372. Knipoog naar de zon

NA DE VORIGE bijdrage leek het erop dat de blogboog weer op de juiste spanning zat en dat er opnieuw snel een volgend stukje zou komen. Maar niets bleek minder waar, dat hebt u de voorbije 10 dagen zelf kunnen vaststellen. Geen publicatie en hier aan de keukentafel zelfs geen poging tot. Had ook geen idee hoe het er ooit nog eens van zou komen. De zomerse warmte, de hitte, de droogte... ja, dat was het dus: de droogte tast niet alleen de natuur aan maar ook mijn schrijversdrive. Toch niet te snel panikeren, er kan meer geschreven worden dan enkel maar een blog. Zo ben ik terug aan de slag gegaan om voor kleindochter Joke een vierde deel aan een uitdagende poging tot autobiografie te breien. Voor mezelf betekent dat een heel andere aanpak en stijl. Of toch weer niet? Enfin, het heeft er wel voor gezorgd  dat ik na enkele dagen levensverhaal ook goesting kreeg om hier een volgend stapje te zetten. 

Over 'een stapje zetten' gesproken: er is terug regelmaat in de ochtendwandelingen met buurman Gary. Om wat minder last te hebben van de warmte gaan we iets vroeger op stap. Niet echt 'vroeg', maar wel zo dat de rest van het dagschema er niet onder lijdt. Een toffe plek op ons mini-rondje Polder is kijkwand De Roerdomp. Na een paar keer is mijne nikkel dan toch gevallen en heb ik een fototoestel meegenomen. Nu kan ik thuis ook laten zien wat ons daar wordt voorgeschoteld. Vader zwaan bij zijn ochtendgymnastiek en  een kleine zilverreiger aan het ontbijt. Of was het een medium 'grote'?

En dan was daar de eclips. Op het internet zelfs in de gekste vormen. Had er geen aandacht aan geschonken, het kon zomaar aan mij voorbij gegaan zijn. Een brilletje? Niet eens aan gedacht. Daarna wel toen ik beertje zag passeren, maar dan was het te laat en had geen zin om ergens in de file te gaan staan... Heb er mij ook niet zenuwachtig om gemaakt.  Gewoon niet kijken deze keer. We hebben het gezien in 1999, in de buurt van Arras. Vallei van de Somme. Was toen een hele belevenis en daar gaat het dus bij blijven voor mij. De volgende ga ik zéker niet meer zien...