Marco Polo Strikes Back

WIE MIJ KENT weet dat het in m'n vorig leven zoniet 'al' dan toch 'heel veel' basketbal was wat de klok sloeg. Basketbal voor en basketbal na. Spelen, trainen en training geven, coachen, lezen, kijken, analyseren, voorbereiden en heel veel nabespreken. En als het even kon en mocht: teachen, in de cursus(sen) of op een bijscholing, in navolging van mijn goede vriend en voorbeeld Jef De Koster. Wie me nog beter kent en de laatste decennia ook is blijven volgen weet dat de druk steeds meer van de ketel is gegaan. Ook de basketbaldruk. De riem werd er 1-2-3 afgelegd en er kwam tijd voor andere dingen. Zoveel verschillende hobby's en interesses dat er voor de oude basketbal-liefde geen ruimte, maar ook geen aandacht meer was. Blijkbaar moest ik eens naar het absolute nulpunt zakken. Om dan heel gezapig, stap voor stap, quasi 'en stoemelings' terug richting basketbal-arena  te evolueren. Zo is het dan ook gegaan. Volgers die mijn blogsel tussentijds of iets r...

vandaag wil Ekster  ons opnieuw vertellen over een klein sterrenkind ons sterrenkleinkind over kleine Niké Évora en over die ene veel te korte avond vertel Ekster, vertel om haar nooit te vergeten haar aan ons hart te drukken haar vast te houden voor altijd lieve Niké Évora je wordt zeven vandaag "kom hier, kom... dat ik u draag"   (KF) Niké Évora  De Mondt Peerdeman 19 mei 2018

DAT HET STILAAN tijd werd om nog eens iets van mij te laten horen. Dat anders des buitenwerelds ongerustheid omtrent mijn welbevinden zou toenemen. Dat het toch geen 'werk' is om de mensen zo op hun honger te laten zitten. Dat het bestaan van een blog de schrijver niet verplicht om vaak te publiceren, maar dat af en toe een teken van leven geven niks teveel gevraagd is. Deze en andere al dan niet in vraag gestelde opmerkingen krijg ik te horen en te lezen nu het weer even geleden is... geleden is dat er hier nog iets (van) nieuws te rapen viel. Zeer terechte commentaren op het feit dat de stilte reeds enige tijd lijkt ingetreden. Wees gerust: de uitingen van bekommernis zijn aangekomen en hebben hun doel niet gemist. Vooruit dus met de evenhoevig holhoornige melkproducent, aan de slag. 't Is ook niet zómaar een volgende post die uit het klavier dient getokkeld. Uitgerekend voor de driehonderdste keer wordt in de MPSB-variant van dit blogsel een bericht de virtuele wereld i...

TIJD VOOR VERNIEUWING   was aangebroken. Nadat ik een kleine twee jaar geleden voor het eerst een "kijkbril" voor ver en middellange afstand was gaan gebruiken is mijn waarnemingsvermogen wel behoorlijk verbeterd. De oogarts had me echter gewaarschuwd: dit zou maar een tijdelijk afblokken van de problematiek inhouden. Gezien mijn leeftijd en de genetische achtergrond wordt rekening gehouden met een geleidelijke verzwakking van de kijkprestaties. Met oogdruppels proberen we de situatie onder controle te houden, maar op termijn zal een ingreep noodzakelijk worden gezien ook "cataract" op de loer ligt. Toch gingen we eerst nog voor een bril. Met de tijdelijkheid van de hele onderneming voor... euh, inderdaad "voor ogen" gaf de arts een tip om mij op economisch verantwoorde wijze van de bedoelde kijkhulp te voorzien.  EYELOVE  werkt niet met eigen winkels maar via verkooppunten, in België meestal een apotheek. Een degelijk systeem dat ook nog eens prima werkt ...

HET KAN OOK simpelweg heel gewoon, zonder veel toeters en/of bellen. Als ik vorige week een beetje om me heen keek tijdens wandelen en korte fietsverplaatsingen dan was het vrij duidelijk dat ook in de kleine dingen de lente plots volop aanwezig is. Met veel plezier ga ik door de overjaarse knieën om een fris bloemeke op de sd-kaart of in de cloud op te slaan. Vast te leggen op de gevoelige plaat zoals we vroeger pleegden te zeggen. Gewoon goed kijken, en soms hoeft het zelfs niet eens zo goed. Op wandel in onze polder knallen de bloesems en andere fleurigheden om me heen dat het een lieve lust is. Variatie zat, schonigheid ligt voor het rapen, kleuren laten de natuur schitteren. We vinden het allemaal zo gewoon, maar mensen wat is het toch schoon. Dat de witte dovenetel een schoonheid is hoeft geen betoog.   De pluizig uitgebloeide paardebloem heeft haar eigen charme zoals ze daar klaarstaat om uit te waaieren. Ook boshyacinten hebben ondertussen hun plekje veroverd in het Hoboke...

EEN TWEEDE KEER met dezelfde bemanning naar dezelfde bestemming. We hadden er zes maanden geleden zo van genoten dat er gerust een vervolg mocht komen. Dat was dus vorige week. Rustig park, rustig huisje, rustige duinen, rustige zee. Wel met, op ruime afstand van de vakantiehuisjes, een mooi aanbod aan georganiseerde activiteiten, vooral voor de 'kleintjes'. In ons gezelschap zat zo'n enthousiaste youngster, bruisend van energie. Toch bleek de nabijheid van de zee en de bijhorende lucht een gunstige invloed te hebben op het slaappatroon van de jeugd. En... konden ook de oudjes van voldoende nachtrust genieten. Zelfs de volle maan in al haar glorie heeft onze slaap niet verstoord. De aparte locaties tussen met duingras begroeide zandruggen zorgen voor een bijzonder rustgevende sfeer, en ook dat is mooi meegenomen om van een korte vakantie een recuperatie-booster te maken. Er moet niks, er mag vanalles, en daar proberen we een goeie mix van te maken. Regelmatig naar het stra...

WAT EEN WEEK was dat. Het enige wat ik ruim op voorhand wist en gepland had was de 3+ theatervoorstelling van Klein Drama . Heel goed op tijd kaartjes gekocht voor het optreden in 'de Gam', diezelfde vroegere dorpskerk van Terhagen waar we onlangs nog Grof Geschud zagen schitteren.  "morgen is 1 keer slapen" zou het nu dus worden. Knap om zoiets met de jongste van onze familie te beleven. Prachtig geschreven en subliem ten tonele gevoerd kleutertoneel. Merci Katrien & Raf, Elena en de hele crew! Het zorgde achteraf voor een creatieve impuls bij dezen bompa. De mens kladderde zomaar meteen twee mini-canvasjes vol met wat ideeën uit de voorstelling. Zomaar...  We doen het in omgekeerde volgorde en gaan enkele dagen verder terug in de tijd. Er was nog maar eens een grote goesting ontstaan om GRIND van Kommil Foo opnieuw te zien, ten zevende male... en dan liefst in de min of meer nabije toekomst. Goesting alleen is niet genoeg, je moet er ook nog bij geraken. In V...