358. Zum dritten Mal


DE VOORBIJE WEEK stond bol van de al dan niet belangrijke maar wel steeds opmerkelijke gebeurtenissen. De terugkeer van de Artemis II-maanmissie op aarde, de winst van 'Woutje' in Roubaix, het heengaan van Sonja Barend, Magyar wint en Orban verliest de verkiezingen in Hongarije,  en voor ieder die op welke manier dan ook nog ergens een link heeft met het Vlaamse schoolsysteem was het de tweede en dus laatste week van de paasvakantie. Het was nog eens tijd om met 'ons klein' en 'haar klein' op stap te gaan. Een verblijf bij 'Landal Strand Resort Ouddorp Duin' (Nl) was ons al twee keer goed bevallen, dus waarom niet? Bollo, knutselen, zwemmen in het binnenbad, steppen op de pump track én... het strand met de grote wijdse Noordzee. Op dat strand worden wederom burchten en kastelen gebouwd, net als de vorige keer. Maar nu zonder zeehond in de directe nabijheid. Dan maar met enkele Vlaamse kinderen die langs wandelen, één voor één terugkeren om te kijken, te babbelen en samen aan de slag te gaan. Daarna en ook de volgende dagen is het heel rustig aan de waterlijn. Geen vakantie in Nederland, wel veel Duitse toeristen -vandaar de aangepaste titel hierboven- maar die bouwen nu geen forten meer... en dus veel ruimte en alle tijd om de juiste plek voor het nieuwe bouwsel uit te kiezen. Ik mag aannemen dat de foto voor zich spreekt. 
't Is kort en bondig geworden deze keer, maar wel nog dit. Als eerbetoon aan 'Sonja' ook voor u hierbij de legendarische vaste afsluiter van haar praatprogramma's: "Voor straks lekker slapen, en morgen gezond weer op".  
Hoe dikwijls hebben we dat niet gehoord...

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

355. Dag 'Wies'...

Afbeelding
ALS DE LENTE komt in 't land zoals ze dat vorig weekend deed, dan mogen wij ons aan mooie dingen verwachten. Zo werd ons eertijds toch voorgehouden en dus namen we dat maar al te graag voor waar aan. Als dan net op dat moment het omgekeerde zich voordoet, als tijdens het eerste lenteweekend een bericht je bereikt dat een meer dan goede vriend, een warm mens, een soulmate "ging slapen en de volgende ochtend niet meer wakker werd"... dan staat de wereld stil.  In die beweegloosheid zoek ik al dagenlang naar woorden om hier te delen, woorden die enigszins kunnen weergeven wat hij voor mij betekent. Betekent ja, niet 'betekend heeft' of betekende. Wat 'Wies Van Oers' voor mij betekent... Want over jou gaat het hier, goede vriend. Je bent nauwelijks 2 jaar ouder dan mezelf, en dus was het toevalligerwijs mogelijk dat we samen in eenzelfde school in éénzelfde 'graad' konden 'zitten'. In ons geval was dat 't College van de Redemptoristen in ...
Meer lezen

304. 4 + 4 + 4

Afbeelding
EEN APARTE BREAK , zo kan ik deze periode van niet-bloggen wel noemen. Het begon met een midweek Gierle. Patricia en Herman, de mensen waarbij we al jaren in Merksplas op regelmatige basis een weekje vertoeven in hun Kromven-natuurhuis, hebben ondertussen meerdere locaties waar men voor korte of langere tijd afstand kan gaan nemen van de drukte en het gedoe in onze hedendaagse wereld/maatschappij. Wij dus deze keer op ontdekking naar... The Black-Box . Ons doel ligt in een weekendzone, in de Vonderbeemd om precies te zijn. Stilte, bos alom, hier en daar nog een huis(je) en dat is het. De Box is compact maar ruim, aan de buitenkant zo zwart als de naam laat vermoeden maar binnen is het licht en luchtig, modern en strak. We hebben er een zeer aangenaam en uiteraard rustgevend verblijf van gemaakt. Dat was zo eens iets anders, maar buiten hebben we veelal hetzelfde gedaan van wat we ook op andere plekken in een 'natuurhuisje' doen: wandelen en fietsen. Voilà, dat is het zowat. Nee...
Meer lezen

350. GZA - UZA 1 - 1

Afbeelding
HET HAD MEER voeten in de doorregende aarde dan verwacht om deze 350ste door de MPSB-uitlaat te rammen. Om te beginnen dit: het gaat hier om een uitgeschreven variant van wat we bij tussentijdse vriendenbijeenkomsten 'het medisch kwartiertje' plegen te noemen. Over wie wat door de jaren heen is gaan 'mankeren'. Met die schamele 15 minuten komen we er de laatste jaren al lang niet meer. Want zelfs als we onze verhalen in de 'korte versie' brengen (knipoog naar La Pola!) loopt het gezondheidspraatje al snel uit. Misschien moet ik er maar mee beginnen, anders helpt die knipoog niet meer en mag ik #351 op mijn gladde buik schrijven.  M'n verhaal dan maar? Na de laatste bestralingsronde (#321 & #322) en de daaraan gekoppelde heropstart van de hormoontherapie, een combinatie om het postprostataire bestaan van uw schrijvende dienaar op de rails te houden, ben ik deze keer wel in een OBP - Oncologisch bewegingsprogramma - gestapt. Omdat hart en bloeddruk de la...
Meer lezen

310. Een en ander op een rustige helling

Afbeelding
EN DAN DIT . Trouwe lezers en bezoekers van dit forum weten dat mijn gezondheidsverhaal er ondertussen één is geworden van vele keren een beetje vallen, maar tot hiertoe gelukkig iedere keer weer opstaan. Helemaal rechtop is telkens de bedoeling, de realiteit is al een hele tijd een ietsiepietsie anders. Zowel op cardiaal als oncologisch vlak staan mij in de min of meer nabije toekomst al dan niet ingrijpende aanpassingen te wachten. Vertrouwen op en geloven in, da's de boodschap en ook het motto waarmee ik deze periode ga doorkomen. Teneinde de batterijen op te laden had La Pola een hele tijd geleden al het idee opgevat en de plannen gesmeed om weer eens een natuurhuisje te boeken. Nu dus... Naar Bakkefean in het hoge noorden van Nederland, oftewel Bakkeveen in Friesland. Zowat halfweg tussen Leeuwarden ( Ljouwert ) en Assen en niet ver van het drie provinciënpunt waar Friesland, Groningen en Drenthe mekaar raken. Enfin, een heel eind rijden vanuit Antwerpen. Te beginnen met de ...
Meer lezen

301. Meer voor altijd

Afbeelding
vandaag wil Ekster  ons opnieuw vertellen over een klein sterrenkind ons sterrenkleinkind over kleine Niké Évora en over die ene veel te korte avond vertel Ekster, vertel om haar nooit te vergeten haar aan ons hart te drukken haar vast te houden voor altijd lieve Niké Évora je wordt zeven vandaag "kom hier, kom... dat ik u draag"   (KF) Niké Évora  De Mondt Peerdeman 19 mei 2018
Meer lezen

314. Wat nu...?

Afbeelding
ZOU DIT LUKKEN? De  blogstilte heeft lang genoeg geduurd. Nog maar eens. Vanalles en nog wat heeft me de afgelopen tijd beziggehouden maar bleek niet meteen blogwaardig. Proberen, even dubben, toch nog een beetje wachten en opnieuw wat bedenktijd ingelast. En dan nu...?  Om te beginnen lijkt het 'uitvullen' van de tekst in de blogger-draft  niet meer te lukken. Proberen, zoeken, nog een poging. Te lang geleden? Er zal wel ergens een verborgen foutje zitten in mijn ondertussen haperende werkwijze zeker? Wil me er niet drukker in maken dan tot nu al gebeurt. Rustig aan, jongen.  Gaan we dan met het verhaal voor vandaag. Misschien wordt het wel morgen voor er iets deftig uit het klavier komt. Geen paniek echter, als dit niet goed komt is het nog maar zo. Er zijn erger dingen om je druk over te maken. Tot morgen... Vandaag is 'morgen'... en dus smijt ik me nog een keer. Wat bij welke foto past mag u zelf uitzoeken. Het zou zomaar eens tot spitse combinaties kunnen leide...
Meer lezen

327. Heerlijk is dat...

Afbeelding
ALS ER ZOVEEL met en om me heen gebeurt is het moeilijk om een keuze te maken. Waarover zal het gaan in m'n volgende blogsel? De beslissing daarover wordt dan uitgesteld tot morgen. En morgen? Nog eens naar morgen, of overmorgen dan maar? Niet kunnen beslissen, keuzestress, excuses...                                                                                         Ga nu  alles even aan de kant zetten, dan moet het lukken want er is immers nieuws dat minstens de familiale voorpagina haalt en voor de vrienden en kennissen ook op pagina één komt te staan. In Amsterdam heeft kleinzoon  NUKA  zijn neus aan het venster van het wereldtoneel gestoken en zijn intrede gedaan in ons aller harten. Op 31 oktober, exact die ene dag tussen de verjaardagen van...
Meer lezen

321. Drie - twee - één ...

Afbeelding
  ALS DEZE HOOFDING  ooit op het juiste moment gebruikt mocht worden in mijn verhaal dan is het wel nu. Ik tel 3-2-1 af naar 1-2-3 bezoeken aan Mercurius. Waarvan ik een prachtig beeld driewerf in bovenstaande prent heb geplaatst teneinde het verhaal iets visueler te brengen. Beeld dat ik vond op Visvliet.com waar nog veel meer te rapen valt. H ahaa, opnieuw enkele lange afstandsvluchten in gedachte? Is je internationaal paspoort wel in orde, jongen? Neen, dat is het helemaal niet. Heb ook geen ambitie om in het succesnummer van mijn KF-vrienden Raf en Mich op te treden. Dan zou ik mij eerder laten dragen...  Wie me volgt weet ondertussen dat wij onze buitenhuiselijke uitstappen al jarenlang beperken tot natuurhuisjes in de min of meer nabije omgeving van ons eigen stekje bij de Hobokense Polder. Daar heeft 'corona' voor gezorgd, en ik moet toegeven: we zijn er niet rouwig om. Maar genoeg rond de pot gedraaid, even ernstig nu. Sinds enige tijd zijn de prostataire bloedwa...
Meer lezen

019. Lichtervelde

Afbeelding
EXACT EEN MAAND geleden ging het hier over Lanaken en onze belevenissen aldaar. De 'maandelijkse' uitstapjes zijn ondertussen klassiekers geworden. La Pola blijft zich uitleven in het organiseren van mini-kortbij-vakanties. Voor ons dus een positieve kant aan Corona. Bij Natuurhuisje.be heeft ze een schier onuitputtelijke bron van inspiratie gevonden. "Go West" klonk het nu. Variatie en afwisseling is belangrijk.  En dus togen wij deze keer richting West-Vlaanderen. Hartje Houtland. Naar Lichtervelde , een rustig landelijke gemeente. Veel plaats, en als ze daar over een natuurhuisje spreken... ruimte, rust, fluitend en fladderend gevogelte, vergezichten over wijdse akkers en weilanden. Da's nu genoeg voor ons. 't Ligt Ter Velde . Mijn reisleidster weet er de plekken wel uit te kiezen: een nieuwbouw energievriendelijk huis op de verste hoek achteraan in de tuin van gastvrouw en -heer, Vera en Filip. Twee kanten tuin, achteraan is het uitkijken over grasland. O...
Meer lezen

330. De trappers even kwijt

Afbeelding
DIT WORDT ZEKER niet van het beste wat hier ooit als blogsel via het klavier in de 'draftpage' gepompt is. Verre van zelfs, misschien zit ie wel helemaal aan de andere kant van het kwaliteitsspectrum. En toch begin ik eraan, we zien wel waar het bootje de klippen raakt. Als het al niet eerder in woelig vertelwater kapseist. Omdat ik de trappers even kwijt ben? Dat zit er dik in want er werd naar deze week met een (gezonde?) dosis spanning uitgekeken. Stond een redo-ablatie op het programma. Een oppoetsbeurt van wat er ooit eerder als hartritmestoornis-blokkage werd aangebracht met, naar ik begrijp, daar bovenop een serie extra littekengrenzen die het geheel vanaf nu en voor een bepaalde (?) tijd beter in de pas zullen laten lopen. Operatie op maandag 01 december: probleem, nu moet ik de start van de Adventskalender uitstellen. Zal enkele dagen later hier en daar een pralinneke aanbieden aan mijn huisgenoot zodat ook wat dat betreft de planning kan gerespecteerd worden. Merci J...
Meer lezen