037. "70" + 1 week
DE EERSTE WEEK van mijn nieuwe decennium was goed gevuld én geladen. Met wisselende weersomstandigheden, ellendig dramatische situaties en schokkende taferelen. Pepinster, Esneux, Verviers, Dinant... hallucinante beelden. Wateroverlast, overstromingen en stormschade. Zij hadden zelfs twee keer 'van Jan' terwijl wij er 'gelukkig' aan ontsnapten. Maar hoe lang nog? Nog eens Urbain-'banus-Servranckx citeren? 1974: "De wereld is om zeep, er gebeuren rare dingen om ons heen..." over vanalles, en in 2015 een aangepaste klimaat-versie. Hoeveel leed kan een mens verdragen? Als een hele dorpsinfrastructuur wordt weggespoeld, auto's als speelgoed door de straten dobberen en slachtoffers worden beweend. Het gebeurt allemaal niet zo heel ver van ons bed, maar het blijft bij beelden en verslaggeving. En dus schrijf ik geld over om de hulpacties mee te ondersteunen. Een druppel (!!?) op een hete plaat...
Ondertussen zijn ze er in Tokio aan begonnen: de 'OS van vorig jaar', tegen heug en meug van velen maar om de lieve centen van comités, organisties en sponsoren veilig te stellen. The show must go on! Heb er een driedubbel gevoel bij, edoch: wie ben ik? Dus komt het 'kijken' weer aan bod, zij het zeker niet fanatiek. Over hoe het verder evolueert breng ik misschien later wel verslag uit. Heb nog andere en belangrijker 'dingen' om handen. Kleine KiKi maakt lichte koorts, genoeg om niet toegelaten te worden in de kinderopvang: wij depanneren twee nachtjes en bijhorende dagen. Korte onderbreking, maar om 'de mama' in alle rust haar tweede vaccinatie -met of zonder nevenwerkingen- te laten verwerken komt de kleine meid nog een keer bivakeren bij bomma en bompa. We doen die twee nachten nog eens dunnetjes over. Kan dat in deze: dunnetjes? Moet eerlijk toegeven: ben geen 50 meer... maar 't is zo'n lieverd!!
Reacties
Een reactie posten