368. Moet dat kunnen?

WANSMAAK, ONGELOOF, CORRUPTIE. Het zijn maar enkele van de vele omschrijvingen waarmee het WK voetbal 2026 in de boeken zal terecht komen. Ik heb het niet over het spelleke zelf, daarvoor ken ik er te weinig van. Dat laat ik over aan commentatoren en analisten. De eersten schakel ik tijdens de uitzendingen met plezier uit middels de mute-knop. De voor- en na-babbels van de ontleedkundigen halen bij mij zelfs het scherm niet. Zappen naar het tennis of de koers, of gewoon uitzetten. Voor alles is een simpele oplossing. Zo denkt ook 'den baas' van Amerika erover, dat wisten we al. En nu staat er volgens hem in zijn opgeblazen zelfbeeld ook nog eens dat hij 'de groten baas' van het voetbal is. Dat hij er geen fluit van afweet mag daarbij geen beletsel zijn. Zijn infantiele loopjongen danst maar al te graag naar Donalds pijpen, doet wat hij mafia-gewijs niet laten kan en zorgt er op die manier voor dat we allemaal bij regelmaat herinnerd worden aan hoe corrupt die grote voetbalbond wel is. Nemen we de rode kaart-story in de aanloop naar de match USA - België. Onvoorstelbaar, met geen woorden te beschrijven maar ook voor altijd onvergetelijk. Geen verdere details, maar het heeft er wel voor gezorgd dat er hier te lande minstens drie keer zoveel mensen als verwacht die nachtelijke wedstrijd hebben bekeken. Wekker gezet, opgebleven of gedacht van gewoon op tijd en tussendoor eens wakker te worden. Bij die laatste hoorde ik: eerst niet van plan om mijn nachtrust op te offeren voor een potje voetbal, dan het gekke kaartenverhaal dat de doorslag gaf om toch te kijken en... ik zou wel ergens tussen 2 en 3 wakker worden. Half 4 dus, en nog even kunnen meemaken hoe Trump & Infantilino een grote neus gezet werden. Neem nu even afstand van het voetbalgebeuren maar blijf hangen bij hem die overloopt van superioriteitsgevoel, de anderen gebruikt en voor zijn kar spant, hij die niet tegen kritiek kan en zichzelf in alles de allerbeste vindt en bovendien altijd en overal een voorkeursbehandeling verwacht. Den Donald, inderdaad. Heb me een hele tijd op de vlakte gehouden, vond dat er al genoeg over gewauweld werd en da's dan weer juist wat dit type nastreeft: aandacht. Niet hier dacht ik, maar sinds enige tijd zit er een prentje m'n aandacht te trekken. Mij was in aanloop naar het WK meermaals het 'brood en spelen' door het hoofd gegaan. Dat was toch ook het dada van o.a. keizer Nero, die Romeinse dictator van zo'n kleine 2000 jaar geleden? Het volk afleiden van de echte problemen door gladiatoren- & dierengevechten en massale slachtpartijen in het Colosseum. Ik wilde nog wel eens weten hoe die eruit heeft gezien. Secondje googelen en daar staat ie, misprijzende pruillip-blik vanuit de hoogte net als... inderdaad, en hier is geen AI aan te pas gekomen. Treffende gelijkenis in aanblik en voor een groot deel ook in daden en afwijkende handelingen. Hopelijk steekt de Amerikaanse potentaat Washington niet in brand. Dat hij (mogelijks) achter de bestorming van het Capitool heeft gezeten zou meer dan een verwittiging mogen zijn...

Naast en tussen deze bedenkingen en bezigheden door was er gelukkig nog tijd om te lezen. Ik Ben Pelgrim van Terry Hayes. Toevallig in handen gekregen, hier achtergelaten door mijn schoondochter. Misschien is dit wel iets voor jou...? Lezen, lezen, kleine stukken, probeer iets langer vol te houden, lukt niet echt, maar wil toch blijven lezen, het heeft me te pakken, soms meer soms minder en naar het einde toe helemaal. Razend spannend boek, zeer Amerikaans en filmisch - kan dat anders met een scenarioschrijver aan de pen? - met ja, ook dit kon hij precies niet uit de weg gaan, (te)veel stereotypen. Het heeft behoorlijk wat tijd gekost om het te lezen, vond het de moeite waard, maar nu vanop enige afstand toch wat vragen. Maar ook dat moet kunnen zeker?