379. Even loslaten...


OP HOOP VAN... heb ik deze foto dan maar gebruikt om een en ander te illustreren. En het in herhaling vallen te camoufleren: het is weer een hele tijd geleden, er zijn excuses en die liggen voor een groot deel te rapen in hetzelfde bedje. Tussen de geplande activiteiten lijkt het erop dat het 'seizoen' van de hartritmestoornissen wederom is aangebroken. Dan mag ik er al op een 'andere manier' naar kijken en mee omgaan, het blijven ambetante momenten. Als er bijna wekelijks zo'n storing optreedt dan gaat een mens uiteindelijk toch weer op pad naar het ondertussen vertrouwde spoed-adres. En de 'stoornissen' spelen mee: als het hén uitkomt stappen ze, met of zonder gebruik van een extra pilleke, terug over naar sinusaal en blijf ik een beetje moe en gefrustreerd achter. Enfin, mijn dossier wordt opnieuw onder de loupe genomen en eerlang verwacht ik mij aan een aangepaste begeleiding of bijsturing. Time will tell... 
Oh ja: binnenkort staan er ook nog enkele kleine oogoperaties op het programma. Ik 'zie' wel of ook dat tot mogelijk uitstel en vertraging in de blogactiviteit gaat leiden want er moet dagdagelijks heel wat 'gedruppeld' worden. We'll 'see'...

Naar de orde van de dag dan maar, en de prent hierboven. Aan het einde van de Oorlog van Bert Natter. Een heel bijzonder boek over hoe het eraan toeging in een Duits concentratiekamp. Over de laatste 24 uren, met de verhalen van wel 31 personages die elk vanuit hun standpunt het verhaal doen. Gevangenen, SS-ers, tewerkgestelde burgers, familieleden van de kampcommandanten... jong en oud, ze leggen allemaal hun stukjes in een bloedstollende puzzel. Het lezen heeft me bij aanvang, zoals wel vaker de laatste tijd, nogal wat moeite gekost. Maar eens de 'situatie' wat duidelijker werd ging het verhaal mij meer en meer opslorpen. Zeer aangrijpend...

Alsof het zo gepland was kwam dan net op tijd LOSLATEN van Jan Van Looveren nog een keer op het tv-scherm. Het was een ontdekking voor mij. Soms een beetje té, maar over de ganse lijn zeer genietbaar en vol goede raad met wijze levenslessen. En mooi gezongen teksten. Ik mag zelf dan wel denken dat ik het doe en kan, maar het mag ook op de minder aangename momenten wat meer 'loslaten' worden. Ga er de komende tijd eens beter op letten, tijdens die periode waarin waarschijnlijk toch wat minder gaat geblogd worden. Geen paniek, ik kom er wel door...

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

355. Dag 'Wies'...

Afbeelding
ALS DE LENTE komt in 't land zoals ze dat vorig weekend deed, dan mogen wij ons aan mooie dingen verwachten. Zo werd ons eertijds toch voorgehouden en dus namen we dat maar al te graag voor waar aan. Als dan net op dat moment het omgekeerde zich voordoet, als tijdens het eerste lenteweekend een bericht je bereikt dat een meer dan goede vriend, een warm mens, een soulmate "ging slapen en de volgende ochtend niet meer wakker werd"... dan staat de wereld stil.  In die beweegloosheid zoek ik al dagenlang naar woorden om hier te delen, woorden die enigszins kunnen weergeven wat hij voor mij betekent. Betekent ja, niet 'betekend heeft' of betekende. Wat 'Wies Van Oers' voor mij betekent... Want over jou gaat het hier, goede vriend. Je bent nauwelijks 2 jaar ouder dan mezelf, en dus was het toevalligerwijs mogelijk dat we samen in eenzelfde school in éénzelfde 'graad' konden 'zitten'. In ons geval was dat 't College van de Redemptoristen in ...
Meer lezen

350. GZA - UZA 1 - 1

Afbeelding
HET HAD MEER voeten in de doorregende aarde dan verwacht om deze 350ste door de MPSB-uitlaat te rammen. Om te beginnen dit: het gaat hier om een uitgeschreven variant van wat we bij tussentijdse vriendenbijeenkomsten 'het medisch kwartiertje' plegen te noemen. Over wie wat door de jaren heen is gaan 'mankeren'. Met die schamele 15 minuten komen we er de laatste jaren al lang niet meer. Want zelfs als we onze verhalen in de 'korte versie' brengen (knipoog naar La Pola!) loopt het gezondheidspraatje al snel uit. Misschien moet ik er maar mee beginnen, anders helpt die knipoog niet meer en mag ik #351 op mijn gladde buik schrijven.  M'n verhaal dan maar? Na de laatste bestralingsronde (#321 & #322) en de daaraan gekoppelde heropstart van de hormoontherapie, een combinatie om het postprostataire bestaan van uw schrijvende dienaar op de rails te houden, ben ik deze keer wel in een OBP - Oncologisch bewegingsprogramma - gestapt. Omdat hart en bloeddruk de la...
Meer lezen

362. Voor grote zus...

Afbeelding
vandaag heeft Ekster heel speciaal voor kleine Nuka een kinder-ekster-pakje aan om te vertellen...                       over Niké, zijn grote zus                      die al acht jaar een plek heeft                      in ons hart en in ons leven                                                                     om te vertellen...                                                                  over ...
Meer lezen

345. MMXXVI

Afbeelding
MET EEN BUIGING , een kronkel, een draai en een bocht werd hier naar een origineel nieuwjaarsbericht gezocht. Om van een beladen 2025 naar een hopelijk positiever 2026 over te stappen. Daartoe beroep mogen doen op de creatieve vaardigheden van m'n zusje liet mij naar adem happen. Rita 'ons Rit' De Mondt wordt in onze tak van de familie wel eens een kalligrafisch wonder genoemd, en dat is ze voorwaar zeker ook voor mij. Zeg nu zelf, een alfabet 'van A tot Z' zomaar uit de losse pols in ' Unciaal ' gezet. Een oefening in vaardigheid die ondertussen steeds beter en verfijnder is geworden. Toen dat me voor het eerst onder ogen kwam was er geen twijfel of aarzeling: dit ging op pixelmatige wijze vastgelegd worden en zou ooit, wie weet wanneer als foto op deze blog verschijnen. Welk moment of bij welke gelegenheid? Geen idee. Nu echter wel: het wordt een nieuwjaarswens in zesentwintig letters, waaruit je zelf kan kiezen en mag combineren wat best bij jou past. La...
Meer lezen

363. Goewie…

Afbeelding
EEN BIJZONDER VERHAAL ,  een verrassende gebeurtenis, een hartverwarmende ontmoeting. Zo goed als uit het niets, dat valt niet uit te leggen. Of toch wel? Er waren onlangs enkele sporadische contacten geweest. Berichtjes, appjes en als ik me goed herinner zelfs een kort telefoongesprek. Hij in het 'verre' Italia, ik aan den oever van onze Poldervijver. Voor wie nog niet mee is: 'híj' is een ex-collega waarmee ik ruim dertig jaren het lerarenschap deelde op 'dé PITO' in Stabroek maar die ik sinds mijn op ruststelling niet meer in levende lijve heb ontmoet. Hoe het ermee gaat? Dat het zo lang geleden is. Dat zij nu toch de plek van hun dromen hebben gevonden en definitief zullen verhuizen. En dat het heel binnenkort gaat gebeuren. Dat zij dan voor een week de Belgische weersomstandigheden komen trotseren en... dat we dan eventueel uiteindelijk en indien mogelijk misschien toch eens een moment zouden trachten te vinden om elkaar nog een keer in de armen te sluiten....
Meer lezen

326. Buitengewoon 'gewoon'

Afbeelding
VANDAAG BLIK IK   kort terug op wat ons vorige week heeft beziggehouden. Wat maakt dat een mens voor de achtste keer in vijf jaar naar eenzelfde vakantieplek trekt? Misschien wel omdat locatie, omgeving en mensen zo goed bij elkaar passen. Ruimte, tijd en rust. Sophie & Frederic, perfecte hosts.  De barrelsauna. Het  Patchworkatelier  in Houtave. Een vakantiehuis dat in onze persoonlijk top-drie staat. En in het lijstje van 'aantal passages' helemaal bovenaan. Telkens een week, dan gaan we een volgende keer de twee maanden rond maken. In die tijd hebben we veel van en in de (wijde) omgeving leren kennen en bezocht. Dus werd alles nu nog gewoner,  maar misschien hadden we wel meer tijd en aandacht voor het genieten samen. Dan maakt het ook niet zoveel uit welk weer het is. Deze keer kwam storm 'Benjamin' langs. Een wandelpauze inlassen op het juiste moment was genoeg om eraan te ontkomen. En dan opnieuw naar het strand... om de aangespoelde kwallen pixelmatig...
Meer lezen

367. Een afslankertje

Afbeelding
ALS DRIEËNTWINTIG GRADEN aanvoelt als koud dan is er iets. Dan is er wat aan voorafgegaan. Dan hebben de thermometers voorheen hun resultaten weer eens in de hoogste regionen moeten gaan zoeken. Een meer dan warme periode is zopas ons deel geweest. Naar Belgische normen een heuse hittegolf. Voor de oudjes onder ons, waarbij ik natuurkijk ook mezelf reken, kwam de zomer van '76 weer helemaal terug in beeld. Toeval of niet, maar aan deze zinderende veertien... euh, correctie: vijftiendaagse kwam een einde zoals dat hier wel eens meer gebeurt . Bij het begin van de zomervakantie. Op 1 juli komt het kwik maar net boven de 20 graden uit en vorige nacht zag ik een magere 12 op de digitale meter. Daar gaat m'n warmte-excuus om het bloggen op een laag pitje te zetten. Het moet  opnieuw de goede richting uit, actie, regelmaat en  inspiratie dienen aangeboord.  Toch kan ik u geruststellen: heel lang gaat het nog niet worden. Over wat er te beleven was kan ik in alle rust vert...
Meer lezen

330. De trappers even kwijt

Afbeelding
DIT WORDT ZEKER niet van het beste wat hier ooit als blogsel via het klavier in de 'draftpage' gepompt is. Verre van zelfs, misschien zit ie wel helemaal aan de andere kant van het kwaliteitsspectrum. En toch begin ik eraan, we zien wel waar het bootje de klippen raakt. Als het al niet eerder in woelig vertelwater kapseist. Omdat ik de trappers even kwijt ben? Dat zit er dik in want er werd naar deze week met een (gezonde?) dosis spanning uitgekeken. Stond een redo-ablatie op het programma. Een oppoetsbeurt van wat er ooit eerder als hartritmestoornis-blokkage werd aangebracht met, naar ik begrijp, daar bovenop een serie extra littekengrenzen die het geheel vanaf nu en voor een bepaalde (?) tijd beter in de pas zullen laten lopen. Operatie op maandag 01 december: probleem, nu moet ik de start van de Adventskalender uitstellen. Zal enkele dagen later hier en daar een pralinneke aanbieden aan mijn huisgenoot zodat ook wat dat betreft de planning kan gerespecteerd worden. Merci J...
Meer lezen

327. Heerlijk is dat...

Afbeelding
ALS ER ZOVEEL met en om me heen gebeurt is het moeilijk om een keuze te maken. Waarover zal het gaan in m'n volgende blogsel? De beslissing daarover wordt dan uitgesteld tot morgen. En morgen? Nog eens naar morgen, of overmorgen dan maar? Niet kunnen beslissen, keuzestress, excuses...                                                                                         Ga nu  alles even aan de kant zetten, dan moet het lukken want er is immers nieuws dat minstens de familiale voorpagina haalt en voor de vrienden en kennissen ook op pagina één komt te staan. In Amsterdam heeft kleinzoon  NUKA  zijn neus aan het venster van het wereldtoneel gestoken en zijn intrede gedaan in ons aller harten. Op 31 oktober, exact die ene dag tussen de verjaardagen van...
Meer lezen

351. Sneeuw en zo

Afbeelding
EN ONDERTUSSEN VLIEGT de tijd en verzorgden we nog enkele dagen de opvang van een kleindochter. Inderdaad 'die' van ons jongste. Dachten we dat zij de ziekendans op school wel zou ontspringen dan zaten we er mooi naast. Eerst koorts, bleef daarna hoesten om te eindigen met magistrale snottebellen. Maar wel netjes genezen en gerecupereerd om vrijdagavond te vertrekken op skivakantie. En de oudjes dus ook. Wel  dichter bij huis en niet om 'met de latten onder' van een berg te glijden. Met enige soepelheid in het UZA-agenda en een toevallig perfect geplande terugkeer konden we alsnog van onze krokusvakantie gaan genieten. In Merksplas, om precies te zijn op het Kromven-domein van Patricia & Herman. Prettig weerzien, heerlijke plek, zalig logement en daar bovenop 'gewoon' een mooie omgeving. Dat alles wisten we eigenlijk reeds, want we waren toe aan onze zesde Kromven-passage. Verslag van de vorige edities is te vinden op deze blog onder #102 ,  #169 , #179  , ...
Meer lezen