364. Een warme ontvangst

MAAI MEI NIET- maand afsluiten. Iemand een voorstel? Laten we het aan La Pola vragen, die heeft vast een plan. En of ze een plan had: we trekken de taalgrens over, tot bijna aan de Franse grens. Diep in 'La Botte du Hainaut' ligt Froidchapelle. En nog verder, een heel eind van de dorpskern verwijderd, heeft mijn onvergelijkbare vakantiegids ons verblijf voor deze week gespot én gereserveerd. La Taille à Genettes. Niet ver van de 'Lacs de l'Eau d'Heure'.  Niet de andere kant van de wereld, maar wel een heel andere wereld. Met de plots opstuwende zomertemperaturen zorgt dat bovendien voor de nodige verwarr(m)ing: is het echt 'Froid'chapelle of toch eerder 'Chaud'fontaine? Maar geen nood, alles komt goed. Vriendelijke ontvangst door gastvrouw Nadine die ons direct op ons gemak stelt. Het installeren verloopt vlot, we bekomen van de verplaatsing en als de warmte wat begint af te nemen trekken we erop uit voor onze eerste avondwandeling. Dat wordt vaste prik: wachten tot de schaduwen langer worden en pas dan de wandelschoenen aan. Mogelijkheden zat in de buurt, wandelen doorheen de bossen, of even de auto in en dan iets verder een rondje Barbençon. Staat op de lijst van de mooiste Ardennendorpjes... maar het is vooral de rust en de kalmte die ons laten genieten en ervoor zorgen dat onze batterijen weer helemaal opgeladen raken. Letterlijk en figuurlijk: 5 nachten en 5 keer opstaan met 100% 'body-battery' op de Garmin. Dat kan alleen maar als een mens 'goed' geslapen heeft. We kunnen de gîte 's nachts goed verluchten en dat zorgt voor de nodige afkoeling. Bovendien zijn de muren van dit 19de eeuws bouwwerk meer dan solide en dik genoeg om, beneden dan toch, voor een superfrisse slaapruimte te zorgen. Dat alles zorgt ervoor dat we 's morgens, dan weer vóór dat de warmte toeslaat en na een flink ontbijt, de fiets opspringen om elektrisch ondersteund de hellingen en valleien in de ruime omgeving te verkennen. Van het vlot lopende RAVel over de nodige 'routes dégradées' tot en met, voor ons luxe-pedaleurs, zo goed als onberijdbare bostrajecten. We hebben het allemaal gehad en zonder overdrijven ons hartje eraan opgehaald. Tot driemaal toe. En de rest van de dagen? Genieten van La Pola's kookkunsten, de zetels en de schaduw in de tuin, een zacht muziekje, een gezelschapsspelleke én... ik lees voor de tweede keer deze maand De kleine Johannes van Frederik van Eeden. Het past perfect in deze omgeving, en wat blijkt: ik kan er me deze keer nog veel meer bij voorstellen en het inleven gaat ook veel dieper. Dus, voor wie het nog niet gelezen heeft... 

"Ik zal u iets van de kleine Johannes vertellen. Het heeft veel van een sprookje, mijn verhaal..."

En vier dagen later...

"Wellicht vertel ik u eenmaal meer van de kleine Johannes, doch op een sprookje zal het dan niet meer gelijken."

Dat sprookje werd tijdens de afgelopen week dan toch voor een stuk ingevuld door het verblijf in dit aangename vakantiehuis. Avec un grand merci à Nadine et Bruno pour leur acceuil chaleureux...