380. Na drie weken

MET DE REGELMAAT is het deze laatste maanden qua blogbijdragen een mager beestje. Al de rest er omheen maakt het dagelijkse leven van deze op rustgestelde drukker dan gewenst. Het komt van alle kanten: leuke en minder plezante, maar één ding hebben ze gemeen... ze vullen de dagen tot in de toppekes van mijn tijdsbeleving. Om maar iets te noemen: verjaardagen. Drie dagen op rij was er één van de kleinkinderen jarig. Drie keer een ander, inderdaad. Van spreiding is enkel sprake in de leeftijd van de 'feestvarkentjes'. Van één over zeven naar vijfentwintig... én: het was een fantastische belevenis. De kleinste komt net piepen met dat éné kaarsje op zijn stukje taart, maar hij is behoorlijk aanwezig. Met zeven word je al een flinke meid en dus kan je zo'n familiefeestje al goed verdragen, vooral als je daarbij nog voor je kleine neefje mag zorgen. En dan is er die derde, eigenlijk de eerste in de rij, die haar vijfentwintigste viert op het zuidelijk halfrond aan de overzijde van de grote plas. Een dag én een reis die we niet snel zullen vergeten. Aan deze drie alvast een heel gelukkige verjaardag gewenst, en ook aan hen die in min of meerdere tijdsruimte eromheen ook de overstap naar een volgend levensjaar maken. HBD !!!

Meer regelmaat zit er dan weer, jammer genoeg, in het opdoemen van de onregelmatigheden in mijn rikketikke-ritme. Hoewel: regelmaat? Neen, gewoon onverwachts en stoemelings tussendoor waren ze daar. Benieuwd hoe dat verder gaat verlopen. Controleren, plannen en beslissen wat er in de min of meer nabije toekomst kan, mag of moet gebeuren. 'Ze' gaan me op de hoogte houden, en ik u. 

Wel gepland waren dan weer de cataract-operaties. Rechter- en linkeroog kwamen met een week verschil en in die volgorde aan de beurt. Tweede iets complexer dan het eerste, dat was geweten, maar allebei goed verlopen. En na de eerste weken intensief en regelmatig 'druppelen' zijn de resultaten bij de tussentijdse controles meer dan aanvaardbaar. Zeg maar goed! Het plensritueel blijft nog even duren: viermaal per dag krijgt elk oog op vaste tijdstippen twee verschillende druppels toegediend. Heb er een proper planneke voor ge'Numberd' en als ik dat nog even netjes blijf volgen komt alles in orde. En ga ik opnieuw voor een klare kijk op de zaak...   

Om me daarbij te helpen zijn er zoals steeds de boeken. Deze keer heb ik net 'het laatste geheime dagboek' van Hendrik Groen achter de kiezen: Opgewekt naar de eindstreep. Eentje uit de bib dat ik goed genoeg vond om nu ook aan te kopen in een trilogie-vorm. Binnenkort meer hierover. Een andere recente aankoop is Onthoud dit altijd. Net als 'De jongen, de mol, de vos en het paard' geschreven en getekend door Charlie Mackesy. Die twee staan vol wijze stellingen en mooie beelden om me aan het denken en dromen te houden. En dat tegen een achtergrond van ochtendlijke ijsfiguren op de dakramen. Kijk en droom maar verder jongen...