374. Wandelen en zoveel meer

TWEE WEKEN WEERAL. Zolang is het geleden dat ik hier heel enthousiast zat af te tellen. Naar een nieuw schooljaar en in gedachte ook naar een volgende blogpost op die eerste schooldag. Als dat de bedoeling was dan mag ik mij schaamtevol in een hoekje verstoppen. Niks is er hier gepost, geen nieuwe bijdrage. Maar ja, als naar gewoonte kan ik putten uit een ruime voorraad excuses. Waarvoor mijn... 'excuses'.  Sorry, dat het zo lang geduurd heeft! 

Intussen zijn er op wereldvlak nog zottere dingen aan het gebeuren dan ik me ooit had kunnen inbeelden. Die 5000 US$ belofte van Trump... hoe moeten we dat noemen, waaronder kunnen we dat klasseren? Er zijn hopelijk wijze mensen die ons dat kunnen uitleggen. Ik begin er niet aan. Kan wel zeggen dat zijn manier van doen en politiek bedrijven me al heel lang de strot uitkomt. Basta!

Snel naar mijn orde van de dag: wandelen... en nog wat meer. 

Met de vogelcollage van vorige keer leek het of ik de smaak van het fotograferen terug te pakken had. Dan mag je natuurlijk je toestel niet vergeten mee te nemen. Na twee missers, derde keer goede keer. Nu wel iets minder gevogelte op het water, maar daarom niet getreurd. Daar, kijk wat een mooie combinatie... scherpstellen en .... euhhh, ssssschluss!! Platte batterij! Wil ik er plezier aan beleven dan moet de echte fotograaf in mij dus eigenlijk nog opnieuw wakker worden. Ook de praktische zaken moeten geregeld worden en in orde zijn, Marco. Volgende keer beter? Beloofd!

Naast het fotograferen blijf ik natuurlijk schrijven voor Joke, tekenen en schilderen voor KiKi, bloggen voor jullie (als het ervan komt) en ook het lezen lijkt opnieuw te lukken. Volgende keer meer hierover, als... jaja, ik weet het: ik zal m'n best doen! 

En verder, Marco? Wel na een lange periode van voorzichtig zijn wegens de warmte en de cardiale calamiteiten, en geen oefeningen ga ik mijn fysiek onderhoud terug oppikken. M'n programma vanonder het stof gehaald, beetje bijgestuurd om niet te 'forceren' bij de nieuwe start, planning op papier en... op bezoek bij OBP-ZAS waar ik zoveel goeie herinneringen aan heb. Ga me aanmelden om de draad weer op te nemen en voorstellen om naast mijn 'huiswerk' ook elke week één sessie te doen bij hen. Joyce, Jolien en Naomi... de kiné's van dienst ontvangen me met open armen. Een warm welkom dat me enorm deugd doet. Terwijl we staan bij te kletsen arriveren ook Thalia en Hilde, dames die tijdens m'n vorige passage hier ook regelmatig kwamen oefenen en revalideren. Nog een blij weerzien, doe dat er nog maar bij. Ik ben helemaal klaar om er vanaf volgende week een hele reeks woensdagen te staan, te zwansen en te oefenen. Ik ga m'n best doen!

En ondertussen blijven wandelen. Vanmorgen een toffe ontmoeting: fikse wandelaar met een hond aan de lijn. Ik ken u toch? Dat kan. Van tv? Ja, da's mogelijk. 'Van vlees en bloed'... ik zag een tijdje geleden de heruitzendingen. Jaja, jij bent het... maar kan niet op uw naam komen. Tom Van Dyck. Just, ja... geweldig. Prachtige serie! Met 'den bospoeper'... Ja, maar da zenne kik nie! En hij is niet de Joepie, hé. 

Op de terugweg van ons rondje passeren we hem een tweede keer. Tot de volgende hé! Ja, tot dan...

Die strohoed op de foto? Da's er een van vele oorlogen, ik bedoel zomers... een uit de collectie die hier eerder al eens in de kijker stond. Waarschijnlijk m'n favoriet, want heeft al het meest meegemaakt en afgezien. Toch kan ik er geen afstand van doen. Ook vandaag is ie er weer... en dan denk ik aan 'Met een strohoed in de regen'. Het maandagavondprogramma van Louis Verbeeck op Radio Limburg. Nog uit m'n studententijd. Taal, limericks, humor... mooie herinneringen. 

Met 'zoveel meer' bedoel ik dus "lezen, schrijven, fotograferen, tekenen, schilderen, kijken en genieten. ik bedoel: Leven...