde ik "misschien meer de volgende keer..." Welaan dan! Begin ik met een vertrouwd adres en gaan we  "Logeren bij de Droste" . Voor de vierde keer al ondertussen: bij Wemmie, Martin en Lieke. Ik kan alleen maar herhalen en bevestigen wat ik eerder al eens s...

EXACT ÉÉN WEEK ben ik al aan de slag als 75-jarige. Niks bijzonders, ware het niet dat de heersende hittegolf van toen zich sindsdien enigszins gedeisd houdt. Het is me wel bekomen, laat het ons daar maar bij houden.  Ondertussen is 'eindelijk' ook dat vermaledijde WK voetbal afgelopen. Ultrakort samengevat: Spanje kampioen. Die hebben over de ganse campagne slechts één tegendoelpunt moeten slikken. In de wedstrijd tegen België dan nog wel. Inderdaad!! En geen domme/ongelukkige owngoal, neen: een echt tegendoelpunt. Ere wie ere toekomt en dus een vermelding waard in Polo's blog: de zo vaak verguisde Charles De Ketelaere  #17 (my lucky number!!) heeft 'em dat gelapt.   De andere sportieve pluim die hier dient uitgedeeld  is voor Rappe Remco: recentelijk zelfs twee keer aan het feest in de Tour. Eén na een dagje 'bergop' en één tegen de chrono. Ook hij mag hier dus op de foto.  Dan is daar nog die prent van een knalrode verpakking met daarin een heel bijzonder ca...

TIJDENS HET VOORBIJE  weekend blies de Marco-clan verzamelen in Kortenaken. Omdat iedereen er dan bij kon zijn werd de viering van 'den ouwe' zijne 75ste verjaardag enkele dagen vervroegd. Tof plan, strakke organisatie. Het feestvarken zelf heeft er echter voor gezorgd dat een en ander af en toe in andere plooien diende gelegd. Zo begon hij bij aanvang met een terugrit naar de thuisbasis. Daags nadien was er het afscheid van Henri 'Rik' Ansoms, zijn directeur bij Pito Stabroek. 'Ons instituut' zoals 'de Wies' zaliger placht te zeggen. Polo heeft er zijn tijd voor genomen en na de dienst nog eens goed bijgebabbeld met aanwezige collega's. Hij mocht ook aanschuiven aan de koffietafel waar nog meer herinneringen werden opgehaald. Wees gerust Maria, we gaan 'onzen directeur' niet snel vergeten.  Dan de auto in, en op naar Kortenaken. La Pola en nakomelingen zaten te popelen om hem in de bloemen en de cadeautjes te zetten. Het werd me wat met leuk...

WANSMAAK, ONGELOOF, CORRUPTIE. Het zijn maar enkele van de vele omschrijvingen waarmee het WK voetbal 2026 in de boeken zal terecht komen. Ik heb het niet over het spelleke zelf, daarvoor ken ik er te weinig van. Dat laat ik over aan commentatoren en analisten. De eersten schakel ik tijdens de uitzendingen met plezier uit middels de mute-knop. De voor- en na-babbels van de ontleedkundigen halen bij mij zelfs het scherm niet. Zappen naar het tennis of de koers, of gewoon uitzetten. Voor alles is een simpele oplossing. Zo denkt ook 'den baas' van Amerika erover, dat wisten we al. En nu staat er volgens hem in zijn opgeblazen zelfbeeld ook nog eens dat hij 'de groten baas' van het voetbal is. Dat hij er geen fluit van afweet mag daarbij geen beletsel zijn. Zijn infantiele loopjongen danst maar al te graag naar Donalds pijpen, doet wat hij mafia-gewijs niet laten kan en zorgt er op die manier voor dat we allemaal bij regelmaat herinnerd worden aan hoe corrupt die grote voet...

ALS DRIEËNTWINTIG GRADEN aanvoelt als koud dan is er iets. Dan is er wat aan voorafgegaan. Dan hebben de thermometers voorheen hun resultaten weer eens in de hoogste regionen moeten gaan zoeken. Een meer dan warme periode is zopas ons deel geweest. Naar Belgische normen een heuse hittegolf. Voor de oudjes onder ons, waarbij ik natuurkijk ook mezelf reken, kwam de zomer van '76 weer helemaal terug in beeld. Toeval of niet, maar aan deze zinderende veertien... euh, correctie: vijftiendaagse kwam een einde zoals dat hier wel eens meer gebeurt . Bij het begin van de zomervakantie. Op 1 juli komt het kwik maar net boven de 20 graden uit en vorige nacht zag ik een magere 12 op de digitale meter. Daar gaat m'n warmte-excuus om het bloggen op een laag pitje te zetten. Het moet  opnieuw de goede richting uit, actie, regelmaat en  inspiratie dienen aangeboord.  Toch kan ik u geruststellen: heel lang gaat het nog niet worden. Over wat er te beleven was kan ik in alle rust vert...

TWINTIG JUNI HALFVIER.  Hét moment om alvorens aan deze blog te beginnen toch even stil te staan bij een topnummer van de heren Walschaerts: Atlantis van Kommil Foo . Prachtstuk, en weet dat er ieder jaar op deze dag aan herinnerd wordt. Dan post Raf tegen 15u30 deze drie woorden op z'n Facebookpagina. Enigszins aangepast, dat wel. Zo was het vandaag "20 juni half vier!" En dan nu naar vorig weekend. Niet omdat toen ergens het meest megalomane sportspektakel op deze steeds sneller verschrompelende planeet van start was gegaan, maar omdat wij in zeer goed gezelschap nog eens de rust mochten opzoeken. Naar het Noord-Brabantse Sint Michielsgestel. Een weekend met onze 'jongste'... kleinzoon... Nuka, en met z'n mama en papa. Veel tijd om te knuffelen en te spelen.  Me nog eens te wagen aan een papflesje geven en zelfs een fruitpap aan te reiken. Dat gaat goed, we genieten er allebei van. Veel tijd voor en met die kleine knaap en ja, we zijn ook een paar keer samen...

HET IS ZOVER. Als de klimatologische omstandigheden en de persoonlijke paraatheid het toelaten slaat heer Polo met veel goesting de hand aan de heggenschaar. Dan doet hij zijn uiterste best om rondom de eigen woonplek de aanwas van de 'bladjeshaag' onder controle en binnen de aanvaardbare perken te houden. En dat is nu niet anders. Moest hij de klus vorig jaar en voor het eerst uitbesteden aan schoonzoon Frank met dochter Bieke als assistente, dan ging hij er nu weer helemaal zelf voor. En dat al voor het 45ste(?) jaar. Door die jaren heen is er enige evolutie merkbaar in de aanpak en uitvoering van het hele gebeuren. Hij begon eraan als rijpe dertiger, en in die tijd was het werkje in no-time geklaard. Dat ging toen vele jaren zo zijn gang: de haag werd groter, net als de te leveren inspanningen, maar het werd beschouwd als een erezaak om al die lopende liguster-meters zo snel mogelijk te fatsoeneren. Dat dient naar tuinkundige gewoonte jaarlijks twee keer te gebeuren, en daa...

MAAI MEI NIET - maand afsluiten. Iemand een voorstel? Laten we het aan La Pola vragen, die heeft vast een plan. En of ze een plan had: we trekken de taalgrens over, tot bijna aan de Franse grens. Diep in 'La Botte du Hainaut' ligt Froidchapelle. En nog verder, een heel eind van de dorpskern verwijderd, heeft mijn onvergelijkbare vakantiegids ons verblijf voor deze week gespot én gereserveerd. La Taille à Genettes . Niet ver van de 'Lacs de l'Eau d'Heure'.  Niet de andere kant van de wereld, maar wel een heel andere wereld. Met de plots opstuwende zomertemperaturen zorgt dat bovendien voor de nodige verwarr(m)ing: is het echt 'Froid'chapelle of toch eerder 'Chaud'fontaine? Maar geen nood, alles komt goed. Vriendelijke ontvangst door gastvrouw Nadine die ons direct op ons gemak stelt. Het installeren verloopt vlot, we bekomen van de verplaatsing en als de warmte wat begint af te nemen trekken we erop uit voor onze eerste avondwandeling. Dat wordt v...

EEN BIJZONDER VERHAAL ,  een verrassende gebeurtenis, een hartverwarmende ontmoeting. Zo goed als uit het niets, dat valt niet uit te leggen. Of toch wel? Er waren onlangs enkele sporadische contacten geweest. Berichtjes, appjes en als ik me goed herinner zelfs een kort telefoongesprek. Hij in het 'verre' Italia, ik aan den oever van onze Poldervijver. Voor wie nog niet mee is: 'híj' is een ex-collega waarmee ik ruim dertig jaren het lerarenschap deelde op 'dé PITO' in Stabroek maar die ik sinds mijn op ruststelling niet meer in levende lijve heb ontmoet. Hoe het ermee gaat? Dat het zo lang geleden is. Dat zij nu toch de plek van hun dromen hebben gevonden en definitief zullen verhuizen. En dat het heel binnenkort gaat gebeuren. Dat zij dan voor een week de Belgische weersomstandigheden komen trotseren en... dat we dan eventueel uiteindelijk en indien mogelijk misschien toch eens een moment zouden trachten te vinden om elkaar nog een keer in de armen te sluiten....

vandaag heeft Ekster heel speciaal voor kleine Nuka een kinder-ekster-pakje aan om te vertellen...                       over Niké, zijn grote zus                      die al acht jaar een plek heeft                      in ons hart en in ons leven                                                                     om te vertellen...                                                                  over ...

HIER ZIJN ZE ... de vier die ervan beticht worden nog laat in de lente voor koude nachten, vorst aan de grond en soms daarboven, bergen sneeuw en ijs en bibberkoele dagen te zorgen. Hoewel deze dagheiligen zelf niets met kou te maken hebben werden hun namen in een ver christelijk verleden toch maar gekoppeld aan deze periode, die in meteorologische middens bekend staat om haar late temperatuurdalingen die schadelijk kunnen zijn voor jonge planten en scheuten.  De vier die ik, en dan nog wel in de juiste volgorde, zo goed uit het hoofd kan opnoemen omdat er een hoogst persoonlijk 'ezelsbruggetje' aan verbonden is. M-P-S-B... Marco Polo Strikes Back... Mamertus - Pancratius - Servatius en Bonifatius !! Als ik het dàn nog niet zou kunnen onthouden... Wie meer wil weten over de achtergronden van deze sacrale personages kan als naar gewoonte de kleurige namen hierboven aanklikken om middels de achterliggende links op Wikipediale wijze zijn of haar honger naar meer 'meteopisco...

Met dit volgnummer  kon het niet anders of er moest iets speciaals aan vasthangen en bijgevolg uit de bus komen. Uit de mouw schudden zou ook kunnen. '360' kan staan voor tweemaal rechtsom keren, maar zo erg is het (gelukkig?) nog niet geweest. Vier bochten van 90° dan? Waarom niet, en wellicht nog veel meer die net iets of zelfs veel minder drastisch uitpakken. Als het totale plaatje maar klopt: ' MPSB ' is aan z'n 360ste begonnen. Hier gaan we... Het is een bijzonder jaar voor ieder die op enigerlei wijze met 'ons instituut' begaan is. PITO viert zijn 100-jarig bestaan, en... dat heb ik gemist. Om diverse redenen kon ik er niet bij zijn. Niet op de preview en ook niet enkele dagen later tijdens de wereldbefaamde en jaarlijks weerkerende 'Opendeurdag'. Moet me hier dus beperken tot een daguerreotypische kopie waarop toch enkele boegbeelden/monumenten te herkennen zijn. Misschien moet ik maar meteen mikken op de 200...? Schreef ik vorige keer dat he...

LAAT ONS HET eerst hebben over de feitelijkheden van de dag, en pas daarna overstappen naar de inhoud van bovenstaande foto. Begin vorige week stond in het teken van de reiniging van het terras en bijhorend meubilair. 'Vlekkeloos' verlopen want 'onder hoge druk'... en da's een klusje wat ik nog steeds aankan. Het duurt wel iets langer dan in m'n topjaren maar dat kan ook liggen aan het feit dat er minstens één en misschien wel meerdere jaargangen gepasseerd zijn 'zonder'. Dan zijn de automatismen wat zoek geraakt en moet er wel eens meer dan één keer over dezelfde plank 'gegaan' worden. Maar goed, da's gebeurd. Misschien moesten we met z'n allen ook maar eens een poging ondernemen om het hele wereldgebeuren onder reinigende handen te nemen. Al dan niet met behulp van wat verhoogde waterdruk. Zou zomaar een signaal kunnen zijn, niet? Ik kan het hele Trumpiaanse gedoe echt niet meer volgen. Iemand die me kan en wil vooruithelpen met een zi...

DE VOORBIJE WEEK stond bol van de al dan niet belangrijke maar wel steeds opmerkelijke gebeurtenissen. De terugkeer van de Artemis II-maanmissie op aarde, de winst van 'Woutje' in Roubaix, het heengaan van Sonja Barend, Magyar wint en Orban verliest de verkiezingen in Hongarije,  en voor ieder die op welke manier dan ook nog ergens een link heeft met het Vlaamse schoolsysteem was het de tweede en dus laatste week van de paasvakantie. Het was nog eens tijd om met 'ons klein' en 'haar klein' op stap te gaan. Een verblijf bij 'Landal Strand Resort Ouddorp Duin' (Nl) was ons al twee keer goed bevallen, dus waarom niet? Bollo, knutselen, zwemmen in het binnenbad, steppen op de pump track én... het strand met de grote wijdse Noordzee. Op dat strand worden wederom burchten en kastelen gebouwd, net als de vorige keer. Maar nu zonder zeehond in de directe nabijheid. Dan maar met enkele Vlaamse kinderen die langs wandelen, één voor één terugkeren om te kijken, ...

EIEREN NA PASEN.   Neen neen, geen vijgen. Eieren, chocolade-eieren, paaseieren... 'Kinderen' rapen paaseieren in de tuin (bij slecht weer binnen!). Niks speciaal, een gewoonte die al eeuwenlang in onze contreien het einde van de 'goede' paasweek markeert. Volgens de enen zijn het 'de klokken van Rome' die voor de bedeling zorgen, volgens anderen de paashaas. Wie slim is past zich aan en smult van beide walletjes. Als er maar te rapen valt. Joke, Wout en Witse komen als kleinkinderen in aanmerking om ook bij 'bomma en bompa' de traditie voort te zetten. Zij hadden er al enkele edities opzitten toen in 2013 het einde van zoeken, rapen en verdelen op deze manier in beeld werd gebracht. Beter ware 'het begin van proeven en de start van het genieten'... Soit, het is een foto die tot de verbeelding ging spreken. Het belletje ging opnieuw rinkelen in 2017 toen er tijdens een familieweekend in Leende, Nederland ook op verplaatsing eieren te rapen vielen...

ER VALT OPNIEUW heel wat te vertellen over dingen en mensen die vroeger en nu mijn levensdagen vullen. Zo is daar BROER , de nieuwe theatervoorstelling van Grof Geschud. In een verse samenstelling op de planken: Lander brengt broer Adriaan mee. De 'Severins Brothers' hebben na een jarenlange scheiding de familiale vriendschapsdraad weer opgepikt én hebben heel wat te vertellen. Willen dat ook vertellen, aan ons, aan telkens zo goed als en meestal totaal uitverkochte zalen. Een succes, wat zeker verdiend is. We zaten op de eerste rij in 'de gezelligste zaal' van Antwerpen, CC Gravenhof in Hoboken. Als de commentaren spreken van een persoonlijke tragikomische show over de band tussen een grote en een kleine broer, over verlies, trauma en herstel... het geheel omschrijven als een combinatie van cabaret, humor en diepe ontroering, als hun voorstelling ook nog als 'pijnlijk mooi' wordt benoemd dan hoef ik daar niets meer aan toe te voegen. Of toch? Mocht u nog hier ...

ALS DE LENTE komt in 't land zoals ze dat vorig weekend deed, dan mogen wij ons aan mooie dingen verwachten. Zo werd ons eertijds toch voorgehouden en dus namen we dat maar al te graag voor waar aan. Als dan net op dat moment het omgekeerde zich voordoet, als tijdens het eerste lenteweekend een bericht je bereikt dat een meer dan goede vriend, een warm mens, een soulmate "ging slapen en de volgende ochtend niet meer wakker werd"... dan staat de wereld stil.  In die beweegloosheid zoek ik al dagenlang naar woorden om hier te delen, woorden die enigszins kunnen weergeven wat hij voor mij betekent. Betekent ja, niet 'betekend heeft' of betekende. Wat 'Wies Van Oers' voor mij betekent... Want over jou gaat het hier, goede vriend. Je bent nauwelijks 2 jaar ouder dan mezelf, en dus was het toevalligerwijs mogelijk dat we samen in eenzelfde school in éénzelfde 'graad' konden 'zitten'. In ons geval was dat 't College van de Redemptoristen in ...