356. WIT - GOED - STIL en andere...

ER VALT OPNIEUW heel wat te vertellen over dingen en mensen die vroeger en nu mijn levensdagen vullen. Zo is daar BROER, de nieuwe theatervoorstelling van Grof Geschud. In een verse samenstelling op de planken: Lander brengt broer Adriaan mee. De 'Severins Brothers' hebben na een jarenlange scheiding de familiale vriendschapsdraad weer opgepikt én hebben heel wat te vertellen. Willen dat ook vertellen, aan ons, aan telkens zo goed als en meestal totaal uitverkochte zalen. Een succes, wat zeker verdiend is. We zaten op de eerste rij in 'de gezelligste zaal' van Antwerpen, CC Gravenhof in Hoboken. Als de commentaren spreken van een persoonlijke tragikomische show over de band tussen een grote en een kleine broer, over verlies, trauma en herstel... het geheel omschrijven als een combinatie van cabaret, humor en diepe ontroering, als hun voorstelling ook nog als 'pijnlijk mooi' wordt benoemd dan hoef ik daar niets meer aan toe te voegen. Of toch? Mocht u nog hier of daar nog een ticket of een open zitplaats ontdekken: reserveren, boeken, desnoods inschrijven op de wachtlijst, maar zeker uw best doen om erbij te zijn. Dat wil ikzelf ook minstens nog één keer...

Ondertussen heeft HAMNET geen geheimen meer voor mij, tot en met het allerlaatste "Gedenk mij." Slot van het boek, laatste woorden van Shakespeare in zíjn 'Hamlet'. Het is een hele zoektocht doorheen een dramatische periode in het leven van de grote schrijver, die in het boek nooit bij naam wordt genoemd. Was erg benieuwd naar dit verhaal, kan niet van een vlotte start spreken, vroeg nogal wat moeite en concentratie om de vele tijds- en situatiesprongen te verwerken, maar eens op dreef ging het toch beter en op het eind was het mij al die moeite zeker waard geweest. Wil nu misschien ook de film wel gaan zien, waaruit hierboven een 'still' uit de eindfase van het verhaal. 

Niet gepland, helemaal niet overdacht, maar puur toevallig ben ik nog eens 'de bib' binnengestapt. Op wandel met La Pola die enkele geleende boeken ging inleveren en uitkijken naar vervangers om haar leesuren mee te vullen. Loop ik even mee tussen de rekken, helemaal veranderd en opgefrist in vergelijking met de tijd toen ik hier eerder als vaste abonnementsklant langskwam. Zie een boek liggen dat me interesseert. Zou daarvoor plaats zijn in het pakketje van m'n eega? Onderweg en op zoek naar haar zie ik nog twee werken staan die mijn aandacht trekken. Da's teveel om door te schuiven, meld me bij de balie, babbeltje met de vriendelijke én zeer behulpzame Kristien en... een paar minuten later ben ik opnieuw abonnee van de Antwerpse Bibliotheek - Hoboken. Blij en content terug naar huis gestapt, theetje gezet en m'm leesplek in de zetel opgezocht. Begin met Simenon... later meer hierover? 

Verder blijft vriend Wies door m'n dagen en gedachten waren. En niet alleen dat, hij verschijnt in meerdere concrete herinneringen en foto's. Als jong-gepensioneerde mocht ik hem vergezellen op meerdere uitstappen. Hier op wandel met Robert S. en 'nonkel Fons', die mij de foto deelde. Van nog verder terug in de tijd dateert de portretfoto ernaast waarop hij, hoewel zeer vroeg in de ochtend of misschien net dààrom, goedgemutst in de lens blikt terwijl hij klaarstaat om met de leerlingen van 5 & 6 te vertrekken naar Westouter. Sportdag Pito 2003, nog van voor onze eerste blogsels en dus niet voorzien van uitgebreide commentaren noch bedenkingen. Maar wel sportief, fris en monter.

Als afsluiter enige duiding bij de laatste prent. Haas en eieren horen uiteraard bij Pasen en de hoofding van deze bijdrage ook. Die verwijst naar 'witte' donderdag, 'goede' vrijdag en 'stille' zaterdag. Oftewel enkele dagen van de 'goede week', de laatste van de vasten en de aanloop naar het paasfeest. Als vanouds en dus zoals in mijn jonge jaren wens ik u allen nog 'ne zalige pasen'...